บทที่ 665. The Story That Should Not Have Existed (6)

Chapter 665. The Story That Should Not Have Existed (6)

**

การเตรียมการสำหรับการปฏิวัตินั้นดำเนินไปด้วยดี

แชนายอนมุ่งเน้นไปที่งานฮีโร่ของเธอและได้รับ ‘หลักฐาน’ จากจินเซยอนเกี่ยวกับการทุจริตของผู้บริหารสมาคมเกี่ยวกับการลอบสังหารและกิจกรรมที่ผิดกฎหมายอื่น ๆ

แชนายอนเก็บมันไว้อย่างปลอดภัย งานของเธอคือรวบรวมหลักฐานทั้งหมดและนำพวกมันไปให้แชจูชึล

อย่างไรก็ตาม…ท้ายที่สุดแชนายอนก็ได้ถูกจับได้

ไม่ใช่คนแปลกหน้า แต่เป็นเพื่อนสนิทและหัวหน้าสมาคมของเธอ ‘ยูยอนฮา’

แชนายอนไม่เเม้กระทั่งรับรู้ได้ว่าเธอถูกจับได้ได้อย่างไร มีเพียงยูยอนฮา เท่านั้นที่รู้

“ …นั่นคือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่พร้อมกับยอนฮา”

ในห้องโดยสารของคณะคมีเลียน แชนายอนอธิบายว่าทำไมเธอถึงพายูยอนฮาไปที่นั่น แน่นอนคำอธิบายจริงๆคือ ‘ฉันไม่รู้ เธอเพิ่งรู้ ‘

เจนและจินเซยอนจ้องยูยอนฮาด้วยอาการประหลาดใจ

ยูยอนฮาพูดขึ้นพร้อมกับจิบกาแฟ

“ คุณไม่จำเป็นต้องปล้นบริษัทเภสัชกรรม จากทั้งหมดแล้ว ฉันอยู่ในสถานการณ์ที่คล้ายกับพวกคุณทุกคน แต่มีเพียงปัญหาเดียว การคัดลอกวิธีกำจัดผลข้างเคียงนั้นยากเกินไป น่าเสียดายที่นักวิจัยของเราหลายคนสูญหายไปในช่วงสงครามครั้งก่อน”

สงครามใหญ่ครั้งล่าสุดส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 1.5 ล้านคนในเกาหลี คลื่นแห่งความเศร้าโศกได้พัดผ่านคาบสมุทรไป

“ถ้าอย่างนั้นแล้ว คุณไม่สามารถรักษาผลข้างเคียงได้หรือ?”

จินเซยอนถามขึ้น

“ เราไม่แน่ใจ เรากำลังมองหาบุคคลที่มีความสามารถ แต่ต้องใช้เวลาพอสมควร การทำให้แชจูชึลต้องเสียใจกับการกระทำที่ผิดของเขาอาจต้องใช้เวลาสักหน่อย ดังนั้นฉันขอแนะนำให้โค่นล้มคิมซุกโฮก่อน เขารู้กี่ยวกับแผนการโจมตีของเราแล้ว”

ยูยอนฮาใช้คำว่า ‘แผนการของเรา’ นี่หมายความว่าเธอเห็นตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของคณะคมีเลียนแล้ว เจนเอียงศีรษะของเธอ

“ แผนของเรา?”

“ใช่. คิมซุกโฮพยายามที่จะจัดการฉันลงไปพร้อมกับคุณ มีบางอย่างเกี่ยวกับ แกนช่องแคบใต้ดินที่ยุ่งยากเกินกว่าพวกเขาจะรับรู้ มันเป็นเรื่องดีที่เราแอบเก็บเอาไว้แบบลับๆ อย่างไรก็ตาม เขาจะโจมตีพวกเราในไม่ช้า “

ยูยอนฮายิ้มเยาะราวกับว่าความพยายามของคิมซุกโฮนั้นช่างน่าขัน

ชอคจุนกยองถามขึ้น

“ โจมตีที่คุณพูด มันเมื่อไหร่?”

“ ฉันไม่มั่นใจ แต่จะเร็ว ๆ นี้คิมซุกโฮจะมอบรางวัลที่ไม่อาจต้านทานได้ซึ่งจะดึงดูดกิลด์และแม้แต่นิวอีวิลส์เข้ามา”

ขณะนั้นเอง…. Sploosh – มีบางอย่างเปลี่ยนไปเหมือนสายน้ำ

ยูยอนฮาสะดุ้งตกใจแล้วหันหลังกลับไป ชายผู้แนะนำตัวเองในฐานะชอคจุนกยองกำลังยิ้มอย่างน่ากลัวเพราะกล้ามเนื้อของเขากระตุกต่อเนื่องอย่างบ้าคลั่ง

ยูยอนฮาไม่สามารถจิตนาการถึงฉากคนโรคจิตไปได้มากกว่านี้

เธอตกอยู่ในความงุนงงชั่วครู่ แต่ไม่นานเธอก็ตระหนักว่าความตื่นเต้นของเขาเกิดจากวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่ตื่นตัวขึ้นมา

“ … แต่อย่าลืมสิ่งนี้ นายไม่สามารถฆ่าฮีโร่ได้ สำหรับนิวอีวิลส์จัดการได้ แต่นายไม่สามารถทำอะไรที่อาจทำให้นายดูเหมือนคนร้าย จากนั้นเราถึงจะสามารถจัดการคิมซุกโฮลงได้”

“ อ่า ทำไมทุกคนถึงบอกฉันไม่ให้ฆ่า พวกแกไม่รู้ถึงความสนุกในการต่อสู้คือ -”

จินเซยอนปิดปากของชอคจุนกยอง

ชอคจุนกยองแทบจับตัวเองไม่ให้กัดมือของจินเซยอนขณะที่จินเซยอนก้มศีรษะอย่างสุภาพ

“ เราคิดแบบเดียวกัน ไม่มีเหตุผลที่จะต้องฆ่าฮีโร่ที่หลงลืมความจริง”

ชอคจุนกยองดูไม่พอใจ แต่เมื่อจินเซยอนพูดเสริม”คุณสามารถต่อสู้กับนิวอีวิลส์ได้มากเท่าที่คุณต้องการ” ในที่สุดเขาก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

**

เมืองหลวงของเกาหลี – โซล – บ้านของสมาคมที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกและศูนย์กลางธุรกิจของฮีโร่และวิศวกรรมเวทมนต์ที่ล้ำสมัย สถานที่แห่งนี้ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางสุดท้ายสำหรับคนที่รวยที่สุดและมีอำนาจมากที่สุดในโลกกำลังมุ่งเน้นที่การฟื้นฟูสิ่งต่างๆ

– เราซ่อมที่นี่เสร็จแล้ว

– มีการพัฒนาอย่างไรบ้าง?

– กระบวนการคืนค่าเป็นไปอย่างราบรื่น แต่ขาดสถาปัตยกรรม เราต้องการเวลาในการสร้างฟังก์ชั่นเวทย์มนตร์โครงสร้างใหม่

ปีศาจได้ทำลายตึกสูระฟ้าจำนวนมากในกรุงโซล แต่กระบวนการฟื้นฟูก็น่าพอใจและรวดเร็ว ต้องขอบคุณนักเวทย์และตัวแทนที่ร่วมมือกันใช้กิฟต์ที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างและฟื้นฟู

“ …ผู้ชายคนนั้นอยู่ที่ไหน?”

ในทางกลับกัน จินซาฮยอคลอยอยู่บนท้องฟ้าของกรุงโซลมองลงไปที่เมือง เธอไม่ได้ดูกระบวนการฟื้นฟู แต่กำลังมองหาทั่วทั้งถนนเพื่อหาใครบางคน

สิ่งที่เธอกำลังค้นหาก็คือ ‘ชายคนนั้น’

เธอไม่เห็นเขาในไม่กี่วันที่ผ่านมา ราวกับว่าเขาหายตัวไปในอากาศ เธอไม่สามารถหาเส้นผมสักเส้นที่เป็นของเขาได้ แม้แต่ตอนที่เธอติดตามคนสนิทของเขาก็ตาม สิ่งที่แย่กว่านั้นคือพวกเขาทำตัวเหมือนพวกเขาไม่รู้จักชายคนนั้น ราวกับว่าชายคนนั้นไม่เคยมีตัวตนอยู่ตั้งแต่แรก

จินซาฮยอคพยายามค้นหาเขาโดยใช้นักสืบเอกชนและห้องจัดเลี้ยงสีม่วง แต่บันทึกทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเขาได้ถูกล้างอย่างลึกลับ ไม่มีอะไร ไม่มีร่องรอยใด ๆหลงเหลืออยู่ราวกับว่ามีคนโยนน้ำยาฆ่าเชื้อหลายร้อยตัวเพื่อล้างข้อมูลให้สะอาด

แม้ว่าจินซาฮยอคจะบังคับขู่เข็ญ ขอให้พวกเขาหาคนคนนั้น แต่ผู้เชี่ยวชาญในสาขานี้ปฏิเสธคำขอของเธอ