ตอนที่ 419

The Novel’s Extra – ตอนที่ 419 บทที่ 419 จุดจบของหอคอย (7)

ปราสาทของราชาปีศาจถูกปิดล็อคหลังจากคิมซูโฮถูกเลือกให้เป็น

‘ผู้ท้าชิงของราชา’ เป็นผลให้ผู้เล่นทุกคนในปราสาทถูกขับออกไปที่ชั้น 21 แน่นอนว่าผมเองก็เช่นกัน

“…นายเลือกฉันเหรอ? ในฐานะคู่ซ้อมของนาย?”

แต่ผมกลับถูกกระแสเวทมนต์ที่ลึกลับและพามาที่ปราสาท คิมซูโฮ ยืนอยู่ข้างหน้าผม เขายิ้มด้วยความเขินอายและอธิบายสถานการณ์ทั้งหมดให้กับผมที่กำลังสับสน

“ใช่ นายเป็นคนเดียวที่ฉันคิดออก”

ผทรู้สึกตะลึงกับความเชื่อมั่นของเขา เขาสามารถเรียกตัว ชินจงฮัก,

คิมจุนวู หรือแม้แต่ ชอคจุนกยอง ที่ผมส่งไปเพื่อช่วยงานปาร์ตี้ของเขา

ผมไม่ได้เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการฝึกซ้อมในตอนแรก คิมชุนดง อาจเป็นนักดาบ แต่ผมไม่ใช่

“โอเค….”

แต่นี่ไม่ใช่ทางเลือกที่ไม่ดี ผมอยากคุยกับคิมซูโฮ และไม่ใช่ว่าผมไม่สามารถช่วยเขาได้เลย เมื่อรวมทักษะของผม ‘เวทมนต์ 4 ธาตุ’ และ

‘ความชำนาญของคนแคระ’ พร้อมด้วย ‘พลังเวทมนต์ของรอยสัก’

ผมสามารถปรับปรุงอุปกรณ์ของคิมซูโฮได้เป็นระดับใหม่ทั้งหมด

“ฉันเข้าใจ แต่…”

ก่อนที่ผมบอกผมก็ตัดสินใจคิดก่อน ปราสาทของราชาปีศาจมีลักษณะคล้ายกับปราสาทยุคกลางทั่วไปยกเว้น…ห้องพักเต็มไปด้วยอุปกรณ์เวทมนต์มากมาย

“เฮ้ นั่นไม่ใช่ลูกแก้วคริสตัลเหรอ?”

ผมจัดการขุดสมบัติที่มีค่าในหมู่พวกมันออกมา มันเป็นลูกแก้วคริสตัลขนาดใหญ่

“ลูกแก้วคริสตัล?”

“ใช่. มานี่สิ.”

ผมดึงคิมซูโฮไปที่ลูกแก้วคริสตัล

ในขณะนี้เองลูกแก้วคริสตัลก็สะท้อนมุมมองของชั้นที่ 21 ออกมา

– นายพูดว่าอะไรของนาย เจ้าอสูรคลั่ง!

– ฮ่าฮ่าฮ่า เธอไม่อยากเอาชนะฉันงั้นเหรอ?

ชอคจุนกยอง และ ไอลีน ผู้ซึ่งถูกส่งตัวกลับไปยังอาณาจักรแห่งการ์ดนั้นกำลังชี้นิ้วและตะโกนใส่กันอยู่

– แต่จริงๆฉันไม่สนใจหรอกเพราะนายสู้ฉันไม่ได้หรอกนะ

ใบหน้าของไอลีนเปลี่ยนไปทันที

– เธอ…เธอคิดว่าฉันจะแพ้งั้นเหรหอ? ยัยคนแคระตัวเล็ก….

– หุบปากไปเลยนะไอ้ปัญญาอ่อน!

ปากของ ชอคจุนกยอง ปิดลง ในขณะเดียวกันพลังเวทย์มนตร์ขนาดมหึมาก็ระเบิดขึ้นรอบๆตัว ไอลีน ชอคจุนกยอง เองก็มีพลังเวทมนต์ที่เข้มข้นอยู่รอบตัวเขา

ชอคจุนกยอง กับ ไอลีน การต่อสู้แห่งศตวรรษกำลังจะเริ่มต้นไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม

“…พวกเขากำลังต่อสู้กันงั้นเหรอ”

คิมซูโฮ ตนตะลึงไม่น้อย

“ใช่.”

การได้ดูการต่อสู้ของคนอื่นนั้นสนุกเสมอ แต่ผมอยากจะเสนออะไรที่ดีกว่านี้ให้ คิมซูโฮ

“ด้วยลูกแก้วคริสตัลที่สลับซับซ้อนนี้ เราน่าจะได้เห็นชั้นอื่นได้ด้วย….”

ผมควบคุมลูกแก้วคริสตัลได้อย่างง่ายดาย ผมมีประสบการณ์ใช้มันเนื่องจากมีสิ่งที่คล้ายกันในห้องทำงานของ โทเมอร์ ผมเปลี่ยนภาพบนลูกแก้วคริสตัลราวกับว่าผมเปลี่ยนช่องทีวี ในที่สุดผมก็มาที่ชั้น 3 ของ Prestige

“โอ้ มาที่ ชั้น 3 แล้ว”

“ชั้น 3?”

คิมซูโฮ ดวงตาเบิกกว้างและจ้องมองไปที่ลูกแก้วคริสตัล

– ไง, ราลิโอ วันนี้เป็นยังไงบ้าง?

– เหมือนเคย ก็พอจัดการได้

Prestige พัฒนาขึ้นอย่างมากตอนนี้มีดวงอาทิตย์แล้ว ในอดีตผู้ที่เคยอาศัยอยู่ใน Prestige ต้องการสัญชาติเพื่อใช้ชีวิตอย่างมนุษย์ ตอนนี้ทุก NPC กลายเป็นพลเมืองไปโดยปริยาย เด็กกำพร้าและยุคข้าวยากหมากแพงหายตัวไปเนื่องจากพืชผลและปศุสัตว์เจริญรุ่งเรืองในดินแดนที่บริสุทธิ์ ปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้เล่นกับ NPC ก็ดีขึ้นเช่นกัน

– อันนี้เท่าไหร่?

จากนั้นผู้เล่นคนหนึ่งก็ถามเจ้าของร้านค้า NPC เรื่องราคายา

– 50 TP

– คุณไปถึงหอคอยได้ชั้นที่เท่าไรแล้วเหรอ?

ทันใดนั้นลูกเจ้าของร้านก็ถามผู้เล่น ผู้เล่นตอบเด็กพร้อมรอยยิ้ม

– ฉันยังมือใหม่อยู่เลย ฉันไปถึงชั้น 5 เท่านั้น

– ว้าววว~! แล้ว…แล้วมันเป็นยังไงบ้าง ชั้นที่ 5

– ชั้น 5 อืมมมม…น่ากลัวมาก มีดันเจี๋ยนมากมายที่นั้น

เหตุผลที่ผมอยากให้คิมซูโฮเห็นชั้น 3 ก็เพื่อดึงดูดความสนใจของเขา ผมอยากเอาชนะเขาด้วยความรู้สึก นี่คือผลจากของแรงที่ลงไปของผม ผมเปลี่ยน Prestige ด้วย TP และความพยายามอย่างหนัก…ด้วยความช่วยเหลือของ NPC ที่มีชื่อเสียงเช่น เฮนรี่ และ คิรี

“ว้าว. Prestige เปลี่ยนไปมากจริงๆ”

ทันใดนั้นคิมซูโฮก็วางมือลงบนไหล่ของผม

“…ใช่……….ดังนั้น….”

ผมบิดร่างกายเล็กน้อยเพื่อสะบัดมือจากนั้นก็ถามคิมซูโฮด้วยคำถามที่ผมอยากจะถามเขามานาน

“นายคิดยังไง?”

“หืม? เกี่ยวกับเรื่องอะไร?”

“นายรู้อะไรเกี่ยวกับหอคอยนี้บ้าง”

คิมซูโฮ ยิ้มกับคำถามของผม

“…ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้อะไรเลยจริงๆ.”

เสียงของคิมซูโฮฟังดูเศร้าโศก ผมรู้สึกถึงความปรารถนาและความเสียใจที่ฝังอยู่ในนั้น ตอนนี้ คิมซูโฮ อาจกำลังคิดถึงบ้านเกิดของเขาที่มี ‘หอคอย’ เหมือนกัน

“แต่เหลืออีกชั้น 1 เท่านั้น นายไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?”

ผมถามอีกครั้งและคิมซูโฮเริ่มไตร่ตรอง

“อืมมม … พูดตามตรงฉันโกรธจริงๆเมื่อมาถึง Prestige มันเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ผู้คนกำลังจะตายบนถนน แต่เพียงเพราะพวกเขาไม่ใช่พลเมืองจึงไม่มีใครสนใจพวกเขาเลย”

คิมซูโฮพูดอย่างจริงใจ

“สิ่งเดียวกันเกิดขึ้นที่ชั้น 8 ราชวงศ์พยายามปกปิดการดำรงอยู่ของความหายนะจากประชาชนภายใต้ข้ออ้างว่าจะเกิดความตื่นตระหนกทางสังคม ผู้คนจำนวนมากเสียชีวิตเพราะเหตุนี้”

ผมฟังเขาอย่างเงียบๆ คิมซูโฮพูดต่อ เขาพูดคุยเกี่ยวกับชั้นที่ 16 ว่าปีศาจปกครอบที่นั้นอย่างสมบูรณ์แล้วผู้คนที่อาศัยอยู่ภายใต้การปกครองของปีศาจละ ความตายของพวกเขาเป็นเพียงเครื่องมืองั้นเหรอ…