บทที่ 551 สืบหยางเฉิน

พอได้ยิน ชายหนุ่มไม่กล้าพูดต่อ แต่ในสายตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง

"นายไปสืบใครสักคนให้หน่อย!"

ทันใดนั้น ซุนซวี่ก็สั่งเด็กหนุ่ม

"ใครครับ?"

เด็กหนุ่มถาม

"ชายหนุ่มที่ชื่อหยางเฉิน มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลเย่ และมีผู้แข็งแกร่งที่ชื่อหม่าชาวตามหลัง"ซุนซวี่พูด

"ครับ!"

เด็กหนุ่มพูดจบ เขาก็จากไปอย่างเงียบๆ

"ถ้าแกเป็นคุณชายมหาเศรษฐีที่มีพื้นเพที่แข็งแกร่งจริงๆ ก็แล้วไป ถือว่าวันนี้ฉันเสียเปรียบเอง แต่ถ้าไม่ใช่ แกต้องตาย!"

ดวงตาของซุนซวี่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าที่รุนแรง

อีกด้านหนึ่ง ตระกูลหลิน

หลังจากที่หลินเป้ากับหลินเทียนเจ๋อกลับมาตระกูลพวกเขาก็ไม่โกรธเหมือนซุนซวี่ที่ขว้างของไปทุกที่

"พ่อครับ เรื่องของวันนี้ เราห้ามปล่อยมันผ่านไป!"

หลินเทียนเจ๋อกัดฟันพูดว่าเขารู้สึกอึดอัดใจมาก ถ้าไม่ระบาย คงจะอึดอัดมาก

ดวงตาของหลินเป้าฉายแววอาฆาต แต่เขาไม่ได้ใจร้อนเหมือนหลินเทียนเจ๋อ แต่พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า:"ชายหนุ่มที่ชื่อหยางเฉิน มีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา แม้จะแก้แค้น ก็ต้องรอจนกว่าจะรู้ภูมิหลังของเขาให้ดีก่อน แล้วค่อยว่ากัน"

"ขนาดผู้ติดตามที่อยู่ข้างเขา ยังแข็งแกร่งขนาดนี้ มันไม่ง่ายเลยจริงๆ แต่ถ้าเขาไม่มีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่ มันก็ไม่สำคัญ"

"ฉันยอมรับว่า ผู้ติดตามข้างตัวเขาแข็งแกร่งมาก แต่ในโลกนี้ พวกเขาไม่แข็งแกร่งพอที่จะอยู่ยงคงกระพัน มีคนที่แข็งแกร่งกว่านี้อีกมากมาย"

"แค่มีเงิน ผู้แข็งแกร่งแบบไหนที่เราไม่สามารถหาได้?"

หลินเทียนเจ๋อพูด

หลินเป้าพยักหน้าเล็กน้อย:"คนที่อยากจะฆ่าหยางเฉินมากที่สุดตอนนี้ คงจะเป็นตระกูลซุน!"

มีแสงประกายในดวงตาของหลอนเทียนเจ๋อ และถามว่า:"พ่อหมายความว่า? เราสามารถใช้มือของตระกูลซุนไปจัดการกับเด็กคนนั้นเหรอ?"

หลินเป้าส่ายหัว:"คราวนี้ เราห้ามหลบซ่อนอีกแล้ว เราต้องทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อล้างแค้น ร่วมมือกับตระกูลซุนตอนนี้ เขาคงจะเต็มใจ"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินเทียนเจ๋อก็โกรธเล็กน้อย และกัดฟันพูดว่า:"ซุนซวี่ ไอ้สารเลว ทั้งๆที่คุยกันแล้วว่าจะร่วมมือกันเพื่อจัดการตระกูลเย่ ไม่นึกเลยว่าเขาจะกล้าแอบ ร่วมมือกับเขา ฉันไม่เชื่อใจ!"

"ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ!"

"เด็กที่ชื่อหยางเฉินนั้นไม่ธรรมดาเลย ถ้าเขาแข็งแกร่งจริงๆ ก็แล้วไป ตอนนี้ฉันกลัวว่าเขาจะมีภูมิหลังที่ลึกซึ้งอะไรแบบนี้"

"เราต้องมีความมั่นใจสุดๆ ถึงจะสามารถเลือกลงมือกับเขา คนแบบนี้ต้องถูกฆ่าตายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว หากให้เขามีโอกาสมีชีวิตอยู่ จะเป็นจุดจบของตระกูลหลิน!"

หลินเป้าเตือน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม

วันนี้ หยางเฉินทำให้เขากดดันมาก ๆ เขาแค่ให้ผู้ติดตามคนหนึ่งออกหน้า ก็สามารถทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสองตระกูลใหญ่ของอย่างหลินกับซุนแตกสลาย

"พ่อ ฉันเข้าใจแล้ว!"

แม้ว่าหลินเทียนเจ๋อจะยังคงหงุดหงิดกับการหนีกลางคันของซุนซวี่ แต่ก็เข้าใจสิ่งที่หลินเป้าพูดนั้นเป็นความจริง

แต่ว่า เขายังไม่ได้เริ่มหาซุนซวี่ ซุนซวี่ก็ติดต่อเขามาก่อน

"พี่หลิน ไม่ทราบว่าตอนนี้มีเวลาหรือไม่ ผมอยากพบคุณ"

ซุนซวี่พูดด้วยรอยยิ้ม

ในน้ำเสียงของเขา ไม่มีความโมโหเลยสักนิด ราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

หลินเทียนเจ๋อพูดอย่างเย็นชา:"สรรพนามคำว่าพี่หลิน อย่าเรียกเลย ฉันไม่กล้าเป็นพี่น้องกับคุณผู้นำตระกูลซุนอีกแล้ว"

ฟังแล้ว ซุนซวี่ก็ยิ้มพูดอย่างลำบากใจว่า:"พี่หลินยังโกรธอยู่เหรอ?"