ตอนที่ 231
บทที่ 597 เรื่องราวของตัวละคร (4)
October 22, 2026
บทที่ 597 เรื่องราวของตัวละคร (4)
แต่เหมือนจอมวายร้ายที่แท้จริง บาอัลเลือกที่จะทำลายตนเอง หนึ่งในสามของคาบสมุทรเกาหลีมีความเสี่ยงต่อการถูกทำลายทั้งหมด ในขณะเดียวกันผมเฝ้าดูการตัดสินใจของชินมยองจุลในจิตสำนึกของบาอัล
สำหรับความประหลาดใจของผม ชินมยองชุลไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
– ถ้านายได้ยินฉันนะ เบลล์ ฉันขอขอความช่วยเหลือจากนายเป็นครั้งสุดท้าย บอกจงฮักเกี่ยวกับเรื่องราวของฉัน ด้วยวิธีนี้ เขาจะไม่กลายเป็นฉัน ช่วยให้เขาบรรลุสิ่งที่ฉันทำไม่ได้ จงฮักมักจะบอกว่าเขาจะกลายเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่…ฉันเชื่อเขา เขาจะกลายเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ยิ่งใหญ่กว่าฉัน
ชินมยองชุลทิ้งความต้องการของเขาไว้กับผมก่อนที่จะสร้างกำแพงด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขา เขาแลกชีวิตของเขาเพื่อชีวิตของคนนับล้าน นั่นคือสิ่งที่ วีรบุรุษ ชินมยองชุล พบกับชะตากรรมของเขา
“…นายคิดว่าไง?”
เมื่อผมเล่าเรื่องสั้นเสร็จก็หันไปหาชินจงฮัก ผมต้องสรุปเรื่องของชินมยองชุลมากกว่าที่ผมชอบเพราะสภาพร่างกายของผมเองมันไม่เอื่อมอำนวยเท่าไหร่นัก แต่เนื่องจากผมส่งความทรงจำบางส่วนไปให้ชินจงฮักด้วยพลังเวทย์มนตร์ของผม เขาจึงน่าจะเข้าใจ
“การเสียสละของชินมยองชุลนั้นได้รับการยกย่องในหนังสือว่า เป็นสิ่งที่ดีเลิศของความกล้าหาญ แต่ในความเป็นจริง เขาแค่รับผิดชอบต่อความเห็นแก่ตัวในอดีตของเขา”
ชินจองฮักไม่ได้พูดอะไรเลย ด้วยท่าทางที่แข็งทื่อ เขาทรุดตัวลงและมองลงไปที่พื้น ผมหัวเราะและวางมือบนหัวของเขา
“มยองชุลทิ้งมรดกไว้ในร่างกายของนาย นายน่าจะรู้ว่าต้องทำอะไรนะ”
เมื่อมองหน้าเขา ผมไม่แน่ใจว่าเขากำลังฟังอยู่หรือเปล่า มีความจริงที่น่าตกใจครั้งสุดท้ายที่ผมต้องพูด แต่ผมเลือกที่จะเก็บไว้กับตัวเอง เมื่อผมค้นพบเกี่ยวกับมัน แม้แต่ผมเองก็ยังสั่นเทา
“ซาฮยอค”
จินซาฮยอคหันมาหาผม ผมสามารถเห็นตัวเองผ่านภาพสะท้อนในดวงตาของเธอได้ พลังงานปีศาจกำลังวนเวียนอยู่รอบตัวผม และดวงตาของผมก็เปลี่ยนเป็นสีแดง เห็นได้ชัดว่าผมไม่มีเวลาเหลืออยู่อีกแล้ว“เธอพร้อมไหม?”
จินซาฮยอคพยักหน้าตามคำขอของผม ผมทนความเจ็บปวดจากการเจาะในร่างกายและยิ้มอย่างขมขื่น“ฉันขอโทษนะ ฉันอยากจะอธิบายเพิ่ม แต่ฉันไม่มีเวลาเหลือซะแล้วสิ”
ความจริงสุดท้าย…โลกนี้ไม่มีอะไรมากไปกว่า ‘นวนิยาย’ ที่เขียนโดยชายบางคนที่จะถูกฝังไว้กับผม ผมค้นพบเพียงเพราะผมมองเข้าไปในหัวของคิมฮาจิน ดังนั้นผมจึงไม่ต้องกังวล
“…ทุกอย่างจะไม่เป็นไร”
จินซาฮยอคลุกขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่ไร้อารมณ์
“ขอบคุณนะ”
มันนานเกินไปแล้ว มันน่าหงุดหงิดที่พบว่า 400-500 ปีที่ผมได้รับความทุกข์ทรมานนั้นไม่ได้ถูกกล่าวถึงในนวนิยาย แต่ตอนนี้มันไม่สำคัญหรอกผมไม่สนใจอีกต่อไป“ฉันอยากพักผ่อน”
ในที่สุด ความตายก็จะบรรเทาความรู้สึกทั้งหมดของผมไปเอง…..
**
Chwaaaaa-!
อียอนจุนเหวี่ยงพลังเวทย์มนตร์ของเขา พลังเวทย์มนตร์ที่มีรูปร่างคล้ายปลาหมึกยักษ์นั้นทำให้พื้นดินละลายและระเหยไปสู่บรรยากาศ
ผมได้ใช้พรสวรรค์และสิ่งประดิษฐ์กับเขาทุกอย่าง – [การสกัด], [เข้าใจพลังจิตวิญญาณ], [ระบบการรวมแบบสุ่ม], [Desert Eagle] และอีกมากมาย ผมต้องการปริมาณมากกว่าคุณภาพเสมอ
ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่สามารถเจาะการป้องกันของอียอนจุนได้
Desert Eagle ขึ้นสนิมซะแล้ว เกราะของผมพัง อากาศธาตุแตก ทั้งหมดเป็นเพราะอุณหภูมิยังคงผันผวนระหว่างความร้อนและเย็น
“ …นายมีความสามารถที่น่าทึ่งนะ”
ท่ามกลางความเยือกเย็น อียอนจุนก็พึมพำอย่างไม่สะทกสะท้าน มันไม่ใช่คำชม แต่เป็นการดูถูกเหยียดหยาม
“ของนายน่าหลงใหลกว่าอี๊ก”
ลมหายใจจากปากของผมแข็ง และเป็นสีขาว
“…”
อียอนจุนบิดริมฝีปากของเขา
“หึ….”
ผมรักษาหัวของผมให้อยู่เหนือน้ำ ต้องขอบคุณลูกแก้วฟื้นฟู แต่ผมรู้ว่าผมไม่สามารถเอาชนะเขาได้ แต่ผมเลือกที่จะใช้วิธีการที่ไม่สามารถเอาชนะเขาได้
ถ้าผมจู่โจมอียอนจุนจากระยะไกล โอกาสของผมก็จะดีขึ้นมาก ผมอาจฆ่าเขาก่อนที่เขาจะตอบสนอง
ในความเป็นจริง นั่นเป็นวิธีที่ผมวางแผนไว้ว่าจะเข้าหาเขาจนถึง 3 ชั่วโมงก่อน แต่อย่างไรก็ตามในท้ายที่สุด ผมเลือกที่จะเผชิญหน้ากับเขา การตัดสินใจครั้งนี้ทำด้วยความคิดอันเเปลกประหลาด
“ …ฉันอยากรู้เกี่ยวกับบางอย่าง”