บทที่ 837 ใจเต้น

“โอเค ฉันเข้าใจแล้ว ถ้างานเสร็จก็รีบกลับบ้านนะ”

ฉินซีพยายามระงับความโกรธของเธอให้มากที่สุด พูดคำเหล่านี้ออกมาอย่างใจเย็น

“หยางเฉิน คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม? ดูเหมือนว่าฉันจะขาพลิก พื้นห้องน้ำลื่นเกินไป ฉันยืนขึ้นไม่ได้”

ก่อนที่ฉินซีจะวางสาย เสียงของเซี่ยเหอก็ดังขึ้นจากห้องน้ำอีกครั้ง

หยางเฉินไม่รู้ว่าโทรศัพท์ของเขาไม่ได้ถูกวาง และเขาก็รีบพูดขึ้นว่า "ฉันมาแล้ว!"

ในเวลาเดียวกัน ที่ด้านบนสุดเมืองเยี่ยนตู ภายในคฤหาสน์

มือของฉินซีที่ถือโทรศัพท์สั่นทันที ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

แม้ว่าคำพูดของหยางเฉินจะเต็มไปด้วยข้อบกพร่อง แต่เธอก็ยังเต็มใจที่จะเชื่อในสิ่งที่หยางเฉินพูด

อย่างไรก็ตาม ก่อนวางสาย เธอได้ยินเสียงผู้หญิงอย่างชัดเจน

ประเด็นคือ มีคำสำคัญหลายคำในคำพูดของผู้หญิง

"ขาพลิก" "ห้องน้ำ" "ลุกไม่ได้"

นี่หมายความว่าหยางเฉินอยู่ในโรงแรมกับผู้หญิงคนอื่นไม่ใช่หรือ?

ผู้หญิงคนนั้นกำลังอาบน้ำอยู่ แต่เธอลื่นล้มขาพลิกจนลุกไม่ขึ้น ดังนั้นเธอจึงขอความช่วยเหลือจากหยางเฉิน

สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกแย่ก็คือเมื่อผู้หญิงขอให้หยางเฉินช่วย หยางเฉินพูดโดยไม่ลังเลว่า “ฉันมาแล้ว!”

นั้นก็หมายความว่าหลังจากหยางเฉินเข้าไปในห้องน้ำแล้ว เขาสามารถเห็นผู้หญิงเปลือยเปล่าได้ใช่หรือไม่?

งานอะไรเนี่ย ต้องคุยในโรงแรม?

คลื่นแห่งความเกลียดชังก็เพิ่มขึ้นในหัวใจของฉินซี

“แม่คะ หนูอยากได้พ่อ หนูอยากได้พ่อ!”

เสี้ยวเสี้ยวยังคงร้องไห้ ดวงตาของเธอบวมขึ้น “แม่คะ พ่อกับแม่หย่ากันแล้วใช่ไหม?”

“เสี่ยวฮัวบอกว่าพ่อและแม่ของเธอหย่าร้างกัน ดังนั้นเธอจึงไม่ได้เจอพ่อของเธอเป็นเวลานาน”

เสี้ยวเสี้ยวร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เมื่อฉินซีได้ยินคำว่าหย่าร้าง ทั้งตัวเธอก็รู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าขึ้นมาทันที

แม้จะเป็นเพียงคำพูดจากลูกสาว แต่กลับรู้สึกโดนมีดแทงเข้าไปในหัวใจ น้ำตาร่วงทีละหยดราวกับไข่มุก

“แม่คะ พ่อกับแม่หย่ากันจริง ๆ เหรอคะ?”

เมื่อเห็นฉินซีร้องไห้ เสี้ยวเสี้ยวก็ร้องไห้อย่างดุเดือดยิ่งขึ้น: "เสี้ยวเสี้ยวไม่ต้องการให้หย่ากันค่ะ หนูอยากให้เราอยู่ด้วยกันตลอดไป เสี้ยวเสี้ยวไม่ให้หย่า"

ฉินซีไม่ได้พูด เธอเอื้อมมือออกไป และกอดลูกสาวของเธอแน่นในอ้อมแขนของเธอ ใช้กำลังอย่างแรง

ในเวลาเดียวกัน ในโรงแรม หลังจากที่หยางเฉินได้ยินเซี่อเหอร้องขอความช่วยเหลือ เขาไม่ได้คิดอะไรเลยและรีบเข้าไปในห้องน้ำ

ทันทีที่เขาเข้าห้องน้ำ เขาเห็นร่างที่ไร้ที่ติปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

เซี่ยเหอกำลังดิ้นรนพยายามที่จะยืนขึ้นโดยจับขอบอ่าง เลือดอยู่ทั่วหัวเข่าของเขาและเห็นได้ชัดว่าเขาลื่นล้มเมื่อกี้แล้วไปกระแทกโดนพื้น

เป็นเพียงว่าขอบของอ่างอาบน้ำเรียบมากและมีน้ำสบู่อยู่ใต้เท้าของเซี่ยเหอ เธอเพิ่งยืนขึ้นเล็กน้อยลื่นใต้เท้าแล้วลื่นอีกครั้ง

คราวนี้หัวของเซี่ยเหอ โดนอ่างอาบน้ำโดยตรง

"ระวัง!"

จากนั้นหยางเฉินก็ฟื้นคืนสติได้ อุทานด้วยความตกใจ และเมื่อเขาขยับเท้า ร่างทั้งหมดก็กลายเป็นภาพติดตา และปรากฏตัวขึ้นข้างๆ เซี่ยเหอทันที

ขณะที่เซี่ยเหอลื่นล้ม เธอรู้สึกว่าจุดศูนย์ถ่วงของเขาไม่เสถียร และมองดูอย่างช่วยไม่ได้ขณะที่ศีรษะของเธอเข้าใกล้อ่างอาบน้ำมากขึ้นเรื่อยๆ

ชั่วขณะหนึ่ง ความกลัวในใจฉันถึงขีดสุด

ยังดีที่เธอลื่นในมุมที่ไม่ได้อันตรายมาก เพียงแค่คว่ำหน้าลง ใต้ใบหน้าก็เป็นขอบอ่าง

ถ้าเธอล้มลง เธอคงจะเสียโฉมจริงๆ เธอกลัวจนหน้าซีด และเธอคิดในใจว่าเธอเสียโฉมขึ้นมา เธอจะทำยังไงดี?

เมื่อเห็นว่าใบหน้าของเธอกำลังจะชนกับอ่างอาบน้ำ ดวงตาของเซี่ยเหอก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง และเขาก็หลับตาลงโดยไม่รู้ตัว

"อ๊ะ!"

ในขณะเดียวกัน เซี่ยเหอก็รู้สึกได้ถึงมือที่อบอุ่นและก็กอดเธอไว้ได้ทัน

ทันทีหลังจากนั้น เธอรู้สึกเหมือนกับว่าร่างของเธอลอยขึ้นไปในอากาศ