บทที่ 634 Final Name (5)

Chapter 634 Final Name (5)

[ภายในจิตใจของชินจงฮัก]

จินซาฮยอคไม่ได้รู้สึกชอบดูผู้ชายตัวโตๆสองคนที่ร้องไห้อยู่ในอ้อมแขนของกันและกันสักเท่าไหร่ ถึงอย่างนั้นเธอก็ตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปยุ่ง เพราะเธอไม่ต้องการก่อให้เกิดปัญหาใด ๆที่จะทำให้เสียโอกาสในการได้รับ ‘มรดก’ ของ ชินมยองชุลไม่ว่าจะด้วยเหตุไหนอะไรก็ตาม

“….เฮ้อ”

ในขณะที่จินซาฮยอค มองดูชินจงฮักที่กำลังคร่ำครวญเหมือนหมู เธอก็สงสัยกับตัวเองว่าทำไมเขาถึงได้ร้องไห้เป็นเด็กน้อยแบบนี้ จินซาฮยอคกอดอกและรอให้ทั้งสองสงบลง

– …ถึงเวลาที่ปู่ต้องไปแล้ว

เมื่อชินมยองชุลกล่าวออกมาในที่สุด จินซาฮยอคก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ชินจงฮักส่ายหัวของเขาเหมือนเด็กน้อย แต่ชินมยองชุลพูดอย่างเด็ดขาด ความจริงก็คือแม้ว่าเขาต้องการที่จะอยู่ด้วยกันแต่เขาก็ไม่สามารถทำได้ วิญญาณของชินมยองชุล เริ่มค่อยๆจางลงแล้ว เมื่อชินจงฮักมองเห็นว่าปู่ของเขาเริ่มกลายเป็นฝุ่นและกระจายออกทีละเล็กทีละน้อย เขาก็ก้มศีรษะลงและสะอื้น

-จงฮักเอ๋ย มองปู่สิ

อย่างไรก็ตาม ชินมยองชุลดูเหมือนจะไม่กลัวความตาย แต่เห็นได้ชัดว่าเขามีความกังวลเกี่ยวกับหลานชายของเขามากกว่าตัวตัวเองซะอีก ชินมยองชุลยิ้มให้ชินจงฮักอย่างอบอุ่น

– คิดเกี่ยวกับทุกสิ่งที่หลานจะทำในฐานะฮีโร่

ชินจงฮักเงยหน้าขึ้นและพยายามยิ้ม แต่มันก็ไม่ง่ายอย่างที่เขาหวังไว้ ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวเพราะน้ำตาที่ไหลลงมาและการฝืนยิ้ม

“…อุ๊ป”

เมื่อจินซาฮยอค เห็นใบหน้าของชินจงฮัก เธอก็ยกมือขึ้นปิดปากตัวเองอย่างรวดเร็ว เธอเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา

-จงฮักเอ๋ย

ชินมยองชุลลูบหัวหลานชายของเขา ในทุกช่วงเวลา ชินจงฮักจับตาดูปู่ของเขาพยายามจดจำช่วงเวลานี้ตลอดไป

-ดูแลตัวเองให้ดีนะ ปู่จะเชื่อในตัวหลานเสมอ

และนั่นคือคำพูดสุดท้ายของเขา ร่างของชินมยองชุลสลายกลายเป็นฝุ่นและกระจัดกระจายไปทั่ว ฝุ่นร่ายรำในอากาศสักพักหนึ่ง ก่อนที่จะซึมซาบเข้าสู่ร่างกายของชินจงฮัก ชินจงฮักปิดตาของเขาลง ความรู้สึกถึง “พลัง” กำลังซึมซาบเข้ามาในตัวเขา

“ นายทำเสร็จหรือเปล่า?” จินซาฮยอคถาม

แต่ไม่มีคำตอบจากชินจงฮัก เขายืนนิ่งสงบ หายใจเข้าและออกซ้ำไปซ้ำมา และรับรู้ถึงพลังของมรดกที่เขาได้รับจากชินมยองชุลจินซาฮยอค จ้องมองชินจงฮักชั่วครู่หนึ่ง และค่อยๆหยุดการทำงานพลังของเธอลงCrack-!เสียงของกระดาษแข็งแตกดังขึ้น ช้าๆ ภายในจิตใจของชินจงฮักก็เริ่มหายไปเมื่อมองดูอาณาเขาภายในจิตใจของตัวเองค่อยๆหายไป ชินจงฮักก็หันไปหาจินซาฮยอคอย่างช้าๆ

และเขาก็พูดว่า“ ขอบคุณ”

“ฮะ?”

คำพูดของเขาทำให้จินซาฮยอคประหลาดใจ เธอค่อนข้างไม่เคยชินกับการขอบคุณสักเท่าไหร่และก็ไม่เคยนึกเลยว่าจะได้ยินจากชินจงฮักคนนี้จินซาฮยอคยักไหล่

“ อย่าเข้าใจฉันผิด ฉันไม่ได้ทำเพื่อนาย”

“ ถ้าอย่างนั้น เป้าหมายของเธอคืออะไร”

“…มันไม่ใช่เรื่องของนาย”

ในไม่ช้า ความมืดที่เคยห่อหุ้มพื้นที่แห่งนี้ก็เริ่มหายไป และทั้งสองก็กลับสู่โลกปกติ ชินจงฮักและ จินซาฮยอคประสานสายตากันอย่างรวดเร็ว จากนั้นพวกเขาก้าวไปข้างหน้าในเวลาเดียวกันแน่นอนว่าปลายทางของพวกเขาคือสนามรบที่บาอัลอยู่ชินจงฮักต้องการแก้ไขข้อผิดพลาดของปู่ของเขา และ จินซาฮยอค ต้องการทำตาม ‘แผน’ ของเธอโชคดีที่พวกเขาไม่ต้องเดินทางไกลเท่าไหร่นัก

Guooooo …

พลังงานปีศาจแผ่กระจายจากระยะไกลๆเมื่อจินซาฮยอค สังเกตเห็นมัน….Kwaaaaaa-!พลังงานปีศาจของบาอัลโหมกระหน่ำเหมือนพายุ มันทำให้โลกทั้งใบถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิด ท้องฟ้า พื้นดินและทุกสิ่งที่อยู่ในนั้นถูกบาอัลกักขังเอาไว้ รวมทั้ง จินซาฮยอคและชินจงฮักด้วยตอนนี้พวกเขาอยู่ในโดมปีศาจยักษ์ที่ทุกสารทิศมีเพียงความเงียบ

“ …ดูเหมือนเราอยู่ในปราการของ บาอัล” ชินจงฮักสรุป

จินซาฮยอคยกคิ้วของเธอขึ้น

” ‘ มรดก’ จะต้องเป็นอะไรซักอย่างจริงๆ เป็นเรื่องยากที่คนโง่อย่างนายจะสังเกตเห็นสิ่งต่างๆได้รวดเร็วขนาดนี้”

“…หุบปาก.”