บทที่ 1955 ฝึกฝนบูโด

ตู้จ้งในตอนี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ หยางเฉินมาเพื่อเขา และยังได้ตอบตกลงที่จะเข้าร่วมสำนักบู๊เพราะเขา

ทั้งๆที่ตู้ป๋อเคยตอบตกลงกับเขาไว้ว่า แม้ว่าหยางเฉินจะเข้าร่วมสำนักบู๊ ตู้ป๋อก็จะไม่บังคับให้หยางเฉินอยู่ในสำนักบู๊ หรือต้องทำอะไรเพื่อสำนักบู๊ ก็ขึ้นอยู่กับหยางเฉิน

แต่ตอนนี้ ตู้ป๋อต้องการปกป้องคนร้ายที่ฝึกฝนวิชาโลหิตถ้าปล่อยตู้ชีไป ในอนาคต ตู้ชีจะมาหาเรื่องหยางเฉินไหม?จะใช้คนรอบข้างของหยางเฉินมาข่มขู่หยางเฉินไหม?

สิ่งเหล่านี้ยังไม่รู้ แต่เมื่อดูจากนิสัยของตู้ชีแล้ว มีแนวโน้มมากที่เขาจะทำการแก้แค้น

ตู้หมิงหยวนก็กระวนกระวาย และพูดอย่างรวดเร็วว่า“ท่านพ่อ ตู้ชีแอบฝึกฝนวิชาโลหิต ซึ่งเป็นความผิดที่ร้ายแรงอยู่แล้ว เพื่อฝึกฝนวิชาโลหิต เขาต้องฆ่านักบูโดผู้บริสุทธิ์มากมายแน่นอน ทำไมท่านต้องปกป้องเช่นนี้ด้วยล่ะ?"

"ผัวะ!"

ด้วยความตกใจของทุกคน ตู้ป๋อตบหน้าตู้หมิงหยวนอย่างแรงและตะโกนอย่างโกรธเคือง“หุบปาก!แกคือเจ้าสำนักหรือพ่อเป็นเจ้าสำนัก?”

บนใบหน้าของตู้ป๋อเต็มไปด้วยความโกรธ ตู้จ้งเป็นน้องชายของเขา และมีความคับข้องใจอย่างมากระหว่างทั้งสอง เขาไม่สามารถทำอะไรกับตู้จ้งได้ แต่ตู้หมิงหยวน เป็นลูกชายของเขา กล้าที่จะต่อต้านเขาต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้ ทำให้เขาโกรธมาก

รอยตบที่ชัดเจนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของตู้หมิงหยวน และมีเลือดไหลออกมาจากมุมปากของเขา

ดวงตาของเขาแดงก่ำ จ้องไปที่ตู้ป๋อ และกล่าวต่อ“ท่านพ่อ ตู้ชีสมควรตาย!ท่านไม่ควรเพิกเฉยต่อกฎของสำนักบู๊เพราะไอ้สารเลวนี้”

หลังจากพูดจบ เขามองไปที่หยางเฉินที่อยู่บนเวทีการแข่งขัน และตะโกนว่า"คุณหยาง ผมสนับสนุนคุณฆ่าตู้ชี ตั้งแต่วินาทีที่ตู้ชีฝึกฝนวิชาโลหิต เขาก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องตาย!"

สีหน้าของตู้จ้งดีขึ้นมากในตอนนี้ เขาจ้องไปที่ตู้ป๋อและพูดว่า“ตู้ป๋อ คุณยังไม่ดีเท่าลูกชายของคุณเลย”

หลังจากพูดจบ เขาก็มองไปทางหยางเฉินและตะโกนว่า“คุณหยาง ท่านไม่ต้องไปสนใจตู้ป๋อ จะฆ่าตู้ชีหรือไม่ ท่านตัดสินใจเองได้เลย ไม่มีใครมีสิทธิ์บังคับคุณว่าต้องทำยังไง"

“นอกจากนี้ ก่อนเข้าร่วมสำนักบู๊ ตู้ป๋อก็ได้สัญญากับคุณแล้วว่า หลังจากที่คุณเข้าร่วมสำนักบู๊ จะไม่ไปยุ่งกับอิสรภาพของคุณ”

เมื่อเห็นน้องชายและลูกชายของตน ต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้ ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามเขา สีหน้าของตู้ป๋อน่าเกลียดอย่างยิ่ง และออร่าคลุมเครือก็ปลดปล่อยออกมาจากเขา

ลี่เฉินเหลือบมองตู้ป๋อ บนใบหน้ามีรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความหมายที่ลึกล้ำ

หม่าชาวที่อยู่ข้างๆก็โกรธมากเช่นกัน มองไปที่หยางเฉินและตะโกนว่า“พี่เฉิน พี่ทำให้ตาของไอ้สารเลวนั่นบอด เขาจะแก้แค้นพี่แน่นอน มีเพียงฆ่าเขาเท่านั้น จึงจะไม่มีปัญหาในอนาคต!”

กลุ่มผู้แข็งแกร่งชั้นนำของสำนักบู๊ต่างก็นิ่งเงียบ แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าตู้ชีสมควรตาย ก็ไม่ควรออกมาแสดงความคิดเห็นในสถานการณ์เช่นนี้

บนเวทีการแข่งขัน ใบหน้าของตู้ชีเต็มไปด้วยความเจ็บปวด และความเจ็บปวดจากดวงตา ทำให้เขาโกรธมาก

แม้ว่าดวงตาของเขาจะโดนแทงจนบอด แต่บูโดของเขายังไม่ถูกทำลาย ออร่าบูโดบนตัวยังคงแข็งแกร่งมาก เพียงแต่ว่าไม่ค่อยมั่นคง

หยางเฉินยืนอยู่ตรงข้ามตู้ชี ดวงตาสีแดงเลือดของเขาเย็นชาเช่นเคย เขตแดนวิถีมารยังคงแผ่กระจายไปทั่วร่างกายของเขา และเจตนาในการต่อสู้อันทรงพลังก็ไหลออกมาจากร่างกายของเขา

“หยางเฉิน คุณมันสมควรตาย!”

ตู้ชีเกือบจะกัดฟันและพูดอย่างโกรธเคือง“คุณกล้าทำลายดวงตาทั้งคู่ของผม ผมจะทำให้คุณแม้ตายยังไร้ที่กลบฝัง!”

หยางเฉินจ้องมองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา ในสายตาของเขา ตู้ชีในตอนนี้เป็นเพียงขยะ ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน แล้วยังไงล่ะ?

ผู้แข็งแกร่งสู้กัน สามารถรู้ได้ในทันทีว่าใครแพ้หรือชนะ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนสองคนที่เดิมทีมีความแข็งแกร่งเท่ากัน แต่ตอนนี้ หนึ่งในนั้นสูญเสียดวงตาทั้งคู่ไป

เหตุผลที่เขาไม่รีบลงมือ เพราะกำลังพิจารณาว่าจะฆ่าหรือไม่

ถ้าฆ่าตู้ชี ความหวังที่จะก้าวเข้าไปในหอบรรพบุรุษเทพบู๊เกรงว่าคงไม่มีแล้ว

สำหรับเขาแล้ว มันไม่สำคัญว่าเขาจะได้รับมรดกเทพบู๊หรือไม่ แต่ตู้จ้งไม่เหมือนกัน ตู้จ้งนั้นแก่แล้ว และแดนบูโดของเขายังไม่ได้ก้าวเข้าสู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้า เข้าหอบรรพบุรุษเทพบู๊เป็นความหวังเดียวของเขาที่จะทำให้บูโดแข็งแกร่งขึ้น

แต่เมื่อปล่อยตู้ชีไป ตู้ชีจะล้มเลิกแก้แค้นไหม?

เกรงว่าคงไม่ได้!