บทที่ 654. Ending (7)

Chapter 654. Ending (7)

ไหล่ของคิมซูโฮสั่นเมื่อเขาหันกลับไป

จำนวนฮีโร่ที่น่าเหลือเชื่อกำลังยืนอยู่ที่นั่น

แกนช่องแคบใต้ดิน ผู้รังสรรค์ศักดิ์สิทธิ์ เดสซลิทมูน น้ำแข็งศักดิ์สิทธ์…. แชนายอนยืนเคียงข้างผู้บริหารของสมาคมต่างๆและสมาชิกวิหารแห่งความยุติธรรมด้วยรอยยิ้ม

“ เธอไม่…เหนื่อยบ้างหรอ”

คิมซูโฮก็ตกตะลึงนิดหน่อย แชนายอนจะยืนได้อย่างไรหลังจากใช้พลังเวทมนต์มากมาย เธอมีความแข็งแกร่งที่น่าตกตะลึงจริงๆ

“ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะเหนื่อยนะ!”

****2****

แชนายอนส่ายหัวแล้วเอื้อมมือไปที่คิมซูโฮ

คิมซูโฮจับมือเธอแล้วลุกขึ้น ทั้งคู่ถอยออกไป

บาอัลกำลังจ้องมองพวกเขาด้วยตาที่ลึกล้ำ ที่ด้านหน้าของบาอัลนั้น แชนายอนก็ยกดาบขึ้น

“ มันเป็นรอบที่สอง หรือ รอบที่สามกันนะ?”

เมื่อได้ยินจุดประสงค์ที่ชัดเจน บาอัลยิ้มออกมาอย่างขมขื่น

มันรู้ว่าความพ่ายแพ้ของตัวเองได้ถูกตัดสินแล้ว

การยอมจำนนที่ขมขื่นเข้ามาเติมเต็มในจิตใจของเขา

การโดนยิงด้วยกระสุนสังหารพระเจ้า การเต้นของหัวใจของมันลดลงอย่างช้าๆ

มันรู้ว่าไม่มีเวลาเหลืออีกต่อไปแล้ว หัวใจของมันจะหยุดในไม่ช้า แต่บาอัลไม่รู้ว่า ‘จุดจบ’ ที่จะตามมาหลังจากนั้นจะเป็นความตายหรือการทำลาย

แต่สำหรับตอนนี้มันแค่รู้สึกเสียใจ

หากความพ่ายแพ้ของมันถูกตัดสินโดยโชคชะตา …

หากการเดินทางครั้งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อมันจะไม่ชนะ …

หากการดำรงอยู่ของมันถูกสร้างขึ้นเพื่อให้พ่ายแพ้จริงๆ

“ ช่างน่าเสียดาย”

หลังจากนั้นมันก็อยากที่จะอาละวาดอีกเล็กน้อย … เพื่อต้อนมนุษย์ไปยังมุมหนึ่งโดยใช้วิธีการที่มีพลังมากกว่า

จากนั้นบางที มันอาจพบว่ามีความเป็นไปได้ที่จะชนะเพียงเล็กน้อย แล้วผลักมนุษย์ให้เข้าสู่ความสิ้นหวัง

“บาอัล.”

บาอัลได้ยินบางคนเรียกชื่อมัน หัวของมันหันกลับมา ที่นั่นมันเห็นเบลล์ซึ่งดูเหมือนตัวมันเอง เขามองมาที่บาอัลอย่างเวทนา

บาอัลอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้ากับสถานการณ์ของตัวเอง

ไม่เพียงแต่มันล้มเหลวในการบรรลุถึงความปรารถนาของตัวเองเท่านั้น แต่มันยังเป็นที่น่าเวทนาของมนุษย์ …

ไม่สิ มันปฏิเสธที่จะยอมแพ้

“ ก้มหัวลงเบลล์ การต่อสู้ของข้ายังไม่จบ “

บาอัลตะคอกใส่เพื่อนเก่าของมันและปลุกพลังปีศาจของตัวเอง

มันยังมีพลังงานเพียงพอที่จะทำให้มนุษย์สองสามคนตายไปกับมันได้ หากมันยอมแพ้โดยไม่ทำอะไรเลย นั่นจะไม่สามารถเรียกว่า ‘ปีศาจ’ได้อีกต่อไป

“บาอัล-!”

ในขณะนั้น เสียงคำรามดังขึ้นปลุกเร้าจิตวิญญาณการต่อสู้ของมัน บาอัลหันไปทางที่เสียงนั้นจากมา ชินจองฮัคยืนอยู่บนเนินเขาไม่ไกลนัก

บาอัลจำเขาได้

เขาเป็นหลานชายของชินมยองจุล มนุษย์ที่ทำสัญญากับมันและอัญเชิญมันมายังโลกใบนี้

Koong-

เมื่อเห็นเขา หัวใจของบาอัลก็แผ่วเบา มันรู้สึกถึงจิตวิญญาณของชินมยองชุลจากหัวใจของชินจงฮัก

“… อ่า.”

การพบกับมนุษย์ที่อัญเชิญเขามาที่นี่ในเวลานี้ นี่เป็นความโชคร้ายของโชคชะตาใช่หรือไม่?

บาอัลค่อนข้างมีความสุขกับสิ่งนี้

ด้วยความยินดีอย่างแท้จริง บาอัลรวบรวมพลังปีศาจไว้ในมือของมัน

ชินจองจงเล็งหอกศักดิ์ที่คอของบาอัลและตะโกนเสียงดังก้อง

“ ฉันมาเพื่อตัดหัวของแก -!”

ทำไมเขาถึงเสียงดัง บาอัลไม่ชอบชินจองฮักที่ทำตัวเหมือนคนโง่ แต่มันยอมรับด้วยเสียงหัวเราะมากมายภายในจิตใจ

ไม่ว่าในกรณีใดๆ สนามรบที่แสนหวานและน่ากลัวก็อยู่ข้างหน้ามัน จุดจบของการเดินทางของมันอยู่ที่นั่น เพราะมันพนันด้วย “หัวใจ” เนื่องจากมันตระหนักได้ถึง ‘ต้นกำเนิด’ ของตัวเอง มันจึงรู้สึกว่างเปล่า

นี่คือการต่อสู้ที่ชีวิตของมันอยู่บนเส้นด้าย

ความพ่ายแพ้หมายถึงทั้งความตายและการทำลายล้าง

แต่แม้ว่ามันจะต้องพ่ายแพ้ แม้ว่าความพ่ายแพ้ของมันจะได้รับการตัดสินไว้แล้วก็ตาม

“ดี ข้าจะไปหาแกเอง”

เพื่อให้ได้สิ่งหนึ่ง สิ่งที่ทำให้มันไม่ต้องสัมผัสคำว่า ‘ความตายที่แท้จริง’ – บาอัลก้าวไปข้างหน้า

* * * *

[แกนของช่องแคบ โรงพยาบาลวีไอพี]

คิมซูโฮค่อยๆลืมตา แสงแดดจ้าทำให้ดวงตาพร่ามัว ตามด้วยสายลมอ่อนโยนที่สัมผัสผิวของเขา

หลังจากเพลิดเพลินกับธรรมชาติชั่วครู่หนึ่งแล้ว คิมซูโฮก็กระโดดขึ้นและสัมผัสที่ท้องของเขา

“เฮ้ออ”

เขาถอนหายใจออกจากปากของเขาด้วยความโล่งอก

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ตายและตื่นขึ้นมาในชีวิตหลังความตาย

“นายตื่นแล้ว?”

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น คิมซูโฮเอียงศีรษะของเขาแล้วหันไปทางด้านข้าง