ตอนที่ 244
บทที่ 610 งานเลี้ยงครั้งสุดท้าย (5)
October 22, 2026
บทที่ 610 งานเลี้ยงครั้งสุดท้าย (5)
[การสังเคราะห์ล้มเหลว]
อย่าน่า เราต้องใจเย็นๆ เดี๋ยวก่อนนะนี้มันไม่ถูกต้อง
ผมหายใจเข้าลึกๆกุญแจลึกลับและลูกศรแห่งอเธน่า อาจถูกทำลายไป แล้วแต่ต้องมีทางออกที่ดีกว่านี้
– …เฮ้ย……นายโอเคไหม
เสียงดังขึ้นในหัวของผม ผมหันหัวของผมไปมองอย่างงุนงง ชิมูริน และ เจน จ้องมาที่ผม
– ฮาจินเกิดอะไรขึ้น~?
ผมไม่ได้ยินเสียงพวกเขาเกือบจะเหมือนที่ผมอยู่ใต้น้ำ ทันใดนั้นผมก็รู้สึกง่วงนอน บางทีทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติถ้าผมนอนหลับลงไปและตื่นขึ้นมา แต่เดี๋ยวก่อนนะจะวิ่งหนีจากความเป็นจริงไม่ได้
“…เกิดอะไรขึ้นกับเขา? ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นบ้าไปแล้ว”
เสียงของ ชิมูริน ทำให้ผมตื่น ผมจำบางสิ่งได้ทันใดนั้น ใช่แล้วผมยังมีบางสิ่งที่ผมสามารถทำได้แม้ว่ามันกลายเป็นฝุ่นไปแล้วก็ตาม
“ย้อนเวลา”
“ฮะ?”
แม้ว่ามันจะเจ็บมาก แต่ผมสามารถย้อนเวลากลับไปได้
“เฮ้อออ,เฮ้อออ”
ผมหายใจเข้าลึกๆ 1 ครั้ง 2 ครั้ง 3 ครั้ง….
“นายกำลังทำอะไร?”
ชิมูริน และ เจน มองมาที่ผมอย่างประหลาดใจ ผมหายใจเข้าครั้งสุดท้ายแล้วหันไปเผชิญหน้ากับพวกเขา การย้อนกลับเวลาเพียงเพื่อ กู้คืนสิ่งของที่ถูกทำลาย…ความคิดนี้โผล่ขึ้นมาในหัวของผม เจนในตอนนี้จะเป็นคนคนเดียวกันกับเจนในอดีตหรือเปล่านะ?ผมส่ายหัวและโยนความคิดนั้นออกไป
“แล้วเจอกันนะ”
ผมหลับตาและเปิดใช้งาน การย้อนเวลา ลมพัดไปข้างหลังและความรู้สึกที่แปรปรวนอยู่รอบตัวฉัน เมื่อผมลืมตา กุญแจลึกลับและลูกศรแห่ง อเธน่าก็อยู่ในมือของผม
“…เห้อออออออออ”
ผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขาของผมทรุดลงไปบนพื้นอีกครั้ง เจน และ ชิมูริน มองผมแปลกๆแต่นั่นไม่สำคัญ
เมื่อมองดูกุญแจและลูกศรในมือของผม ผมก็คิด ผมควรลองหลอมรวมมันอีกครั้งหรือเปล่านะ หรือผมควรจะทำตามเนื้อเรื่องเดิมที่ผมแต่งไว้?
ตอนนั้นเองก็มีบางอย่างแปลกๆเกิดขึ้น
ลูกกลมสว่างของแสงปรากฏขึ้นในอากาศเหนือไอเท็ม ลูกโลกที่มีดวงอาทิตย์เริ่มบานเหมือนดอกไม้ที่กำลังผลิบาน ผมจ้องมองด้วยดวงตาเบิกกว้าง
ขณะที่ลูกกลมส่องแสงสีทองอร่ามหน้าต่างระบบก็โผล่ขึ้นมา
[การ ‘สะสมโชค’ เปิดใช้งาน 8 ครั้ง – การลองใหม่อย่างอัศจรรย์]
[สำหรับ 30 นาทีถัดไปค่าสถานะ ‘โชค’ ของคุณเพิ่มขึ้นเป็น 9.99]
*************************************************************************
[โคลีเซียม]
“…เกิดอะไรขึ้น”
ในอีกทางหนึ่งในห้องรอของโคลอสเซียมจินเซยอนก็ถาม ชอคจุนกยอง ที่กำลังนั่งเล่นอยู่บนโซฟา
“ฉันต้องนำมันไปมาจริงๆเหรอ?”
จินเซยอน ขอให้ ชอคจุนกยอง นำเฟอร์นิเจอร์จากที่ซ่อนของ Chameleon Troupe โดยรู้ว่า วาสโก้ สนใจพวกเขามากแค่ไหน
“ใช่ฉันบอกคุณแล้วพวกเขาจะมีประโยชน์ในระหว่างการเจรจาของเรา”
“หลังจากเราเอาชนะเขาแล้วพวกเราจะปลอบโยนเขาด้วยการให้เฟอร์นิเจอร์และบอกให้เขากลับบ้าน”
“…ไม่ว่าแผนคืออะไรการมีตัวเลือกมากขึ้นก็ไม่เลว”
โคลอสเซียมของ วาสโก้ มีรูปแบบเรียบง่าย ผู้ท้าชิงจะสู้เพราะอยากให้ชีวิตของพวกเขาดีขึ้นเหมือนกับการต่อสู้สมัยโบราณ มี 10 ระดับในโคลอสเซียมและผู้ท้าทายต้องพิชิตทุกระดับก่อนที่พวกเขาจะสามารถท้าทายวาสโก้ เหตุผลของเขาคือเขาจะยอมรับความท้าทายจากผู้แข็งแกร่งเท่านั้น“แต่เหมือนกับว่าพวกเราไม่สามารถออกไปจากสถานที่นี้ได้ใช่มั้ย”
จินเซยอน ขมวดคิ้วของเธอตามคำถามของ ชอคจุนกยอง
“คาลิฟาละ? บอกให้เขามาที่นี่”
ผู้ท้าชิงไม่สามารถออกจากโคลอสเซียมได้เมื่อพวกเขาเข้ามา แต่จินเซียนกับ ชอคจุนกยอง ได้รับสิทธิ์ในการเชิญแขกหลังจากเข้ามาถึงระดับ 8 ชอคจุนกยอง ลุกขึ้นจากที่นอนแล้วถาม“เธอรู้จักคาลิฟา”
“…อะ? อืม Chameleon Troupe มีชื่อเสียงหลังจากเหตุการ์ณต่างๆ”
ชอคจุนกยอง ยังคงมองเธออย่างสงสัย จินเซยอน ปล่อยอาการไอแห้งๆแล้วอธิบาย
“ฉันทำการสอบสวนมาหมดแล้ว”
“ทำไม?”