บทที่ 295 ใจกล้ามาก

คนขับก็ได้ตอบไปคำ จากนั้นก็ได้รีบเหยียบคันเร่ง เสียงของเครื่องยนต์ก็ได้ดังก้องถนน ก็ได้ขับแซงรถของเฉินซิงไห่ทันที

“เชี้ย! ไอ่แก่กวนเจิ้งซานนั่น กล้าที่จะแซงรถของฉัน เร่งเครื่องเร่งเครื่อง! แซงมันไป!เพื่อที่จะแสดงให้เห็นถึงความจริงใจของตระกูลเฉิน ฉันจำเป็นต้องไปให้คุณหยางเห็นเป็นคนแรก!”

เฉินซิงไห่ยังคิดว่าในรถเบนท์ลีย์คันนั้น เป็นกวนเจิ้งซาน ก็ได้ตะโกนออกมาด้วยความโมโห

กวนเจิ้งซานให้กวนเสว่ซงเอารถของตัวเองไปตระกูลเมิ่ง และก็เป็นการแสดงให้เห็นถึงความภักดีของเขา ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป กวนเสว่ซงก็เป็นผู้นำตระกูลกวน

ก็แค่ ข่าวนี้ ยังไม่ได้ปล่อยออกมา

ข้างหลังของตระกูลกวนกับตระกูลเฉิน ก็ยังมีขบวนรถอีกขบวน เป็นเจ้านายหวังเฉียงของเมืองคิงแห่งเจียงโจว

ตั้งแต่เขาได้รับใช้หยางเฉินนั้น ก็ได้ภักดีเอามากๆ ถึงแม้ว่าอำนาจเทียบไม่ได้กับสี่ตระกูลใหญ่ของเจียงโจว แต่ว่าก็เป็นตระกูลที่มีอำนาจมากต่อจากสี่ตระกูลใหญ่

ตอนที่รถของกวนเจิ้งซานกับเฉินซิงไห่เข้ามาในเมืองเอกนั้น ข่าวนี้ ก็ได้ถูกส่งไปถึงหูตระกูลใหญ่ต่างๆ ในเมืองเอก

เมืองเอก ตระกูลหาน!

ผู้นำตระกูลหานหานเซี่ยวเทียน ก็ได้อยู่ในลานบ้านพอดี จิบชาด้วยสีหน้าสบายๆ

อยู่ๆ หานเฟยเฟยก็ได้รีบวิ่งมา “คุณปู่คะ ไม่ดีแล้วค่ะ เกิดเรื่องกับพี่หยางแล้ว!”

“หยางเฉิน?”

หานเซี่ยวเทียนก็ได้ถามอย่างประหลาดใจ

หานเฟยเฟยพยักหน้าไม่หยุด “ก็เมื่อกี้ หนูได้ข่าว แม่สะใภ้ของพี่หยาง ได้ถูกคนของตระกูลเมิ่งพาตัวไป จากข่าวลื่อได้ตายไปแล้ว ตอนนี้พี่หยางได้บุกไปที่ตระกูลเมิ่งคนเดียว เพื่อที่จะล้างแค้นให้แม่สะใภ้ของเขา!”

“อะไรนะ?”

หานเซี่ยวเทียนก็ได้รีบลุกขึ้นมาทันที พูดอย่างตกใจ “หยางเฉินอยากจะไปตายเหรอ?”

“เขาไม่รู้ว่าตระกูลเมิ่งเป็นตระกูลยักษ์ใหญ่ของเมืองเอกเหรอ? กล้าที่จะไปที่ตระกูลเมิ่งคนเดียว นี่เป็นการไปตายไม่ใช่เหรอ?”

“ตอนนั้นตอนที่อยู่ในเมืองโจวเฉิง เห็นเขาก็ไม่เหมือนเป็นคนที่ทำอะไรวู่วาบนี่นา! ทำไมคราวนี้ได้ใจร้อนแบบนี้?”

หานเซี่ยวเทียนก็ได้โมโหเล็กน้อย แต่ก็เป็นความร้อนใจ

กับเบื้องลึกเบื้องหลังของหยางเฉิน เขาไม่รู้เลยแม้แต่นิด และก็ไม่ได้ไปสืบ

สำหรับเขาแล้ว ให้เป็นไปตามวาสนา หยางเฉินช่วยชีวิตเขา งั้นก็เป็นผู้มีพระคุณของเขา ไม่ว่าหยางเฉินมีฐานะอย่างไร ก็ไม่เป็นไร

“คุณปู่ค่ะ คุณปู่ไม่ต้องพูดแล้ว รีบไปที่ตระกูลเมิ่ง คิดวิธีช่วยพี่หยาง!” หานเฟยเฟยก็ได้รีบพูด

“ได้ ปู่ไปที่ตระกูลเมิ่งด้วยตัวเอง!” หานเซี่ยวเทียนก็ได้รีบลุกขึ้นแล้วก็เดินออกไปข้างนอก

“คุณปู่ หนูไปด้วย!”

หานเฟยเฟยก็ได้ค่อยๆ วิ่งตามไป

นอกจากตระกูลหาน ก็ได้มีตระกูลใหญ่ในเมืองเอกมากมาย ที่ได้ข่าวนี้

แต่ว่า พวกเขารู้แต่ว่าเป็นแค่คนอายุน้อยของเจียงโจว บุกไปที่ตระกูลเมิ่งคนเดียว กับเรื่องนี้ พวกเขาก็ได้มีความประหลาดเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ได้คิดที่จะไปตระกูลเมิ่งด้วยตัวเอง

ยังไงซะในสายตาพวกเขา ตระกูลเมิ่งอยู่ในจุดที่สูง นอกจากตระกูลร่ำรวยในเย็นตู ยังจะมีใครที่สามารถสะเทือนรากฐานของตระกูลเมิ่งได้?

เทียบกับอันนี้แล้ว พวกเขาสงสัยมากกว่าว่า ผู้นำตระกูลใหญ่ของเจียงโจวกับเมืองโจวเฉิง ทำไมถึงได้มาเมืองเอกพร้อมกัน?

ตอนที่พวกเขาเห็นว่า รถพวกนั้น ได้ขับไปที่ทางบ้านของตระกูลเมิ่งนั้น ในที่สุดพวกเขาก็สังเกตเห็นว่าไม่ปกติ

เมื่อกี้พึ่งรู้ว่า มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งบุกไปที่บ้านตระกูลเมิ่งคนเดียว จากนั้นก็ได้มีข่าวส่งมาต่อว่าตระกูลใหญ่ของเมืองโจวเฉิงกับเจียงโจวได้ไปทางตระกูลเมิ่ง

ประติประต่อสองเรื่องนี้เข้าด้วยกัน พวกเขาถึงได้รู้สึกว่า ตระกูลเมิ่งเกรงว่าได้เจอกับปัญหาเข้าแล้ว

“ไป ไปตระกูลเมิ่ง!”

ผู้นำตระกูลใหญ่นับไม่ถ้วน ก็ได้สั่งคำสั่งเดียวกันออกไป

เวลาเดียวกัน ทั้งเมืองเอกก็ได้มีความเคลื่อนไหว ตระกูลใหญ่นับไม่ถ้วน ก็ได้มุ่งหน้าไปยังตระกูลเมิ่ง

ใครๆ ก็สังเกตได้ว่า จะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น

ตอนที่หลายๆ ที่ได้มุ่งหน้าไปยังตระกูลเมิ่งนั้น หยางเฉินก็ได้ไปถึงหน้าคฤหาสน์ของตระกูลเมิ่งแล้ว

“เมิ่งฮุย ออกมาตามซะเถอะ!”

หยางเฉินก็ได้ตะโกนไปยังคฤหาสน์

เขาไม่เคยเจอเมิ่งฮุยมาก่อน แต่กลับเข้าใจดี ภายในคฤหาสน์หลักหลังนี้นั้น เป็นผู้นำตระกูลเมิ่งแน่

“ไร้มารยาท!”

หยางเฉินพึ่งพูดจบ คฤหาสน์หลังข้างๆ คฤหาสน์หลักนั้น ก็ได้มีชายร่างกำยำที่มีใบหน้าแบบตะวันตกเดินออกมา ตะคอกใส่หยางเฉินว่า “หน้าบ้านผู้นำแบบนี้ คิดว่าจะปล่อยนายที่มาตะโกนหน้าบ้านไปได้เหรอ?”