บทที่ 846 สู้กับพวกเดียวกัน

“เอาล่ะ ในเมื่อ เซวหยวนจี๋ต้องการจัดการฉัน แล้วฉันจะให้โอกาสนายให้ความร่วมมือ แล้วไงล่ะ?”

ไม่นาน หยางเฉินก็ตัดสินใจได้

“ขอบคุณคุณหยางนะครับ ไม่ต้องกังวล ฉันจะไม่มีวันทำให้คุณผิดหวัง!”

เซวหยวนป้ารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งและรีบยืนยันทันที: "เมื่อฉันได้รับตำแหน่งเป็นกษัตริย์เซว คุณหยางจะเป็นราชาที่แท้จริงของ เมืองเยี่ยนตู และสนุกกับการได้เคียงบ่าเคียงไหล่กับราชวงศ์ ... "

“หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว บอกฉันจะช่วยนายได้ยังไง”

หยางเฉินขี้เกียจจะฟังเรื่องไร้สาระของ เซวหยวนป้า ดังนั้นเขาจึงขัดจังหวะโดยตรง

เซวหยวนป้าหัวเราะ จากนั้นเสียงของเขาก็เย็นชามาก: "ฉันต้องการคุณหยาง ฆ่า เซวหยวนจี๋ให้ฉัน!"

แม้แต่หยางเฉินก็ยังแปลกใจเมื่อได้ยินคำพูดของเซวหยวนป้า

เขารู้ว่าการแข่งขันระหว่างตระกูลเดอะคิงและราชวงศ์นั้นรุนแรงมาก แต่เขาไม่คิดว่าการแข่งขันของตระกูลเซวจะรุนแรงถึงขนาดที่เซวหยวนป้า ต้องการฆ่า เซวหยวนจี๋

ไม่ว่าจะเป็น เซวหยวนป้า หรือ เซวหยวนจี๋ พวกเขาเป็นลูกชายของกษัตริย์เซว ไม่ว่าใครตาย ก็จะเป็นเรื่องใหญ่โตแน่ๆ

ถ้าหยางเฉินฆ่า เซวหยวนจี๋จริงๆ กษัตริย์เซวอาจจะมาที่ เมืองเยี่ยนตูด้วยตนเอง เพื่อล้างแค้นให้ลูกชายของเขาล่ะสิ?

แต่เมื่อสิ่งนี้ลงตัว มันก็เป็นผลอีกอย่างหนึ่ง

เมื่อเห็นว่าหยางเฉินไม่ได้พูดเป็นเวลานาน เซวหยวนป้าก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย: “คุณหยาง เรื่องนี้เป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อคุณนะครับ!”

“คุณต้องตกลงนะครับ ถ้าพี่รองของฉันเข้ารับตำแหน่ง ฉันจะไม่สามารถอยู่รอดในตระกูลเซวได้เลย”

“ฉันได้กินยาดูดจิตที่คุณให้มาแล้ว พูดได้เลยว่าชีวิตของฉันอยู่ที่มือคุณ ถ้าฉันกล้าทรยศคุณ มีทางเดียวเท่านั้น ก็คือตาย!”

เสียงของ เซวหยวนป้ายังคงอ้อนวอนเล็กน้อย ดูเหมือนว่าตราบใดที่หยางเฉินสามารถช่วยเขาฆ่า เซวหยวนจี๋ได้ เขาก็สามารถทำทุกอย่างได้

“ฉันจะพิจารณาเรื่องนี้และให้คำตอบนายวันพรุ่งนี้!”

หยางเฉินพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบมาก

พูดจบ หลังจากนั้นเขาก็วางสายทันที

ตอนแรกเขาก็นอนไม่หลับอยู่แล้ว แต่ถูกรบกวนโดย เซวหยวนป้า เขายิ่งนอนไม่หลับเข้าไปใหญ่

แม้ว่าจะดึกมากแล้ว แต่เขาก็ยังโทรโทรศัพท์: "สืบให้ฉัน ความสัมพันธ์ระหว่างลูกชายทั้งสามของตระกูลเดอะคิงตระกูลเซวเป็นอย่างไร และความคับข้องใจระหว่างพวกเขาคืออะไร ฉันอยากรู้ทั้งหมด"

ในอีกด้านหนึ่ง เซวหยวนป้าแสดงท่าทางที่น่ากลัวหลังจากเห็นหยางเฉินวางสาย

“หยางเฉิน ฉันไม่ได้คาดว่านายจะระมัดระวังขนาดนี้ แต่แล้วยังไงล่ะ”

“แม้ว่านายจะไม่ฆ่า เซวหยวนจี๋ แต่ เซวหยวนจี๋ก็จะฆ่านายแน่นอน!”

เซวหยวนป้ากัดฟันและพูด

“เจ้าชายสาม หยางเฉินผู้นี้แข็งแกร่งมาก ท่านลั่วเองก็บอกว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหยางเฉิน ดังนั้นเราไม่ควรจะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับเขา”

ชายวัยกลางคนยืนอยู่ข้าง เซวหยวนป้า และพูดอย่างเคร่งขรึม

ชายวัยกลางคนเป็นที่ปรึกษาทางทหารของ เซวหยวนป้า และชื่อของเขาคือเหรินเจี้ยนหรง

คราวที่แล้วกษัตริย์เซวจัดให้ลั่วเฉินผู้มีแข่งแกร่งสุดของตระกูลเซวเพื่อช่วย เซวหยวนป้า แต่หลังจาก ลั่วเฉินออกไปแล้วครั้งหนึ่ง เขาบอก เซวหยวนป้าว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหยางเฉิน

คราวนี้ เซวหยวนป้าไม่มีขุผู้แข่งแกร่งอย่างลั่วเฉินติดตามเขามา ถ้ายังต่อต้านหยางเฉิน ทางเดียวของเขาก็คือตาย เซวหยวนป้าพูดอย่างโกรธเคือง: "ฉัน เซวหยวนป้า ไม่เคยถูกขับไล่ นายนั้นทำให้ฉันรู้สึกเหมือนหนูกำลังข้ามถนนและฉันเกือบจะออกจาก เมืองเยี่ยนตูไม่ได้ เรื่องนี้ฉันจะแก้แค้นแน่นอน"

"แต่……"

เหรินเจี้ยนหรงต้องการชักชวนอีกครั้ง แต่ถูก เซวหยวนป้าขัดจังหวะโดยตรง: "หุบปาก!"

“ไม่มีการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ หยางเฉินต้องตาย! การตายของเขาเท่านั้นที่สามารถล้างความอัปยศอดสูของฉันได้”

เซวหยวนป้าถามอีกครั้งว่า "ยายาดูดจิตที่ฉันกลืนเข้าไป ทำไมร่างกายของฉันไม่เป็นไร? ทำไมยังไม่เห็นผลในตอนนี้?"

เหรินเจี้ยนหรงอธิบายอย่างรวดเร็ว: "ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่าขณะนี้ร่างกายของคุณไม่มีความผิดปกติ รอครบสามเดือนว่าจะมีอาการอะไรที่ผิดปกติรึเปล่า "

“นายหมายความว่าพวกขยะให้รอจนถึงจะส่งผลต่อฉันก่อน ถึงจะแก้ปัญหาที่ฉันกลืน? ยาดูดจิตไป”

เซวหยวนป้าเลิกคิ้วทันที ดวงตาของเขาสั่นไหวอย่างรุนแรง

เหรินเจี้ยนหรงปาดเหงื่อเย็นเยียบบนหน้าผาก: “เจ้าชายสาม สิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญหมายถึงคือยาดูดจิตที่คุณกินนั้นน่าจะเป็นของปลอม เพียงแต่ว่า เพียงแต่ว่า…”