บทที่ 1968 ไม่เหมาะสม

ภูเขามาร ภาคตะวันออก สำนักมาร

กลุ่มผู้แข็งแกร่งที่มีกลิ่นอายอันน่าหวาดกลัว ต่างมองดูภัยพิบัติสวรรค์ที่ตกมาทางห้องสมุดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เมื่อมารแดงเห็นคนเหล่านี้ สีหน้าก็ย่ำแย่อย่างยิ่ง เมื่อพิจารณาจากเครื่องแต่งกายแล้ว เขารู้ว่าพวกเขามาจากโลกบู๊โบราณ เป็นผู้แข็งแกร่งจากตระกูลบู๊โบราณอย่างแท้จริง

หกคนในกลุ่ม ยกเว้นผู้นำ ล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งในระดับเดียวกับห้าผู้แข็งแกร่งอันดับต้น ๆ ในภูเขามาร ส่วนหัวหน้านั้นมีกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัว และมีเขตแดนแผ่ออกมาจากตัวของเขาเป็นระยะ

เห็นได้ชัดว่า หัวหน้าเป็นผู้แข็งแกร่งแดนนภา

คนระดับนี้ สามารถกวาดล้างกองกำลังระดับสูงใดๆ ในภูเขามารได้แล้ว

ในเวลานี้ เงามารออกมาข้างหน้าและมองไปที่หัวหน้าคนนั้นแล้วพูดว่า "ไม่ทราบว่าท่านมายังสำนักมาร ด้วยเหตุใด?”

หัวหน้าผู้แข็งแกร่งไม่แม้แต่จะมองเงามาร แต่ยังคงจ้องมองไปที่ทิศทางของห้องสมุดและกระซิบ "ช่างเป็นภัยพิบัติสวรรค์ที่แข็งแกร่งนัก! ผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ ต้องเป็นของตระกูลเจียงของเรา"

แม้ว่าเขาจะไม่ตอบสนองต่อคำพูดของเงามาร แต่คำพูดของเขาก็ได้บ่งบอกถึงตัวตนของเขาแล้ว เขาเป็นสมาชิกของตระกูลเจียง ในโลกบู๊โบราณล่าง

ผู้แข็งแกร่งทางโลกฆราวาส แต่ละคนล้วนมีสีหน้าเปลี่ยนไปทีละคน

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ตระกูลเจียงมีชื่อเสียงมากในโลกฆราวาส เพราะทุกครั้งที่มีนักบูโดกำลังจะฝ่าภัยพิบัติสวรรค์ล้วนต้องมีผู้คนจากตระกูลเจียงปรากฏตัว

อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้ล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งต่ำกว่าแดนนภา มาครั้งนี้ ผู้แข็งแกร่งที่เป็นหัวหน้าของตระกูลหยวน กลับเป็นผู้แข็งแกร่งแดนนภาอย่างแท้จริง

แม้ว่าผู้แข็งแกร่งแดนนภาจะลงมือไม่ได้ แต่การยืนอยู่ที่นี่ก็ได้สร้างแรงกดดันอย่างใหญ่หลวงแก่คนโลกฆราวาส

ยิ่งไปกว่านั้น ด้านหลังคนผู้นี้ยังมีผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้นห้าคน อีกทั้งยังอยู่ในระดับเดียวกันกับแข็งแกร่งห้าอันดับแรกของภูเขามาร

ยิ่งไปกว่านั้น นอกจากผู้แข็งแกร่งห้าอันดับแรกของภูเขามารร่วมมือกันถึงจะสามารถรับมือกับผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้นทั้งห้าของตระกูลเจียงได้

อย่างไรก็ตาม จากสถานการณ์ปัจจุบัน ผู้แข็งแกร่งห้าอันดับแรกของภูเขามารไม่สามารถร่วมมือกันได้

แม้แต่อิงเทียนสิงและเหรินจิงหลุนก็มีสีหน้าเคร่งขรึม เขามองดูผู้แข็งแกร่งแดนนภาที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดของผู้แข็งแกร่งตระกูลเจียง

จู่ๆ หัวหน้าคนนั้นก็พูดขึ้นว่า "ไม่คาดคิดเลยว่าโลกฆราวาสจะมีบูโดอัจฉริยะมากขนาดนี้ ไอ้เจียงเหยียนหลานชายที่ไร้ประโยชน์ของ ดูเหมือนก็ถูกฆ่าตายในโลกฆราวาส?"

ผู้แข็งแกร่งสมาชิกในตระกูลเจียงที่อยู่ข้างหลังเขาพูดอย่างรวดเร็วว่า “เขาถูกฆ่าโดยผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปดชั้นยอดซึ่งอายุน้อยกว่า 30 ปี”

หัวหน้าขมวดคิ้ว “เจียงเหยียน อยู่ในแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลาย แต่กลับถูกผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปดชั้นยอดคนหนึ่งฆ่า?”

ชายคนนั้นพยักหน้าอย่างรวดเร็วและพูดว่า “อาจารย์ของเขา คือผู้ไร้นาม!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของหัวหน้าคนนั้นก็หดตัวลงทันที ในฐานะที่เป็นหนึ่งในสมาชิกที่มีอำนาจมากที่สุดของตระกูลเจียง เขาย่อมรู้จักผู้ไร้นามอย่างแน่นอน

ชายผู้นั้นมองดูหัวหน้าอย่างเป็นกังวลอยู่บ้างและกล่าวว่า “ตระกูลเจียงมีคำสั่ง ถ้าพบชายหนุ่มคนนั้น จะต้องอย่าไปมีปัญหาด้วย เราควรปฏิบัติต่อเขาด้วยความสุภาพ”

“ฮึ่ม!”

หัวหน้ากล่าวอย่างเย็นชาว่า “ชายหนุ่มที่อายุต่ำกว่าสามสิบคนหนึ่ง มีคุณสมบัติอะไรให้ฉันเจียงหยวนหลง ปฏิบัติต่อเขาด้วยความสุภาพ แม้ว่าเขาจะเป็นศิษย์ของผู้ไร้นามก็ตาม!”

เจียงหยวนหลงดูหยิ่งยโส เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ทรงพลังที่สุดของตระกูลเจียงโลกบู๊โบราณล่าง เมื่อไหร่กันที่เขาต้องมาก้มหัวให้คนโลกฆราวาส?

เมื่อได้ยินคำพูด ชายคนนั้นก็ไม่กล้าพูดอีก

เจียงหยวนหลงก็ชี้ไปที่ห้องสมุดและพูดเสียงดังว่า "ฉันให้เวลานายคิดสักครู่ หลังจากที่นายฝ่าภัยพิบัติสวรรค์ได้แล้ว จงเข้าร่วมกับตระกูลเจียงของโลกบู๊โบราณ ไม่เช่นนั้น ฆ่า!"

คำพูดของเขาฟังดูเหมือนสายฟ้าลั่นดังในสำนักมาร

“ไร้สาระ!”

มารแดงเริ่มโกรธ เขาคำรามและพุ่งเข้าหาเจียงหยวนหลงหลงทันที

อย่างไรก็ตาม เจียงหยวนหลงไม่จำเป็นต้องเคลื่อนไหวใดๆ ด้านหลังของเขามีผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้นคนหนึ่งออกมาและโจมตีมารแดง

"เพี๊ยะ!"

เสียงกระทบดังขึ้น มารแดงถูกตบเข้าที่หน้าอกของเขาโดยผู้แข็งแกร่งตระกูล ร่างกายของเขาเหมือนว่าวหักและกระเด็นออกไปโดยตรง

หากมารแดงอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุดก็อาจยังมีคุณสมบัติที่จะต่อสู้ แต่เมื่อครู่นี้เขาถูกโจมตีโดยเกาสง ตอนนี้พลังต่อสู้จึงหายไปแล้วครึ่งหนึ่ง แล้วจะเป็นศัตรูของตระกูลเจียงที่แข็งแกร่งได้อย่างไร?

“พวกนายทำเกินไปแล้ว!”