ตอนที่ 420

The Novel’s Extra – ตอนที่ 420 บทที่ 420 จุดจบของหอคอย (8)

[มังกรแดงแห่งบาฮามาส] เช่นเดียวกับ [โรงน้ำชาแห่งปาฏิหาริย์] นี่เป็นหนึ่งในการ์ดระดับ 8 ดาวที่ผมซื้อในอาณาจักรแห่งการ์ดบนชั้นที่ 21

ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องเอามาใช้แบบนี้

“นั่นอะไรน่ะ?”

คิมซูโฮถามอย่างบริสุทธิ์ใจ ผมตอบสั้นๆ

“พันธมิตรของนายที่จะช่วยฝึกฝน ในขณะที่ฉันสร้างอุปกรณ์ของนายนายจะต้องต่อสู้กับเจ้านี้จนกว่าจะตาย’”

วันนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของ ‘คิมซูโฮที่ยกระดับขึ้นไปอีกขั้น’

*************************************************************************

[ถ้ำแห่งหนึ่งในเทือกเขาหิมาลัย]

แชนายอน จ้องมองที่ คิมจุงโฮ อย่างเงียบๆเขานอนอยู่บนเตียงของเขา คิมจุงโฮ นอนหลับและใบหน้าของเขาเต็มไปหนวนและเคราขน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็มั่นใจด้วยสัญชาตญาณว่านี่คือ คิมจุงโฮ แน่นอน

แชนายอน สงสัยว่าเธอจะพูดกับเขายังไงดี

‘ฉันควรจะทำยังไงดี? ฉันควรถามหรือเรียกร้องอะไรจากเขา’

…อย่างไรก็ตามก่อนที่เธอจะตัดสินใจ คิมจุงโฮ ก็ตื่นขึ้นมา แชนายอน สะดุ้งและถอยกลับไป 1 ก้าว

“… !”

แววตกของ คิมจุงโฮ มองมาที่ แชนายอน เห็นได้ชัดว่าเขากลัวแขกที่ไม่ได้รับเชิญ ความสิ้นหวังปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเขา

“ไง….สะ…สวัสดี”

แชนายอน พยายามพูดเบาๆเมื่อได้ยินเสียงของเธอความกลัวของ

คิมจุงโฮ ก็ลดน้อยลง ดูเหมือนว่าเขาจะรู้จักเธอ

“ฉันคือแชนายอน พวกเราเคยพบกันมาก่อน…ถ้าฉันจำไม่ผิด”

พวกเขาเริ่มจากเรื่องในอดีต ที่งานศพของแม่เธอและที่งานศพของ

พี่ชายของเธอ

“….”

คิมจุงโฮ มองที่ แชนายอน อย่างเงียบๆแชนายอน จ้องมองไปในดวงตาของเขาอย่างไร้ซึ่งความหวังและส่ายหัวอย่างแรง

“ฉัน……..ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำร้ายคุณ”

“…”

“แค่มีรายงานแปลกๆเกี่ยวกับคุณ….”

‘เฮ้อออออออออ’ เสียงถอนหายใจออกมาจากปากของคิมจุงโฮ

เขายกร่างกายส่วนบนของเขาขึ้นมา

“เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง เป็นหลักฐานว่าเขาทนทุกข์ทรมานมานาน

“ฉัน…ใช้สิ่งนี้”

แชนายอน เอาเข็มทิศของ เฮย์เนค ออกมาอย่างระมัดระวัง คิมจุงโฮ มองไปที่เธอและเข็มทิศ เข็มทิศพิสูจน์ว่าเธอได้รับความเคารพจาก

เฮย์เนค เขาถอนหายใจอีกครั้งลุกขึ้นจากเตียงของเขา

“อย่างน้อยให้ฉันเสิร์ฟชาให้เธอ ฉันจะได้สบายใจ”

คิมจุงโฮ ชี้ไปที่โต๊ะและเก้าอี้ถัดจากเตียง แชนายอน ที่กำลังนั่งบนเก้าอี้อย่างเชื่อฟัง ข่าวห้องจัดเลี้ยงสีม่วงอยู่บนโต๊ะ พาดหัวข่าวหน้าแรก

: [แชจูชึลผู้กำจัดมาร] จิตใจของ แชนายอน สั่นไหว

“รอแปบนะ”

คิมจุงโฮ หายตัวไปในถ้ำและกลับมาพร้อมกับน้ำชาข้าวบาร์เลย์พร้อมถ้วย 2 ใบ ไอน้ำลอยขึ้นมาจากชาอุ่นๆ

เขาเทชาลงในถ้วย 2 ใบ แชนายอน นั่งนิ่งจ้องมองที่ผิวชา ไอน้ำอุ่นกระจายอยู่ใกล้กับจมูกของเธอ ในขณะนั้นคิมจุงโฮก็พูดขึ้นมา

“เธอมาที่นี่เพื่อรับร่างของ แชจินยุน งั้นเหรอ”

“…อะไรนะคะ?”

ทันใดนั้นความคิดเก่าๆก็ปรากฏขึ้นในใจของ แชนายอน

‘คิมจุงโฮ บอกว่าเขาเป็นเจ้าของซากศพของมาร’

‘คิมจุงโฮ เปลี่ยนร่างของ แชจินยุน เป็นศพคนอื่นแล้วก็หายตัวไป’

แชนายอน กัดฟันของเธอและกำกำปั้นของเธอแน่น คิมจุงโฮ จ้องมองที่ แชนายอน อย่างเงียบๆ

“เธอคงมีความคิดอยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น”

ลมหายใจของ แชนายอน หยุดลงจากคำพูดอย่างฉับพลันของ คิมจุงโฮ หัวใจของเธอเต้นแรงและใบหน้าเธอเริ่มแดง แต่เธอก็บังคับตัวเองให้ใจเย็นๆเธอต้องรักษาสัญญาที่ทำกับเฮย์เนคและตัวเธอเอง แชนายอน กัดฟันของเธอแล้วมองตรงเข้าไปในดวงตาของ คิมจุงโฮ

“…คุณเก็บรักษาร่างกายของพี่ชายฉันเอาไว้สินะ”

เธอแทบจะไม่รู้ว่าควรถามยังไงดี คิมจุงโฮ พยักหน้า

“ใช่. นั่นคือเหตุผลที่ฉันหนีมาที่นี่”

น้ำตาไหลออกมาจากดวงตาของเธอ แชนายอน เช็ดพวกมันออกขณะที่เธอแสร้งทำปัดผม มีอีก 1 สิ่งที่เธอต้องการยืนยัน เธอต้องการหลักฐานทางกายภาพเพื่อให้สามารถยอมรับความจริงที่ยอมรับไม่ได้ เธออยากเห็นพี่ชายของเธอด้วยตาของเธอเอง

“คุณ…แสดงให้ฉัน…เห็นหน่อยว่า…ว่า….”

มันเป็นประโยคที่เธอไม่สามารถพูดออกมาได้ คิมจุงโฮ มอง แชนายอน และตอบกลับ

“ฉันสามารถให้เธอดูได้. ความจริงที่ว่าเธอมาจนถึงที่นี่บอกฉันแล้วว่าเธอตั้งใจแน่วแน่แค่ไหน แต่…”

คิมจุงโฮ หยุดพูดทำให้ถ้ำเต็มไปด้วยความเงียบสงัด ความเห็นอกเห็นใจปรากฏขึ้นในดวงตาของ คิมจุงโฮ ตอนนี้เธอดูไม่มั่นคงและร่างกายสั่นไหว

“เธอสามารถทนรับได้จริงๆเหรอ?”

ถึงกระนั้นแชนายอนก็พยักหน้าโดยไม่ลังเล

“…ใช่. สะ-แสดงให้ฉันเห็น”

เธอจำเป็นต้องรู้

ความจริงคืออะไร?

คำโกหกคืออะไร?

“ตอนนี้…ฉันอยากรู้”

*************************************************************************

2 สัปดาห์ต่อมาปราสาทปีศาจราชา

“อืม … .”

ผมกำลังตรวจสอบ คิมซูโฮ พร้อมเสื้อผ้าใหม่ของเขาอย่างจริงจัง

เสื้อผ้าที่ผมทำใน 2 สัปดาห์โดยใช้ความพยายามอย่างที่สุดของผมในตอนนี้ส่องประกายต่อหน้าเจ้าของที่สมบูรณ์แบบของมัน