บทที่ 553 หยางเฉินโกรธ

จากนั้นได้ยินคำสั่งของอวี๋เหวินปิง

"ตุบตุบตุบ!"

ในไม่ช้า ในหูฟังมือถือ ก็มีเสียงทุบตีดังขึ้น

"อื้ออื้ออื้อ.….."

แล้วยังมีเสียงเจ็บปวด เห็นได้ชัดว่าคือฉินต้าหย่ง

แค่ว่าในปากของเขาถูกยัดอะไรไว้ จึงได้แค่ส่งเสียง"อื้ออื้อ"

"อวี๋เหวินปิง ฉันเป็นคนทำให้นายต้องสูญเสียตำแหน่งผู้นำ อะไรก็มาลงที่ฉัน อย่าทำร้ายผู้บริสุทธิ์!"

หยางเฉินพูดอย่างใจเย็นที่สุด

ถ้าหม่าชาวอยู่ เขาต้องรู้ว่าในสถานการณ์นี้ หยางเฉินที่ยิ่งสงบสติมากก็ยิ่งโกรธมาก

"ฮ่าฮ่า ขอร้องฉันสิ!"

"ขอแค่แกขอร้องฉัน ฉันจะให้คนหยุดเดี๋ยวนี้"

"ไม่เช่นนั้น พ่อตาที่รักของแกจะถูกเฆี่ยนตีตาย!"

อวี๋เหวินปิงหัวเราะและพูดด้วยเสียงที่เย่อหยิ่ง ทำให้หยางเฉินแทบอยากจะฆ่าสัตว์ร้ายนี้ตอนนี้

"ฉันขอร้อง หยุดเถอะ!"

หยางเฉินพูดโดยไม่ลังเล

"ฮ่าๆๆๆ......"

"แกขอร้องฉันจริงๆ ดูเหมือนว่าพ่อตาของแก จะมีสถานะที่สูงมากในหัวใจของแกมากสินะ!"

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันก็ยิ่งไม่ปล่อยเขาไปง่ายๆ ขอแค่คนที่มีความสำคัญต่อแกตายเพราะแก แกถึงจะรู้สึกเจ็บปวด"

"ยิ่งแกเจ็บปวด ฉันก็ยิ่งมีความสุข แกเข้าใจความรู้สึกที่มองแกที่อยากจะฆ่าฉัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้"

อวี๋เหวินปิงด้วยรอยยิ้มกว้าง อย่างกับบ้า

หยางเฉินสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพยายามควบคุมความโกรธของเขา

อวี๋เหวินปิงแค่ต้องการเห็นเขาโกรธไม่ใช่หรือ?

ยิ่งตอนนี้เขาโกรธมากแค่ไหน อวี๋เหวินปิงก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้น

"ถ้าแกโทรหาฉัน แค่อยากทำให้ฉันหงุดหงิด.ถ้าอย่างนั้นฉันก็บอกอย่างรับผิดชอบว่า นายทำสำเร็จแล้ว แต่ถ้าแกอยากจะขู่ฉันด้วยการบาดเจ็บพ่อตา ก็ต้องขอบอกด้วยว่า มันเป็นไปไม่ได้!"

หลังจากพูดจบ หยางเฉินก็วางสายไปโดยตรง

ทันทีที่เขาวางสาย หยางเฉินก็กดโทรหาเฉียนเปียวและพูดว่า:"ปกป้องภรรยาของฉันให้ดี!"

"พี่เฉินไม่ต้องห่วง มีผมอยู่ ภรรยาของพี่จะไม่ทำร้ายแน่นอน"เฉียนเปียวพูดให้ความมั่นใจ

ผู้ที่แข็งแกร่งคนนี้ที่เดินออกจากชายแดนเหนือเช่นกัน ความจงรักภักดีของเขาไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน และฝีมือของเขาก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน หลังจากที่หม่าชาวถูกส่งไปเยี่ยนตู ก็ให้เฉียนเปียวมาปกป้องฉินซี

หลังจากยืนยันว่าฉินซีสบายดี หยางเฉินก็โล่งใจ

จากนั้นก็โทรอีกสายหนึ่ง

"พี่เฉิน!"

เสียงผู้หญิงเย็นชาดังขึ้น

คือหันซวน ซึ่งเป็นทายาทแห่งมีดทรราช ที่ถูกสมาคมบูโดตามล่า และต่อมาได้รับการช่วยเหลือจากหยางเฉิน นางรับผิดชอบด้านความปลอดภัยของฉินยี

"ปกป้องฉินยีให้ดี หากมีความผิดปกติใด ๆ ต้องแจ้งให้ฉันทราบโดยเร็วที่สุด!"หยางเฉินรีบสั่งไว้

"เมื่อกี้ มีหญิงวัยกลางคนมาหาประธานฉิน และมีการทะเลาะกับประธานฉิน...…"

หันซวนยังพูดไม่จบ หยางเฉินก็ขัดจังหวะ:"เธอไปหาฉินยีเดี๋ยวนี้! จำต้องรักษาชีวิตของเธอให้ปลอดภัย!"

หันซวงก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ แค่พูดว่า"ค่ะ" แล้ววางสาย

ดวงตาของหยางเฉินเป็นสีแดง และมีเจตนาฆ่าที่รุนแรงออกมาจากเขา

จู่ๆเขาก็คิดเข้าใจทุกอย่างทันที เหตุใดมันถึงบังเอิญขนาดนี้ ที่ฉินซี และฉินยีรวมถึงฉินต้าหย่งสามอุตสาหกรรมหลักที่รับผิดชอบอยู่ จะประสบปัญหาในทันใด

และโจวยู่ชุ่ย คนที่ควรจะได้รับโทษ ทำไมถึงปรากฏตัวอยู่ข้างนอกได้ล่ะ?

ตอนนี้เขารู้แล้ว

ด้วยตัวตนของอวี๋เหวินปิง มันง่ายที่จะทำเช่นนี้

ตอนนี้ ฉินต้าหย่งตกอยู่ในมือของอวี๋เหวินปิงแล้ว หญิงวัยกลางคนที่ทะเลาะกับฉินยี ต้องเป็นโจวยู่ชุ่ยแน่นอน

คงจะมีเพียงฉินซีเท่านั้นที่ปลอดภัย