บทที่636 Final Name (7)

Chapter 636 Final Name (7)

[ปราการของบาอัล]

อียอนจุนปรากฏตัวออกมาเหมือนภูติผี ผมยืนอยู่ข้างบอสและมองไปที่เขา เขายืนนิ่งห่างจากเราประมาณ 20 ก้าว

“ …ไม่นานมานี้” อียอนจุนกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้มขมขื่น

ผมเหลือบไปมองบอส แม้ว่าเธอจะพยายามสงบสติอารมณ์ แต่ผมก็เห็นว่าเธอมีอารมณ์ร่วมผสมปนเปอยู่ด้วย

“… .”

บอสจ้องมองไปที่อียอนจุนโดยไม่พูดอะไร แม้ว่าเธอจะรู้ความจริงเกี่ยวกับอียอนจุนแล้ว แต่เขาก็เป็นคนที่ทำลายชีวิตของเธอ เธอไม่สามารถพาตัวเองออกจากความเกลียดชังเขาอย่างสุดหัวใจได้ และผมรู้ว่าเธอมาจากไหน พวกเขาสองคนใช้เวลา 20 ปีในชีวิตด้วยกัน แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะปฏิเสธสองทศวรรษนั้นในทันที

“บอส”

ผมวางมือบนไหล่ของบอส สายตาของเธอหันกลับมามองผม การแสดงออกของเธอยังคงเย็นชา เป็นเพราะเธอพยายามซ่อนความรู้สึกของตัวเองอยู่? หรืออาจเป็นเพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอรู้สึกยังไงกันแน่

“ ฉันอยากจะพูดคุยกับคุณเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง” อียอนจุนพูดขึ้น

บอสหันกลับมามองอียอนจุน

“ ถ้าเราไม่สนใจสิ่งที่คุณจะพูด ~?” เจนถามขึ้น เมื่อมองเห็นใบหน้าของบอส

เจนเปลี่ยนรูปร่างแขนของเธอเป็นเคียว ตอนนี้แขนของเธอดูเหมือนเคียวของ ‘คุรุคุรุ’ นี่เป็นเทคนิคลับที่เจนได้พัฒนาขึ้นเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งทางร่างกายของเธอ เธอตั้งชื่อเทคนิคนี้ว่า [Monsterification] มันไม่ได้เป็นพลังที่ตื่นขึ้น แต่เป็นการเลียนแบบร่างของมนุษย์มอสเตอร์

“…หลบไป เธอไม่ใช่คนที่ฉันสนใจ” อียอนจุน ตอบตรงๆ

เจนพูดพร้อมหัวเราะเบา ๆ “ มันชัดเจน แต่ -”

“ และมันก็ไม่ใช่ บยอล เช่นกัน”

“… ?”

เจนขมวดคิ้ว เธอมองมาที่บอสก่อนแล้วถึงเลื่อนสายตามาที่ผม ความรู้สึกแปลก ๆ ทำให้ผมประหลาดใจในขณะที่มองดูอียอนจุน

“…นาย”

อียอนจุนยกแขนขึ้นแล้วชี้มาที่ผม ในขณะนั้นผมตระหนักได้ถึงความรู้สึกแปลกๆของตัวเองนั้นเกิดจากการจ้องมองของ อียอนจุนในตอนแรกที่เขาเรียกชื่อบอสไม่ได้มีอะไรแต่เป็นเพียงความวอกแวกของเขาตั้งแต่แรกแล้ว ดวงตาของเขาจ้องมองมาที่ผมเท่านั้น

“ คิมฮาจิน ฉันอยากคุยกับนาย”

บอสไม่สามารถทำให้ความรู้สึกของเธอสงบได้อีกต่อไป ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวด้วยความโกรธและเธอเหยียดเงาของเธอเข้าหาอียอนจุนทันที

Whish-

เสียงโหยหวนเจาะทะลุอากาศ อียอนจุนไม่ได้หลบ เขาปล่อยให้เงาของเธอแทรกซึมตามร่างกายของตัวเองและพูดต่อไป

“มันสำคัญมาก”

“…แก”

ในที่สุดบอสก็หมดความอดทนและก้าวไปข้างหน้า

“ แกไม่มีอะไรจะพูดกับฉัน…?” บอสถามด้วยเสียงสั่น

ระดับเสียงของเธอไม่สอดคล้องกันและคำพูดของเธอก็จางหายไปก่อนที่จะถึงจุดสิ้นสุดของประโยคอียอนจุนจ้องที่บอสซักครู่แล้วส่ายหัว ตอนนั้นใบหน้าที่บิดเบี้ยวของบอสแข็งทื่อ ตอนนี้เธอดูเย็นชาและไม่แยแส

“ คิมฮาจิน” อียอนจุนเรียกชื่อผมขึ้นอีกครั้ง

“ ฉันไม่รู้สึกอยากคุยกับคุณจริงๆ” ผมส่ายหัวผมไม่แน่ใจกับสิ่งที่เขาพยายามทำ แต่ผมไม่ได้วางแผนที่จะปล่อยให้สิ่งต่าง ๆ ไปตามทางของเขา …อย่างไรก็ตามเมื่ออียอนจุน พูดต่อในสิ่งที่เขาพูดไว้ต่อไป….

“ ถ้าฉันบอกว่ามันเกี่ยวกับนวนิยายของนายล่ะ”

สมองของผมแข็งทื่อและหยุดหายใจ ผมรู้สึกราวกับว่าหัวใจของตัวเองหยุดเต้นไปชั่วขณะ

Whish-!