บทที่ 689 ฉินยีขอความช่วยเหลือ

เขาไม่อยากตามหยางเฉินไปเยี่ยนตูที่ไหนล่ะ เพียงแต่หานเยี่ยนความสามารถไม่ถึง เขากังวลว่าถ้าเขาไปที่เยี่ยนตู เขาจะกลายเป็นปัญหาสำหรับหยางเฉิน

หยางเฉินเข้าอกเข้าใจดี มองไปที่หานเยี่ยนและกล่าวว่า "ไม่มีใครไม่เคยทำผิดหรอกใช่ไหม? การรู้ว่าผิดและสามารถปรับปรุงตัวได้คือสิ่งที่ดีที่สุด! ในเมื่อคุณมีความตั้งใจที่จะนำตระกูลหานไปสู่ระดับที่สูงขึ้น งั้นผมจะให้โอกาสนี้แก่คุณ !"

ดวงตาของหานเยี่ยนเป็นประกายขึ้นมาทันใด และเขาพูดด้วยความตกตะลึงบนใบหน้าของเขา“คุณหยางหมายความว่า ยอมให้ผมตามคุณไปที่เยี่ยนตูใช่ไหม?”

หยางเฉินยิ้มและพยักหน้า จากนั้นมองไปที่หานเซี่ยวเทียนและกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวล ผู้เฒ่าหาน แม้ว่าตระกูลหานจะเจาะหลุมบนท้องฟ้าในเยี่ยนตู ผมก็ช่วยซ่อมได้! ตระกูลหาน เตรียมย้ายธุรกิจของตระกูลไปยังเยี่ยนตูได้เลย!”

หานเซี่ยวเทียนรู้ว่า หยางเฉินกำลังให้หน้าเขา ในใจนอกจากซาบซึ้งแล้ว จู่ๆเขาก็อยากร้องไห้ ทำได้เพียงพยักหน้าตอบครั้งแล้วครั้งเล่า

กวนเจิ้งซานก็หัวเราะออกมา "ตระกูลเฉินได้สร้างฐานที่มั่นในเยี่ยนตูก่อนเราแล้ว เราไม่ห้ามไปเป็นภาระของคุณหยางนะ!"

ในขณะนี้เอง โทรศัพท์มือถือของหยางเฉินก็ดังขึ้นทันที

“พี่เขย มาช่วยพี่สาวและฉันเร็ว!”

ทันทีที่เชื่อมต่อโทรศัพท์ ความตื่นตระหนกของฉินยีก็ดังขึ้นเพื่อขอความช่วยเหลือ

เมื่อได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของฉินยี หยางเฉินก็ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว และในขณะที่เดินออกไปข้างนอก เขาก็พูดว่า "บอกผมที ตอนนี้พวกคุณอยู่ที่ไหน?"

“KTVเหม่ยเฮ่า!”

ทันทีที่เสียงของฉินยีลดลง เขาก็ได้ยินเสียง "ปัง" ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเสียงประตูถูกพังเข้ามา จากนั้นโทรศัพท์ก็ถูกวางสายเช่นกัน

เมื่อหยางเฉินโทรกลับไปหาฉินยี ก็ยังอยู่ในสถานะที่ไม่ได้รับสาย

“คุณหยาง เกิดอะไรขึ้น?”

กวนเจิ้งซานและหานเซี่ยวเทียนก็ไล่ตามมาและถาม

"ใครรู้ว่า KTVเหม่ยเฮ่าอยู่ที่ไหน?"

หยางเฉินเอ่ยปากถาม

“คุณหยาง ผมรู้!”

กวนเสว่ซงกล่าวอย่างรวดเร็ว

"ตามผมมา!"

หยางเฉินไม่มีเวลาอธิบาย คว้าแขนของกวนเสว่ซง กวนเสว่ซงถูกลากไปข้างหน้าด้วยพลังอันทรงพลังก่อนที่เขาจะดึงสติกลับมาได้

"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

เมื่อเห็นหยางเฉินพากวนเสว่ซงออกไป กวนเจิ้งซานและหานเซี่ยวเทียนก็มองหน้ากัน และทั้งคู่ก็เห็นสีที่เคร่งขรึมในดวงตาของกันและกัน

ในความทรงจำของพวกเขา หยางเฉินเป็นคนนิ่งมาก ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรทำให้เขาตื่นตระหนกได้

แต่ตอนนี้ ทั้งร่างของหยางเฉินเป็นเหมือนสัตว์ป่าที่อยู่ในสภาพที่รุนแรง และมันจะต้องเกิดขึ้นเมื่อมีคนแตะจุดสำคัญของเขา

“เมื่อกี้ คุณหยางถามว่า KTVเหม่ยเฮ่าอยู่ที่ไหน งั้นเราพาคนไปช่วยตอนนี้ดีไหม?”

หานเยี่ยนเอ่ยปากถาม

“โอเค เราจะส่งคนไปที่นั่นเดี๋ยวนี้!”

หานเซี่ยวเทียนและกวนเจิ้งซานตัดสินใจทันที

ในเวลาเดียวกัน ภายใต้การแนะนำของกวนเสว่ซง หยางเฉินได้ใช้สมรรถนะของรถVolkswagen Phaetonที่ปรับแต่งส่วนตัวให้สูงสุด และรถก็โลดแล่นอย่างรวดเร็วไปตลอดทาง

กวนเสว่ซงจับราวจับของรถไว้แน่นตลอดทาง และใบหน้าของเขาซีดมาก

เขารู้สึกว่า สิ่งที่เขานั่งไม่ใช่รถยนต์ แต่เป็นเครื่องบิน

เวลานี้ รถVolkswagen Phaetonเป็นเหมือนสถานะเร่งความเร็วของเครื่องบินเมื่อออกตัว ที่สำคัญคือ มีรถคันอื่นอีกมากมายบนท้องถนน แต่ทักษะการขับรถของหยางเฉินนั้นดีมาก รถคันนี้อยู่ในมือของเขาก็เหมือนของเล่น ถูกควบคุมโดยเขาอย่างสมบูรณ์

หลายครั้งที่รถกำลังจะชนรถ หยางเฉินก็สามารถหลีกเลี่ยงได้อย่างแม่นยำ

KTVเหม่ยเฮ่า ในห้องเหมาเล็กๆ

ในขณะนี้ ฉินซีและฉินยีสองคน กอดกันด้วยความกลัวบนใบหน้าของพวกเธอ