บทที่ 230 คุณจะกำจัดฉัน

“คุณชายเจิ้น ข้าก็ว่า ไอ้เด็กคนนี้เป็นไอ้โง่ เขาไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าอยู่ในเมืองโจวเฉิงนั้น ตระกูลเฉินหมายถึงอะไร เกรงว่าเขาไม่รู้ว่าแปดตระกูลแห่งเย็นตูคืออะไร เขาก็ไม่เข้าใจ ฮ่าฮ่า……”

เฉินอิงเหาก็หัวเราะและพูด

“คุณชายเจิ้น ผมจะขอบอกคุณตรงๆว่า ไอ้เด็กคนนี้เป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านของพี่สาวลูกพี่ลูกน้องของผม เขาแต่งงานกับพี่สาวลูกพี่ลูกน้องของผมเมื่อห้าปีก่อน และยังสร้างความโด่งดังอย่างมากอยู่ทั่วเจียงโจว ถ้าคุณไปที่เจียงโจวและสอบถามอย่างผ่านๆ คุณก็จะรู้ว่าเขาคือคนแบบไหนกัน!"

"หุบปาก! ฉันให้พวกคุณหุบปาก! อย่ามาเหยียดหยามสามีของฉัน!"

ฉินซีตะโกนเสียงดัง เขาโกรธจนกังวล

ความเกลียดชังของเธอที่มีต่อเจิ้งเหม่ยหลิง ได้มาถึงจุดสูงสุดแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมีความเกลียดชังอย่างแรงต่อคนๆหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม ผู้หญิงที่สร้างความเกลียดชังของเธอ ก็ยังคงเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ

“ภรรยา อย่าไปสนใจไอ้โง่พวกนี้ เราไปกันเถอะ!”

หยางเฉินจับมือฉินซีและเดินไปที่ประตู

“แม่ง! ไอ้โง่ กล้ามาอวดดีในถิ่นของข้ามู่เจิน ไม่รู้จักตายร้ายดีจริงๆ!”

มู่เจิ้นตะโกนอย่างโกรธเคือง และโบกมือของเขา: "ไป ไปจัดการกับไอ้ตัวนั้นซะ!"

เมื่อเสียงของเขาจบลง บอดี้การ์ดทั้งสองต่างก็พุ่งเข้าหาหยางเฉิน

“บูม!”

“บูม!”

บอดี้การ์ดทั้งสองนั้นยังไม่ทันไปถึงหน้าหยางเฉิน ก็มีเงาร่างสีดำก็พุ่งเข้าไปในห้องทันที

ทันทีหลังจากนั้น บอดี้การ์ดทั้งสองก็บินขึ้นไปในอากาศและล้มลงอย่างหนักตรงที่เท้าของมู่เจิ้น

"ใคร?"

มู่เจิ้นตกใจและลุกขึ้นยืนทันที มองไปที่เงาร่างสีดำด้วยความตกใจ

อีกฝ่ายหนึ่งเป็นชายวัยกลาง สวมชุดกลางคืนที่เป็นสีดำทั้งตัว ถือกริชที่มีแสงสีเงินอยู่ในมือ และท่าทางของเขาเย็นชาอย่างยิ่ง

เขาเป็นเหมือนผี ที่ปรากฏขึ้นจากอากาศ

ทันทีที่เขาปรากฏตัว เขาก็ทำเอาบอดี้การ์ดผู้ทรงพลังสองคนขึ้นไปในอากาศ ก็นึกภาพออกได้ว่า ความแข็งแกร่งของเขานั้นแข็งแกร่งเพียงใด

เมื่อเฉินอิงเหาเห็นชายวัยกลางที่สวมชุดดำอย่างชัดเจน รูม่านตาของเขาก็หดตัวลงทันที ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ และร่างกายของเขาก็สั่นไม่หยุด

“เจ้ารู้จักเขาเหรอ?”

มู่เจิ้นมองเห็นความกลัวของ เฉินอิงเหา และอดไม่ได้ที่จะถาม

“เขา เขา เขาคือ คือเฉียนเปียว!”

เฉินอิงเหาเสียงสั่นและเขาพูดด้วยความหวาดกลัว: “เมื่อไม่นานมานี้ ตระกูลหยาง ตระกูลสายแรกของเมืองโจวเฉิง ที่ถูกทำลายในชั่วข้ามคืน และเขาเป็นปรมาจารย์อันดับหนึ่งของเมืองโจวเฉิง และเขาเคยเชื่อฟังคำสั่งอยู่ในตระกูลหยาง”

“มีข่าวลือว่า ผู้ที่ถูกเขาลอบสังหารนั้น จะถูกฆ่าหรือไม่ก็ได้รับบาดเจ็บ! เนื่องจากการดำรงอยู่ของเขา ตระกูลหยาง ซึ่งแต่เดิมเป็นตระกูลเล็ก ๆ ได้พัฒนาอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นตระกูลแรกของเมืองโจวเฉิงในเวลาเพียงไม่กี่ปี”

“แม้แต่ตระกูลหยวนซึ่งเป็นตระกูลชั้นยอด และตระกูลเฉินของเราก็ยังกลัวเขา ถึงปล่อยให้ตระกูลหยางนั้นพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว!”

“ยังมีข่าวลือว่าการตายของตระกูลหยางเกี่ยวข้องกับเฉียน เปียว ซึ่งเป็นคนข้างหลังเขาได้ทำลายตระกูลหยาง!”

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเฉียน เปียว ด้วยตัวเอง เมื่อก่อนเขาเคยเห็นแต่รูปของเฉียน เปียวเท่านั้น

ไม่ใช่ว่าปฏิกิริยาของเขาเกินจริง แต่ในเมืองโจวเฉิง แค่ชื่อเฉียนเปียว ก็สามารถทำให้ทุกคนรู้สึกกลัวแล้ว

เพราะผู้นำตระกูลร่ำรวยที่ตายในมือของเขา ไม่ใช่กลุ่มน้อยๆ!

หลังจากฟังคำอธิบายของเฉินอิงเหาแล้ว ในใจของมู่เจิ้นก็เต็มไปด้วยความกลัว

ถึงแม้เขาจะมาจากเมืองเอก ก็เคยได้ยินชื่อของเฉียนเปียว เคยมีผู้นำของหลายตระกูลที่ร่ำรวยในเมืองเอก เชิญเฉียวเปียวด้วยตัวเอง ก็ยากที่จะสำเร็จ