ตอนที่ 441

The Novel’s Extra – ตอนที่ 441 บทที่ 441 ตอนใหม่ (3)

Vast Expanse กระทืบเท้าลงบนพื้น เขาไม่จำเป็นต้องขยับตัวพลังของเขาแทรกซึมลงไปในพื้นดิน แผ่นดินก็พุ่งเข้าหาศัตรูของเขา บางครั้งมันก็แผ่กระจายไปทั่วท้องฟ้าเหมือนร่ม พรสวรรค์ของเขาสมบูรณ์แบบสำหรับการโจมตีและการป้องกัน Vast Expanse กลายเป็นหนึ่งเดียวกับโลกและต่อสู้กับ Chameleon Troupe

แต่ความแข็งแกร่งที่รวมกันของ Chameleon Troupe นั้นมีพลังที่ไม่ต่างกับพรสวรรค์ของ Vast Expanse เท่าไร ชอคจุนกยอง ทุบกำแพงดินของ Vast Expanse ด้วยความแข็งแกร่งและพลังของเขา บอสเผาดินด้วยเงาที่กลายเป็นเพลิงนรกของเธอ ฮิราโนะ อาราชิ โจมตีด้วยเวทมนตร์แห่งการทำลายล้าง สายเลือดของ เกอิต้า, หอกของ

จินโยฮานและมีดสั้นของเซนต์​ริน ต่างก็ฌจมตีเข้าใส่ Vast Expanse

การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป พลังเวทมนต์ประทะกันทำให้โลกและ

แผ่นดินต้องลุกเป็นเปลวไฟขนาดใหญ่จากระยะไกลมันดูราวกับว่ามีการจุดประทัดหลายสิบจุดติดกัน

“…ทำไมพวกเราไม่หยุดลงที่นี่”

พวกเขาไม่สามารถปล่อยให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ เมื่อการต่อสู้หยุดลงบอสขอให้ Vast Expanse หยุดก่อนที่จะเปิดทักษะขั้นสูงสุดของเธอออกมา

“พวกเราจะต้องหันไปใช้วิธีอื่นถ้าคุณยังขัดขวางพวกเราอยู่”

“….” Vast Expanse มองบอสอย่างเงียบๆทันใดนั้นเขาก็ยิ้มเบาๆ

“งั้นเองเหรอเด็กน้อยที่อยู่ข้างๆยียอนจุนโตขึ้นมากขนาดนี้แล้วเหรอ”

ยียอนจุน ชื่อของอดีตบอส บอสกำกำปั้นของเธอแน่นเพราะชื่อของเขามันทำให้เธอเจ็บปวดทุกครั้งที่ได้ยิน

“เด็กน้อยทำไมเธอถึงต้องการเด็กหญิงคนนั้น?”

Vast Expanse ชี้ไปที่ยียูริที่อยู่ไม่ไกล

“พวกเราต้องการปกป้องเธอ”

“ปกป้อง?” ใบหน้าของ Vast Expanse เปลี่ยนไปเล็กน้อย

“ตอนนี้เธอกำลังถูกใช้เป็นเครื่องมือสำหรับบุคคลทางการเมือง เธอจะต้องถูกใช่ประโยชน์แบบนี้ต่อไปจนกว่าเธอจะตาย พวกเราอยากที่จะปกป้องเธอจากสิ่งนั้น”

“…และใครเป็นคนบอกเธอเรื่องนี้? ใช่เด็กที่เธอเรียกว่า ดอกบัวดำ หรือเปล่า?”

บอสพยักหน้า“ ใช่”

“ทำไมเขาถึงบอกเรื่องแบบนี้?”

“ฉันไม่รู้.”

“…เธอไม่รู้ทั้งแรงจูงใจและจุดประสงค์ของเขา แต่เธอก็ยังเต็มใจที่ทำตามคำขอของเขา” Vast Expanse ยิ้มอย่างดูหมิ่น

“นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันสอน ยียอนจุน”

“…ฉันรู้” บอสส่ายหัวเธอ ความสัมพันธ์ระหว่างอดีตบอส – ยียองจุน – กับ Vast Expanse นั้นคือ ลูกศิษย์และอาจารย์

Vast Expanse สอน Vast Expanse เรื่องเกี่ยวกับความคิดของทหารรับจ้างซึ่งต่อมาได้ถูกส่งต่อให้กับบอส

“อย่างไรก็ตามนี่เป็นคำขอจากคนที่ฉันเป็นหนี้เขาไปตลอดชีวิต”

คำขอของคนที่มีค่าต่อเธอ ทุกคนมาที่นี่ในวันนี้มาด้วยเหตุผลเดียวกัน บอสไม่ได้บังคับให้พวกเขามีส่วนร่วมในภารกิจนี้ สมาชิกทุกคนมาด้วยความสมัครใจ ก่อนที่ทุกคนจะรู้ตัวคิมฮาจินก็ได้กลายเป็นส่วนสำคัญของ Chameleon Troupe

“ฉันจะทำตามคำขอของเขา เพราะฉันไม่ใช่ Vast Expanse”

ใบหน้าของ Vast Expanse แข็งทื่อเมื่อได้ยินคำพูดของบอส เขาหาร่องรอยของศิษย์เก่าเขาบนใบหน้าของบอส ใบหน้าของเธอมีความมุ่งมั่นที่คล้ายกัน แต่ก็แตกต่างกัน ใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มกว้างๆ

“…จุนวู วางดาบของเธอลงเถอะ”

คิมจุนวูวางดาบลง พลังเวทย์ของ Vast Expanse ก็ลดลงเช่นกัน

Vast Expanse วางแผนที่จะปล่อยให้ Chameleon Troupe จากไปและ Chameleon Troupe เองก็ไม่ปฏิเสธความเมตตาของเขา

“ขอบคุณ.”

“เธอไม่ต้องขอบคุณฉัน ฉันถอยเพียงเพราะเป้าหมายของพวกเราอยู่ในแนวทางเดียวกัน” Vast Expanse กล่าวขณะที่เขาหันหลังกลับ

“ฉันจะไปเยี่ยมเธอไม่นานนี้หรอกเพราะงั้นรักษาเด็กให้ปลอดภัยจนกว่าจะถึงวันนั้น”

เขาค่อยๆเดินจากไปจาก! และเขาหายไปจากสายตาของทุกคน

*************************************************************************

[บันทึกของ อคทรีน่า]

ทวีป อคทรีน่า นั้นมีลักษณะคล้ายคลึงกับ ‘โลกแฟนตาซี’ ที่พบในนิยายต่างๆเหนือท้องฟ้าเป็นดาวบริวารที่เหมือนดวงจันทร์ 2 ดวงและดวงดาวนับไม่ถ้วน ความกว้างใหญ่มันที่ส่องทสว่างบนท้องฟ้าที่มืดมิด ผมเดินท่ามกลางทิวทัศน์ที่แปลกประหลาดแต่สวยงาม

[เป้าหมายแรก – ไปถึงเมืองหลวง พัลซาร์]

หน้าต่างป๊อปอัปที่ปรากฏต่อหน้าผมประกาศเป้าหมายแรกของพวกเรา

ผมเดินต่อไปโดยมีหน้าต่างนี้อยู่ที่มุมขวาบนของผม

พวกเราเดินต่อไปประมาณครึ่งวันโดยตามหนังสือแห่งสัจธรรม

“…อืมมมมม.”

วันใหม่เริ่มขึ้นและดวงอาทิตย์ก็อยู่เหนือหัวพวกเราแล้ว พวกเรามองเห็นกำแพงได้จากในระยะไกล แต่มันได้รับความเสียหายอย่างน่ากลัวและไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป ผมตรวจสอบข้อมูลแล้ว

===

[กำแพงด้านนอกแห่งพัลซาร์]

– กำแพงด้านนอกของ ‘พัลซาร์’ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของ พัลซาร์ มันถูกทำลายในสงคราม

===

“นี่คือผนังด้านนอกของ พัลซาร์”

ผมอ่านข้อมูลให้กับ จินซาฮยอค ที่ติดตามผมจากด้านหลัง ดวงตาเธอเบิกกว้างแล้วตรวจสอบกำแพง

“…นายพูดถูก.”

พวกเราหยุดอยู่ตรงหน้ากำแพง พวกเราเห็นซากปรักหักพังเหนือกำแพงที่ถูกทำลาย คราบเลือดย้อมเป็นสีแดงปนดำและกลิ่นที่น่ารังเกียจของซากศพสะท้อนออกมา มันดูน่ากลัวอย่างแท้จริง

“ภายในปี 555 ทั้งทวีปอยู่ในซากปรักหักพัง สงครามจำนวนมาก

พัดผ่านทวีปราวกับพายุและมอนสเตอร์ก็บุกเข้ามาก่อนที่พวกเราจะฟื้นตัวหลังจากสงคราม ในปี 555 สถานที่แห่งเดียวใน พัลซาร์ ที่ยังคงไม่พังทลายคืออาณาเขตของ เคาร์ชูเบิร์ท ซึ่งพวกเราเพิ่งผ่านไปและ

ที่นั้นกับเมืองหลวงกำลังขัดแย้งกัน”

จินซาฮยอค อธิบายให้ผมฟังถึงเหตุผลเบื้องหลังการมุมมองเห็นที่

น่าเบื่อนี้ ตอนนี้เธอแตกต่างอย่างชัดเจนจากที่โลก บางที

‘ตราประทับแห่งความทรงจำ’ ของเธออาจอ่อนแอลง

“เอาล่ะไปกันเถอะ”

“… .”