ตอนที่ 25
ตอนที่ 390
October 22, 2026
The Novel’s Extra – ตอนที่ 390 บทที่ 390 การเคลื่อนไหวของแต่ละบุคคล (4)
[โลก อีเวนเดล ศูนย์ฝึกใต้ดิน]
ผมมาศูนย์ฝึกใต้ดินทันทีที่ผมกลับมาสู่โลก อาแฮอิน อยู่ในระหว่างการฝึกให้ อีเวนเดล เธอหยุดบทเรียนของเธอลงชั่วคราวครู่หนึ่งแล้วเดินมาหาผม
“เป็นไงบ้าง?” ผมถาม
“…เธออยู่ในระดับจอมเวทย์อัญเชิญ 6 ~ 7 ดาว”
“หา จริงเหรอ?”
“ใช่ แต่นั่นเพียงเวทมนต์ ‘อัญเชิญ’ จำนวนที่เธอสามารถควบคุมได้นั้นน้อยกว่าฉันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น”
“… .”
อีกนัยหนึ่ง อีเวนเดล อยู่ที่ระดับ 6-7 ดาวในแง่ของคุณภาพของการอัญเชิญและเทคนิคการบังคับบัญชา แต่ดธออยู่ที่ระดับ 7 ~ 8 ดาวในแง่ของปริมาณการอัญเชิญ
“น่าตกใจจริงๆ”
“มันยอดเยี่ยมมาก มันสุดยอดมากโดยเฉพาะหมาป่ากับเสือ”
หมาป่าหัวหน้าของสุนัขและเสือหัวหน้าของสุนัข ‘เฟนรีล’ ที่มีขนสีดำสนิทนั้นเหมือนซามูไรพเนจรและ ‘เกรทไทเกอร์’ เสือทองคำที่สง่างามราวกับเป็นราชาแห่งสนามรบ
“ทั้ง 2 แข็งแกร่งขึ้นพร้อมกับอีเวนเดลตอนนี้พวกมันยังไม่อยู่ในระดับสูงแต่ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาก่อนที่พวกมันจะไปถึงระดับสูง”
“ฉันเข้าใจ…”
“ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่านายทำยังไง แต่ดูเหมือนว่านายจะทำให้เธอดีขึ้น”
“… อะแฮ่ม.”
อีเวนเดลและผมใช้เวลาอยู่ด้วยกันมานานแต่ผมไม่คิดว่าผมจะเลี้ยงดูเธอได้ดี ในความคิดของผม อีเวนเดล เป็นแบบนี้เพราะตัวของเธอเอง
ไอเท็มระดับสูงที่ผมมอบให้นั่นทำให้อัตราการเติบโตของเธอเพิ่มขึ้นเพียงแค่สวมใส่พวกมัน นั้นเป็นความรับผิดชอบต่อเธอที่เป็นอยู่ตอนนี้
ในขณะนั้น อาแฮอิน ก็ลูบคางของเธอแล้วพูดพึมพำ “…เธอดูเหมือนใครบางคนแต่เหมือนมากจริงๆ”
“เหมือนใคร?”
“เรเชล ฉันได้พบเธอเมื่อไม่นานมานี้”
ผมยิ้ม อย่างที่ อาแฮอิน พูด อีเวนเดล และ เรเชล เหมือนกันมากไม่ผิดที่จะบอกว่าเธอเป็นเรเชลรุ่นจิ๋ว ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคืออีเวนเดล น่ารักกว่ามาก เนื่องจากเรเชลน่ารัก แต่อีเวนเดลน่ารักกว่านั้นเอง
“…อีเวนเดล?”
หลังจากจบการสนทนากับ อาแฮอิน ผมเข้าไปหา อีเวนเดล ผู้ซึ่งนอนอยู่บนพื้นและใช้หางของ เฟนรีล เป็นหมอน เมื่อเธอได้ยินผมเรียกหาเธอ เธอก็ลุกขึ้นมาทันที
“อู~! ฮาจิน ฮาจินนนนน หนูฝึกอย่างหนักเลยละ! ยากมากจริงๆ!”
เธอวิ่งเข้ามาในอ้อมกอดของผมและขออยากจะอยู่ใกล้ๆผม
“ฉันรู้ ฉันได้ยินแล้ว ดังนั้นฉันจึงคิดจะ….”
ผมเอาปากพูดกับหูของ อีเวนเดล แม้ว่าผมจะยังลังเลอยู่นิดหน่อยแต่มันก็เกี่ยวกับเวลา ในฐานะผู้พิทักษ์ของเธอ ผมต้องทำสิ่งที่ถูกต้อง
ผมกระซิบเบาๆ
– ไปพบเรเชลกันเถอะ
ทันใดนั้น อีเวนเดล แข็งค้างเธอไม่ขยับนิ้วราวกับว่าเธอกลายเป็นหิน หลังจากอยู่แบบนั้นมาพักหนึ่ง อีเวนเดล ก็พูดคำเดียว
“…จริงๆเหรอ?”
ผมพยักหน้า อีเวนเดล มองมาที่ผมด้วยดวงตาเบิกกว้าง
“จริงๆนะ?”
“แน่นอน. ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหม ว่าฉันจะให้เธอได้เจอเรเชลถ้าเธอฝึกฝนอย่างหนัก”
“จริงเหรอ จริงเหรอ!”
“ใช่ แต่เพื่อแลกกับ….”
ผมยกนิ้วชี้ของผมขึ้นมา
“ให้สัญญากับฉันสักอย่างสิ”
*************************************************************************
[อังกฤษ, เมอร์ซีย์ไซด์]
ผมมาอังกฤษพร้อม อีเวนเดล และ ฮายัง เป็นเวลา 1 วันที่พวกเราเที่ยวชมสถานที่และผมบอก อีเวนเดล เกี่ยวกับวัฒนธรรมอัศวินของอังกฤษ อีเวนเดล วิ่งไปรอบๆจนกระทั่งมันเป็นเวลาเที่ยงคืน
“อีเวนเดล ตอนนี้เธอจะนอนแล้วเหรอ?”
หลังจากสนุกมาทั้งวันพวกเราก็กลับไปที่โรงแรมของพวกเรา
“… .”
“อีเวนเดล.”