ตอนที่ 766
บทที่ 767 ความเป็นพี่น้อง
October 21, 2026
ตระกูลเฉินและตระกูลหงเดิมทีเป็นหนึ่งตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดในแปดตระกูล มาวันนี้ร่วมมือกันอย่างแรงกล้า ช่างเป็นอะไรที่ทรงพลังจริงๆ
แต่ถึงแม้จะเป็นตระกูลที่ด้อยกว่าเจ็ดตระกูลเมื่อร่วมมือกันแล้ว กลับทำให้เจ็ดตระกูลของพวกเขาตกตะลึง
“เจ้าบ้านหลงครับ เห็นรึยัง？นี่ก็คือตระกูลที่คุณอยากปกป้อง พวกเขาแค่อยากใช้ผลประโยชน์จากคุณเท่านั้น แต่กลับไม่มีใครยอมบุกตะลุยโจมตีข้าศึกเพื่อคุณสักคน”
หยางเฉินมองไปที่หลงเถิงแล้วพูดอย่างยิ้มๆว่า“คุณว่า เพื่อไอ้พวกเนรคุณพวกนี้ คุณสู้กับเรา มันคุ้มกันไหม？”
“เจ้าบ้านหลง คุณอย่าไปฟังมันพูดให้เราแตกหักนะครับ！”
อวี๋เหวินปิงกัดฟันกรอดพูด“หยางเฉินมันจงใจ เขาอาศัยความสามารถในการต่อสู้ที่แกร่งกว่าคุณ ทั้งๆที่รู้ว่าในบรรดาตระกูลของเรา ไม่มีใครสามารถทำให้เขาพ่ายแพ้ได้ เขาจงใจยั่วยุพวกเรานะครับ”
“ใช่แล้ว เขาต้องการทำให้เราแตกหัก เจ้าบ้านหลง คุณอย่าหลงเชื่อมันนะครับ！”
“จริงด้วยครับ เจ้าบ้านหลง คุณรีบติดต่อผู้แข็งแกร่งในตระกูลหลงมาต่อกรกับไอ้หมอนี่เถอะครับ เราอย่าถูกมันพูดทำให้เราแตกหักต่อไปอีกเลย”
เจ้าบ้านของตระกูลทั้งเจ็ด ต่างพากันพูดเกลี้ยกล่อม
หยางเฉินพูดต่อไปว่า“เจ้าบ้านหลง ตอนนี้คุณรู้รึยังว่าพวกเขาเนรคุณ？พวกเขาหลอกคุณให้มาเป็นศัตรูกับผม ทั้งๆที่รู้ว่าแม้แต่บอดี้การ์ดของคุณทั้งสองคนพ่ายแพ้ให้กับผม ยังคิดอยากจะให้คุณเรียกผู้แข็งแกร่งของตระกูลหลงออกมาอีก”
“นี่มันเป็นการจงใจทำให้ผมกับเจ้าบ้านหลงแตกหักกันไม่ใช่หรอครับ？”
“เจ้าบ้านหลงเมื่อกี้ก็ได้เห็นแล้ว ผู้แข็งแกร่งทั้งสองของคุณ ในมือของผม ไม่สามารถแม้แต่จะจับผมได้ คุณก็เป็นคนในวงการบูโด ถึงจะเรียกผู้แข็งแกร่งในตระกูลหลงมาอีกสักกี่คน แล้วยังไงล่ะ ？”
“พวกเขาจงใจวางแผน หลอกใช้ให้เจ้าบ้านหลงเป็นศัตรูกับผม จากนั้นก็ใช้มือของผม จัดการฆ่าผู้แข็งแกร่งของตระกูลหลง”
“พวกเขาบำรุงและสะสมกำลังให้เกรียงไกร รอจังหวะที่เราทั้งสองฝ่ายได้รับบาดเจ็บกันทั้งคู่ ค่อยร่วมมือกันจู่โจมเรา”
“เมื่อเป็นแบบนี้ จากนี้ไปเยี่ยนตู ก็จะไม่มีผมกับตระกูลหลงอีกต่อไป”
เมื่อได้ฟังคำพูดของหยางเฉิน ใบหน้าของหลงเถิงก็เดือดดาลมากขึ้นเรื่อยๆ
พวกอวี๋เหวินสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก
ใครๆก็รู้ว่า การพูดเพื่อให้พวกเขาแตกหักของหยางเฉิน เป็นการวิเคราะห์จากหยางเฉิน แต่กลับเป็นเหมือนเรื่องจริงมาก
เพราะว่า มันมีความเป็นไปได้แบบนั้นจริงๆ
“เจ้าบ้านหลง คุณอย่าไปฟังไอ้หมอนี่มันพูดพล่ามนะครับ！เขากำลังทำให้เราแตกหักกัน จงใจให้เราทะเลาะกันเองนะครับ！”
เมื่อเห็นว่าหลงเถิงโกรธ ซุนซวี่ก็ถึงกับลนลาน รีบพูดขึ้นมา
“ในเมื่อเจ้าบ้านซุนคิดว่าผมกำลังทำให้พวกคุณแตกหัก สู้ให้ตระกูลซุนเข้ามาสู้กับผมไหมครับ？”
หยางเฉินเอามือกอดอก แล้วพูดอย่างยิ้มๆ
สีหน้าของซุนซวี่ถึงกับแข็งทื่อ ที่เขาพูดเกลี้ยกล่อมหลงเถิง เป็นเพราะอยากให้ตระกูลหลงทำให้หยางเฉินตาย แต่คิดไม่ถึงว่า หยางเฉินจะเอ่ยขึ้นมาก่อน ว่าให้ตระกูลซุนลงมือกับเขาก่อน
หยางเฉินทำให้จ้าวหวูตี๋กับจ้าหวูซวงพ่ายแพ้ภายในชั่วพริบตา ตระกูลซุนจะทำให้เขาพ่ายแพ้ได้อย่างไร？
“ทำไมหรอครับ？เจ้าบ้านซุนกลัวหรอครับ？”
หยางเฉินหัวเราะหึๆแล้วกล่าวว่า“เมื่อครู่เจ้าบ้านซุนเป็นคนพูดเองนะครับ เราเป็นพวกหัวมังกุท้ายมังกร ตระกูลซุนไม่กล้าแตะต้องแม้แต่พวกหัวมังกุท้ายมังกรเลยหรอครับ แล้วตระกูลซูเป็นใครกัน？”
ซุนซวี่หักหลังครั้งแล้วครั้งเล่า เขาได้กระตุ้นความอาฆาตของหยางเฉินเรียบร้อยแล้ว
“เจ้าบ้านซุน ผมคิดว่าเขาพูดถูกนะครับ ตระกูลซุนของคุณต่อกรกับเขาก่อนแล้วกัน”
ในเวลานี้เองหลงเถิงก็พูดขึ้น
ซุนซวี่ถูกบีบให้จนมุม“เจ้าบ้านหลง ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากแตะต้องเขา แต่ลำพังแค่ตระกูลซุนของเราแค่ตระกูลเดียว ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาหรอกนะครับ！”
“เจ้าบ้านหลงครับ ต่อกรยอดฝีมืออย่างหยางเฉิน มีเพียงแค่ตระกูลหลงที่ทำได้นะครับ！”
“เพี๊ยะ！”
หลงเถิงตบไปที่หน้าของซุนซวี่ แล้วกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า“แกเห็นว่าตระกูลหลงเป็นมีดดาบรึไว？”
“ฉันจะบอกอะไรคุณไว้นะ ถ้าตระกูลซุนไม่ลงมือ งั้นก็อย่าหาว่าผมไม่เกรงใจแล้วกัน！”
หลงเถิงกล่าวอย่างทรงอานุภาพ
ซุนซวี่แทบอยากจะร้องไห้ ตอนนี้ด้านหน้ามีหมาป่าด้านหลังมีเสือ ไม่ว่าจะเป็นหลงเถิงหรือหยางเฉิน เขาก็ไม่มีปัญญาล่วงเกิน
“เจ้าบ้านหลงครับ ตระกูลซุนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาจริงๆ！ตระกูลหลงได้โปรดปล่อยตระกูลซุนไปสักครั้งเถอะครับ ส่งยอดฝีมือของตระกูลหลงออกไปเถอะครับ”
ซุนซวี่รีบกล่าวอย่างร้อนใจ
“เพี๊ยะ！”
หลงเถิงฟาดฝ่ามือออกไปอีกครั้ง“ไอ้เศษสวะอย่างแกเนี่ยนะ กล้าหลอกใช้ตระกูลหลงของฉัน？”
“เพี๊ยะ！”
“ตระกูลซุนของคุณคนเยอะขนาดนี้ แม้แต่คนคนเดียวยังไม่กล้าแตะต้อง คุณอย่ากล้าพูดอีกหรอกว่าตระกูลซุนอยู่ในแปดตระกูลแห่งเยี่ยนตูน่ะ？”
หลงเถิงตบตามไปอีกหนึ่งครั้ง