บทที่ 2252 ฆาตกรรม

ชั่ววินาทีนี้ หยางเฉินรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่จู่ ๆ ก็เข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว

สีหน้าเขาเปลี่ยนไปกะทันหัน เขายังไม่มีเวลาคิด ก็ได้เปิดใช้งานพลังสายเลือดทันที วิชาลับเชียนเสวียนก็ถูกเปิดใช้งานด้วย กระบี่โอรสสวรรค์ถูกปลดออกจากฝักทันควัน

ออร่าอันทรงพลังปะทุออกมาจากร่างของเขา

เขายกกระบี่โอรสสวรรค์แล้วเหวี่ยงมันไปในทิศทางของแรงต้นกำเนิดพลังนั้นโดยไม่ลังเล

เพียงแต่ว่าเมื่อเขาเหวี่ยงกระบี่นั้นออกไป ร่างของชายผมขาวก็พุ่งเข้ามาเหมือนกับวิญญาณ หลบกระบี่โอรสสวรรค์ของเขาไปได้อย่างง่ายดาย มันกระแทกลงพื้น

"บูม!"

น้ำเสียงดังสนั่น หยางเฉินรู้สึกเหมือนว่าอวัยวะภายในของเขาดูผิดที่ เลือดพ่นออกมาจากปาก ร่างของเขาปลิวไปไกลกว่าสิบเมตร ราวว่าวที่สายขาด ก่อนที่จะตกลงสู่พื้นอย่างแรง

“คุณหยาง!”

ม่อชิงซิวหน้าซีดด้วยความตกใจ เขารีบเข้าไปหาหยางเฉินทันที

ตอนนี้สีหน้าหยางเฉินดูซีดลง หน้าอกยุบลงไป เลือดยังคงไหลออกมาจากมุมปากของเขาไม่หยุด

“ท่านอาจารย์ ท่านมาแล้ว!”

เหอตงเฉิงและคนอื่น ๆ มองไปทางชายชราผมขาวแล้วพูดอย่างตื่นเต้น

ชายชราผมขาวไม่สนใจเหอตงเฉิงและคนอื่น ๆ สายตามองไปยังทิศทางของหยางเฉิน ทำเสียงประหลาดใจที่หยางเฉินกลับไม่ตาย

“ผู้อาวุโสรอง ท่านเกินไปหรือไม่?”

หลังจากที่ม่อชิงซิวตรวจดูอาการบาดเจ็บของหยางเฉินแล้ว เขาก็ขมวดคิ้วพูดกับผู้อาวุโสรอง

มองออกได้ง่าย ๆ ว่าหากไม่ใช่เพราะร่างกายที่แข็งแกร่งของหยางเฉิน การโจมตีของผู้อาวุโสรองเมื่อกี้คงจะคร่าชีวิตหยางเฉินไปแล้ว

ผู้อาวุโสรองมีความสามารถอยู่ในแดนนภาขั้นหกชั้นยอด ขณะที่หยางเฉินเป็นเพียงชายหนุ่มที่มีพละกำลังเทียบได้กับแดนนภาขั้นห้าชั้นปลาย

ทั้งสองไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย แต่ผู้อาวุโสรองนั้นโหดเหี้ยมมาก

ผู้อาวุโสรองตะคอกอย่างเย็นชา สายตามองไปที่ม่อชิงซิวด้วยความไม่พอใจว่า "เจ้าหมอนี่ได้เขย่าจิตใจแห่งเต๋าของศิษย์สำนักเทียนไห่ของฉัน เขาควรถูกลงโทษ!"

ม่อชิงซิวเผชิญหน้ากับเขา กล่าวว่า "ผู้อาวุโสรอง ศิษย์ของท่านไม่เต็มใจยอมรับว่าพวกเขาอ่อนแอกว่าคุณหยาง ทำให้จิตใจแห่งเต๋าของตนสั่นคลอน ผู้อาวุโสรองจะตำหนิโทษเรื่องทั้งหมดนี้มาที่คุณหยางได้ยังไง?"

แววตาแห่งความเฉียบคมฉายวาบอยู่ในดวงตาของผู้อาวุโสรอง แต่เขาไม่กล้าทำอะไรม่อชิงซิว เพราะม่อชิงซิวเป็นศิษย์รักของ ท่านเจ้าสำนัก อีกอย่างพรสวรรค์ด้านบูโดของเขาก็ยอดเยี่ยม ท่านเจ้าสำนักให้ความสำคัญต่อม่อชิงซิวมาก

“ศิษย์น้องม่อ การที่อาจารย์ของข้าทำสิ่งนี้ลงไป แน่นอนว่าย่อมมีเหตุผล ในฐานะผู้น้อย เอ่ยย้อนอาจารย์ของเราเช่นนี้ ไม่เห็นท่านอาจารย์อยู่ในสายตาหรือยังไง?”

เหอตงเฉิงพูดขึ้นอย่างกะทันหัน

ม่อชิงซิวมองเหอตงเฉิงด้วยสายตาเย็นชา เขาตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "หุบปากไปดีกว่า ถ้ายังกล้าพูดเรื่องไร้สาระอีก ข้าจะขอท้าทายเจ้าในการแข่งขันสำนักครั้งต่อไป!"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกเปล่งออกมา สีหน้าของเหอตงเฉิงก็เปลี่ยนไปมาก เขารีบหุบปากอย่างรวดเร็ว

ในทุกปี สำนักเทียนไห่จะจัดการแข่งขันของสำนักขึ้น ในการแข่งขันรุ่นน้องมีสิทธิ์ที่จะท้าทายรุ่นพี่ของพวกเขา เหอตงเฉิงอาวุโสกว่าม่อชิงซิว และเข้ามาในสำนักก่อน ม่อชิงซิวนับว่าเป็นรุ่นน้องเขา

หากม่อชิงซิวเลือกที่จะท้าทายเหอตงเฉิงในการแข่งขันสำนัก หอตงเฉิงก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

และในการแข่งขันสำนักนี้ อนุญาตให้มีการบาดเจ็บล้มตายได้

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของม่อชิงซิว ถ้าเขาจริงจังขึ้นมาในการแข่งขันอันยิ่งใหญ่นี้ แม้เขาอาจจะไม่ฆ่าเหอตงเฉิง แต่เขาก็สามารถทำให้เหอตงเฉิงได้รับบาดเจ็บสาหัสโดยอย่างง่ายดาย

หลังจากที่ม่อชิงซิวขู่เหอตงเฉิงแล้ว เขาก็มองไปที่ผู้อาวุโสรอง พูดว่า "คุณหยางเป็นแขกผู้มีเกียรติที่ได้รับเชิญจากผู้อาวุโสสาม ผู้อาวุโสรองเจตนาฆ่าคุณหยางเนื่องจากความขัดแย้งเล็กน้อยระหว่างรุ่นน้องกันเอง ไม่เห็นผู้อาวุโสสามอยู่ในสายตาหรืออย่างไร?”

“บังอาจ!”