บทที่ 596 เรื่องราวของตัวละคร (3)

บทที่ 596 เรื่องราวของตัวละคร (3)

หอคอยแห่งกาลเวลา

นี่คือที่ที่พวกเขาพบกันครั้งแรก

– นายเป็นนางฟ้าแห่งการกลับคืนหรอ?

นั่นเป็นสิ่งแรกที่ชายพูดเมื่อผมลืมตา ผมจำได้ว่าไม่สามารถพูดอะไรได้เพราะถูกคำว่า ‘นางฟ้า’ พูดใส่ ท้ายที่สุดมันก็เห็นได้ชัดว่าทุกคนมองว่า ผมไม่ใช่นางฟ้า

-ตอบฉันสิ นายเป็นนางฟ้าแห่งการกลับคืนรึเปล่า?

อย่างไรก็ตาม ชายคนนั้นยืนกราน

“อุ๊บ”

ต้องขอบคุณเขานะ ผมไม่สามารถหาเวลาที่จะรู้สึกหงุดหงิดหรือสิ้นหวังที่ได้กลับชาติมาเกิดอีกครั้ง แน่นอนว่าเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของผม คนๆนั้นก็ขมวดคิ้ว

– …คิดว่ามันตลกหรอ?

การเรียกอย่างฉับพลันนั้นทำให้ผมประหลาดใจ แต่ผมก็เข้าใจสถานการณ์ของผู้ชายคนนั้นอย่างรวดเร็ว เขาต้องปีนขึ้นไปบนยอดหอคอยคนเดียวและพบว่า ‘ศิลาแห่งการกลับคืน’ เขาต้องคิดว่ามันจะทำให้เขาย้อนเวลากลับไปเหมือนชื่อของมัน

– นายเป็นใคร? ทำไมนายถึงโผล่ออกมาจากศิลากลับคืน? ฉันจะไม่ถามอีกเป็นครั้งที่สาม ตอบมา

ชายคนนั้นยกหอกไว้ในมือของเขา จิตสังหารที่เล็ดลอดออกมาจากเขาทำให้ผมตื่นขึ้นมา ผมหยุดฝันกลางวันและสำรวจพื้นที่ ผมไม่คุ้นเคยกับทิวทัศน์โดยรอบ อย่างไรก็ตาม เหมือนเช่นเคยผมคิดว่าผมกลับชาติมาเกิดภายในเมล็ดที่บาอัลปลูกไว้ที่หอคอย

– …ฉันจะถามเป็นครั้งที่สาม นายคือใคร?

เมื่อเห็นว่าผมไม่ได้พูดอะไร คนนั้นก็ให้โอกาสผมอีกครั้ง ผมยิ้มโดยไม่ตอบกลับเหมือนเมื่ออย่างเคย ผมไม่ได้ตั้งใจยิ้ม แต่มันออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อผมเห็นลักษณะภายนอกของชายคนนั้น ผมเดินข้ามไปหลายโลกและการปรากฏตัวทางกายภาพของเขาอยู่ในอันดับต้นๆ เลยละ

– ฉันจะนับถึงสาม หนึ่ง สอง…สองครึ่ง….

ผมสังเกตเห็นได้ทันทีว่าเขาค่อนข้างแปลก

– …สองครึ่งครึ่ง…สองครึ่งครึ่งของครึ่ง…

ต้องขอบคุณเขานะ ผมจึงสามารถคลายตัวได้หน่อยและยกร่างกายตัวเองขึ้น เมื่อผมลุกขึ้นมา ชายคนนั้นก็สะดุ้งและถอยกลับไปหลายก้าว

“ฉันขอถามก่อน”

– ม-ไม่ ฉันจะเป็นคนถาม…

“พวกเราอยู่ที่ไหน?”

ผมถามผู้ชายคนนั้น

– …หอคอยแห่งกาลเวลา

ชายคนนั้นพึมพำกลับมา

“อ้อ”

หลังจากทำลายโลกอื่นและลอยไปในอวกาศอย่างไร้จุดหมาย ผมก็ถูกเรียกตัวไปสู่อีกโลกหนึ่งโดยความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ ซึ่งตอนนี้ ผมคุ้นเคยกับการพัฒนามากเกินไป

– ถึงตานายแล้วที่จะตอบฉัน นายเป็นนางฟ้าแห่งการกลับคืนหรอ?

ชายคนนั้น ชินมยองชุลถามผม ผมหันหน้าไปทางเขาเล็กน้อยดวงตาของเขาส่องประกายราวกับอัญมณีที่ตกลงมาใต้น้ำ แม้แต่ผมที่ยาวเหยียดของเขาก็ไม่สามารถปกปิดหน้าตาที่ดีของเขาได้เลย

“ฉันไม่ใช่นางฟ้า แต่เป็นปีศาจ”

ผมตอบอย่างตรงไปตรงมา อย่างไรก็ตาม ชินมยองชุลไม่ได้ผงะแม้แต่น้อย ปฏิกิริยาของเขาทำให้ผมประหลาดใจ

– นางฟ้าและปีศาจเป็นสิ่งเดียวกัน

ชินมยองชุลเป็นคนที่มีบุคลิกเข้มแข็งทั้งก่อนและหลังเขาย้อนเวลากลับไป แต่เมื่อผมพบเขาครั้งแรก ความรู้สึกผิดและความโกรธที่ไม่สามารถปกป้องคนที่เขารักได้นั้นก็ได้หายไปแล้ว

– งั้นปีศาจแห่งการกลับคืน นายสามารถส่งฉันย้อนเวลากลับไปได้ไหม?

ชินมยองจุลอยากย้อนเวลากลับไปเปลี่ยนอดีตของเขา

“เป็นไปได้นะ”

ผมพยักหน้าโดยไม่คิดอะไรมาก ในช่วงเวลานั้นชินมยองจุลยิ้มเหมือนเด็กตัวเล็กๆ และเดินเข้ามาหาผมราวกับจะกุมมือของผมด้วยความซาบซึ้ง