บทที่ 2180 ยืมพลังสวรรค์

ดวงตาของ เจียงเจี้ยนสั่นไหวด้วยเจตนาฆ่าอันน่าสะพรึงกลัว จ้องมองเซี่ยเหอที่ถูกเขาตบหน้า และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "ฉันจะให้โอกาสแกครั้งสุดท้าย จะเป็นลูกบุญธรรมของฉันหรือจะตาย!"

ผู้คุ้มกันทุกคนของตระกูลเหอต่างมีสีหน้าที่อึ้งกันหมดเมื่อเจียงเจี้ยนตบเซี่ยเหอเพียงครั้งเดียวก็ทำเอาเธอกระเด็นไปในอากาศ

ต้องรู้ว่าหัวหน้าผู้คุ้มกันของตระกูลเหอถูกฝ่ามือเดียวของ เซี่ยเหอฆ่าตายกันทันที

เซี่ยเหอเป็นผู้ที่ปลุกพรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ของเธอได้อย่างกะทันหัน ทำให้สมาชิกที่ผู้แข็งแกร่งของตระกูลเหอทำอะไรเธอไม่ได้เลยสักนิด แต่เธอที่อยู่ในมือของ เจียงเจี้ยนนั้นไม่สามารถรับแรงตบของเขาได้แม้แต่ครั้งเดียว

เหอจื้อมีสีหน้าที่หวาดกลัวอย่างมาก เมื่อกี้นี้เขาเกือบถูก เซี่ยเหอฆ่าตายแล้ว

ในเวลานี้ หลังจากได้ยินคำพูดของ เจียงเจี้ยน เขาก็กลัวมาก เห็นได้ชัดว่า เจียงเจี้ยนให้ความสำคัญกับ เซี่ยเหอเป็นอย่างมาก ถ้า เซี่ยเหอกลายเป็นลูกบุญธรรมของ เจียงเจี้ยนจริงๆ เขาตายแน่ๆ

“คุณเจียง ผู้หญิงเลวคนนี้ไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นลูกบุญธรรมของคุณสักนิดเลยครับ เธอแค่โชคดีไปหน่อยที่ปลุกด้านศิลปะการต่อสู้ของเธอได้สำเร็จแค่นั้นเอง”

เหอจื้อพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกลัว: "คุณเจียง คุณรีบฆ่าเขาเถอะ แม้ว่าผู้หญิงเลวคนนี้จะตกลงเป็นลูกสาวบุญธรรมของคุณ เธอก็จะไม่จริงใจอย่างแน่นอน"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียงเจี้ยนก็ขมวดคิ้วแน่น

"เพี๊ยะ!"

เมื่อเห็นเจียงเจี้ยนขมวดคิ้ว นักบูโดข้างๆ ของเจียงเจี้ยนก็ยกมือขึ้นตบลงใบหน้าของ เหอจื้ออย่างแรง

เหอจื้อบินตรงออกไปไกลกว่ากี่สิบเมตร และกระแทกเข้ากับเสาหินตรงทางออกของคฤหาสน์ กระอักเลือดออกมาใน ณ ที่นั้น

“ถ้ายังกล้าพูดมากอีกนะ นายตายอย่างเดียว!”

นักบูโดที่เพิ่งตบ เหอจื้อบินออกไปนั้นพูดอย่างเฉยเมย

เหอจื้อรู้สึกเพียงว่ากระดูกทั้งหมดในร่างกายของเขาหัก อวัยวะภายในของเขาดูเหมือนจะมีการเคลื่นไหวอย่างหนัก และผิวของเขาก็ซีดเซียวไปชั่วขณะ

เขารู้ว่าอีกฝ่ายแสดงความเมตตาแล้ว ไม่เช่นนั้นเขาคงตายไปแล้ว

เมื่อเทียบกับ เซี่ยเหอ เขาแย่กว่านั้น

เซี่ยเหอก็แค่ถูกเจียงเจี้ยนตบหน้าทีหนึ่งล้มลงกับพื้นห่างออกไปไม่กี่เมตรเท่านั้น แต่เขานั้นบินออกไปไกลกว่าสิบเมตร

หลังจากสอนบทเรียนให้เหอจื้อแล้ว เจียงเจี้ยนก็จ้องมองเซี่ยเหออย่างเย็นชาและพูด "บอกฉันมาสิ ว่าแกเลือกตตัวเลือกไหน!"

มุมปากของ เซี่ยเหอเต็มไปด้วยเลือด และมีรอยตบที่ชัดเจนบนใบหน้าของเธอ ด้วยดวงตาที่เปื้อนเลือด เขาจ้องมองที่ เจียงเจี้ยนอย่างแน่วแน่ เธอกัดฟันพูด: "ต้องการให้ฉันเป็นลูกบุญธรรมของนาย ฝันไปเถอะ!"

"หืม?"

เจียงเจี้ยนขมวดคิ้ว ราวกับว่าเขาไม่คิดว่า เซี่ยเหอจะกล้าปฏิเสธเขา

"หึ!"

เจียงเจี้ยนพูดอย่างเย็นชา: "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ แกก็ไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ต่อไป"

หลังจากพูดจบ เขาหันกลับไปทันที ไม่แม้แต่จะมองเซี่ยเหออีก และเดินจากไป

แต่ว่า ผู้คุ้มกันที่ติดตามเขาอยู่ข้างหลังอยู่ต่อ

"แม้ว่าแกได้ปลุกพรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ของแกได้แล้วไงล่ะ แล้วถ้าคุณแข็งแกร่งกว่าบูโดอัจฉริยะในโลกบู๊โบราณล่างแล้วไงล่ะ?"

ผู้คุ้มกันเย้ยหยัน และทันใดนั้นก็ยกมือขึ้น ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวรวมตัวกันจากมือของเขา

จู่ๆเหอจื้อก็รู้สึกปลาบปลื้ม แม้ว่าตอนนี้เขาจะถูกฝ่ายตรงข้ามตบบินออกมาก็ตาม แต่ก็ไม่ได้ส่งผลต่อความปรารถนาของเขาที่จะฆ่าเซี่ยเหอด้วยมือจากฝ่ายตรงข้าม

ไอ้ผู้หญิงเลว อยากฆ่าฉันนั้นเหรอ นั่นคือผลที่ตามมา

ในขณะนี้ เซี่ยเหอรู้สึกเพียงร่างกายของเธอถูกบีบบังคับอย่างทรงพลังราวกับว่ากระดูกของเธอกำลังจะระเบิด เธอต่อต้านการบีบบังคับนี้อย่างเต็มกำลัง

อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้นั้นแข็งแกร่งเกินไป และการบีบบังคับอันทรงพลังนั้นทำให้เขาไม่สามารถต่อต้านได้

"อืม?"

ผู้คุ้มกันของ เจียงเจี้ยนดูตกใจ ราวกับว่าเขาไม่คาดคิดว่าเซี่ยเหอจะสามารถคงอยู่ได้นานถึงเพียงนี้ในภายใต้พลังของเขา

ติดตามเจียงเจี้ยนอย่างใกล้ชิดก็เพียงพอแล้วที่จะแสดงความแข็งแกร่งของเขานั้นแข็งแกร่งมากๆ

ในตระกูลเจียง เขามีชื่อรหัสว่าฝักกระบี่

เจียงเจี้ยนตั้งชื่อตามดาบ และเขาใช้ฝักกระบี่เป็นชื่อรหัส ซึ่งก็เห็นได้ชัดความสำคัญของเขานั้นมากเพียงใด

เขาเป็นสุดยอดผู้กล้าตายที่สุดที่ปกป้อง เจียงเจี้ยน!

“เมื่อมองไปที่โลกบู๊โบราณล่าง ในหมู่คนรุ่นใหม่ ดูเหมือนว่าจะไม่มีพรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ที่สามารถเทียบแกได้เลยสักคน หากแกมีเวลาเพียงพอ มันเป็นไปได้เลยที่แกจะเติบโตเป็นยอดฝีมือในโลกบู๊โบราณล่างในโลกบู๊โบราณล่างได้เลยก็ว่าได้”

ในฐานะที่เป็นหน่วยกล้าตายของฝักกระบี่ มีการแสดงความรู้สึกที่ชื่นชมออกมา เขาส่ายหัวและพูดต่อ "แต่ว่า ในเมื่อเป็นคนใช้ของตระกูลเจียงไม่ได้ นั้นก็คือตายอย่างเดียว "