บทที่ 409 ไม่มีทางหลบหลีก

ในสายตาของเธอ เย่ม่านต้องการใช้ฐานะและภูมิหลังมากดดันตน

หากเป็นเมื่อก่อน เธออาจจะกังวลว่าซานเหอกรุ๊ปจะถูกทำลาย แต่ตอนนี้กลับไม่กลัวเลยสักนิด

สามีของเธอเป็นถึงประธานเยี่ยนเฉินกรุ๊ป ถ้าต้องการจะเอาชนะจริงๆ ก็เป็นเยี่ยนเฉินกรุ๊ปที่เอาชนะแมมบ้าแดงกรุ๊ป

เย่ม่านก็โกรธมากเช่นกัน แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นลูกสาวแท้ๆ ของเธอเอง แต่ถึงอย่างไรก็แยกจากกันตั้งแต่เพิ่งเกิด

ไม่ได้พบกันกว่ายี่สิบปี จะมีความรู้สึกลึกซึ้งให้กันได้อย่างไร?

แต่ความสัมพันธ์ทางสายเลือดทำให้เธอตื่นเต้นมากในตอนที่เพิ่งเห็นฉินซีครั้งแรก

ตอนนี้ฉินซีไม่ไว้หน้าเธอเลยแม้แต่นิดเดียว ทำให้เธอโกรธได้สำเร็จ

“ฉันคือ...”

ขณะที่เย่ม่านกำลังจะบอกเธอว่าเธอคือแม่แท้ๆ ของฉินซี จู่ๆ ก็มีเสียงเย็นชาดังขึ้นว่า “ผมไม่สนใจหรอกว่าคุณจะเป็นใคร ถ้ากล้ารังแกภรรยาของผม ก็อย่าหาว่าผมไม่เกรงใจ!”

“คุณนั่นเอง!”

พอเห็นหยางเฉิน เย่ม่านก็มีสีหน้าประหลาดใจขึ้นมา

ส่วนเหลียงเหลียนที่อยู่ข้างกาย ในเวลานี้กลับเหมือนเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่าเกรงขาม เขาเข้ามายืนขวางอยู่หน้าเย่ม่านโดยสัญชาตญาณ กลัวว่าหยางเฉินจะทำอะไรเย่ม่านอย่างฉับพลัน

เหลียงเหลียนรู้สึกถึงภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงจากตัวหยางเฉิน

เมื่อครั้งที่ได้พบกับหยางเฉินเป็นครั้งแรก หยางเฉินเคยต่อยเขาจนถอยไปหลายก้าว

ชายหนุ่มเช่นนี้ ไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน

“ที่รักคะ!”

พอฉินซีเห็นหยางเฉิน รอยยิ้มกว้างก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันที

หยางเฉินหรี่ตามองเย่ม่าน พลางเดินไปหาฉินซี แล้วพูดอย่างมีความหมายว่า “วันหลัง อย่าไปเสียเวลาให้ใครมากมาย”

ฉินซียิ้มหวานตอบ “ฉันรู้แล้วค่ะ!”

ต่อหน้าหยางเฉิน เธอเป็นภรรยาที่เชื่อฟัง

เย่ม่านเห็นดังนั้นก็โกรธ

“หนุ่มน้อย...คุณขู่ฉันเหรอ?”

เย่ม่านมีสีหน้าเกรี้ยวกราด ตะโกนใส่หยางเฉินอย่างโกรธจัด

หยางเฉินชำเลืองมองเธออย่างเฉยชา “ถ้าคุณจะมองว่ามันเป็นการข่มขู่ มันก็เป็นการข่มขู่!”

“กับใครก็ตามที่มารบกวนเราสองสามีภรรยา ผมไม่เคยใจดีด้วย”

“อะไรที่ควรทำ อะไรที่ไม่ควรทำ ผมคิดว่าคุณน่าจะรู้ดี”

“คุณยั่วโมโหผมจริงๆ ออกไปจากเจียงโจวซะ คำพูดของพวกคุณ มันเป็นความเพ้อฝันทั้งสิ้น!”

หยางเฉินปรายตาพูด คำพูดของเขาเต็มไปด้วยการคุกคาม ซึ่งทำให้ใบหน้าของเย่ม่านซีดเผือดด้วยความกลัว

พูดจบ หยางเฉินก็จูงมือฉินซีหันหลังเดินจากไป

จนกระทั่งสองสามีภรรยาหายตัวไปจากสายตาของตน เย่ม่านจึงกัดฟันพูดว่า “หนุ่มน้อย ฉันอยากให้แกตาย!”

การมาเจียงผิงในครั้งนี้ เธอคิดว่าทุกอย่างจะราบรื่นเป็นพิเศษ แต่กลับคิดไม่ถึงว่า ไม่มีเรื่องใดราบรื่นเลย

ในฐานะทายาทสายตรงของตระกูลเย่แห่งเมืองเยี่ยนตู ฐานะและตำแหน่งสูงศักดิ์แค่ไหน?

แต่ที่เจียงผิง กลับไม่มีใครให้เกียรติเธอ

หานเซี่ยวเทียนเป็นเช่นนี้ หยางเฉินก็เป็นเช่นนี้ แม้กระทั่งฉินซีลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง ก็ยังเป็นเช่นนี้

“คุณหญิงครับ หยางเฉินมีศักยภาพแข็งแกร่งมาก แม้แต่ผมก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา!”

เหลียงเหลียนพูดเตือนสติด้วยเจตนาดี

“หุบปาก!”

เย่ม่านมีความโกรธอยู่แล้ว สิ่งที่เหลียงเหลียนพูด นั้นเป็นการด้อยค่าตัวเองและยกย่องผู้อื่น

“คนขี้แพ้! แม้แต่เด็กหนุ่มอายุยี่สิบคนเดียวยังเอาชนะไม่ได้เลย!”

เย่ม่านชำเลืองมองเหลียงเหลียนอย่างดูถูก แล้วพูดต่อว่า “ไม่ต้องรีบ จะให้เวลาคุณแก้ตัวสองสามวัน เมื่อราชาเจียงผิงถูกใจฉินซี นั่นคือเส้นตายของคุณ!”

นี่คือความคิดของเธอ เธอจะหาวิธีคุยกับราชาเจียงผิงก่อน แล้วจึงหาโอกาสให้ราชาเจียงผิงได้พบกับฉินซี เธอมีความมั่นใจถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ว่าราชาเจียงผิงจะชอบฉินซี

พอถึงตอนนั้น หยางเฉินและราชาเจียงผิงจะต้องยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกันอย่างแน่นอน ด้วยศักยภาพของราชาเจียงผิง การสังหารหยางเฉินมันเป็นเรื่องง่ายดาย