ตอนที่ 504

The Novel’s Extra – ตอนที่ 504 บทที่ 504 สังคมแห่งมอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์ (6)

10 นาทีต่อมา

ผมเข้าไปในที่พักก่อนและบอสที่เป็นเงานั้นก็เข้ามาหลังจากผม และเจนก็เดินเข้ามาต่อ 6 คนจึงตัดสินใจก่อน

“พวกเราควรฆ่าเธอหรือกักขังเธอหรือเอาไว้ดี”

“พวกเราไม่จำเป็นต้องฆ่าเธอเพราะมันอาจเป็นสัญญาญให้ใครบางคน พวกเราจะขังเธอตามแผนที่วางไว้”

“เข้าใจแล้ว”

ผมหยิบไพ่ 8 ดาวออกมา 2 ใบ [เรือนจำที่แยกได้] และ

[พื้นที่ไร้เสียง]

===

[เรือนจำที่แยกได้] [8 ดาว] ประสิทธิภาพดี ＊

– ล็อกเป้าหมายจากในพื้นที่ห่างไกล

– เป้าหมายที่ถูกคุมขังจะถูกแยกออกจากส่วนที่เหลือของโลกและจะรักษาสภาพร่างกายก่อนที่จะถูกคุมขัง

– เป้าหมายไม่สามารถทำลายคุกและหลบหนีออกไปได้

===

===

[พื้นที่ไร้เสียง] [7 ดาว] ＊ ประสิทธิภาพดี ＊

– เมื่อเปิดใช้งานเสียงทั้งหมดที่อยู่ในรัศมี 1 กม. จะถูกทำลาย

– การ์ดใบนี้สามารถถูกทำลายได้ถ้าโดยการกระแทกโดยพลังที่สูงกว่าระดับที่กำหนดได้

===

[พื้นที่ไร้เสียง] ตรงไปอีกหน่อย แต่ [เรือนจำที่แยกได้] นั้นซับซ้อนกว่านี้เนื่องจากกลไกการกักขังที่เป็นเอกลักษณ์

– เป้าหมายที่ถูกคุมขังจะรักษาสภาพร่างกายก่อนถูกคุมขัง

กล่าวอีกนัยหนึ่งถ้าเป้าหมายถ้าถูกเก็บไว้ในคุกด้วยการบาดเจ็บสาหัสการบาดเจ็บจะไม่รักษาหรือเลวร้ายลงในช่วงเวลาที่เป้าหมายถูกจำคุก ดังนั้นพวกเราแค่ต้องเอาชนะ เพร์รอน และดักเธอเอาไว้ข้างใน

“ไปกันเถอะ.”

พวกเราเคลื่อนที่อย่างเงียบๆ ขอบคุณการ์ด [พื้นที่ไร้เสียง] เพร์รอน กำลังหลับอยู่ในห้องนอนของเธอที่ด้านบนสุดของบ้านของลอร์ดและผมก็จัดการกับพวกยามได้อย่างง่ายดาย

“… .”

หลังจากเข้าใกล้ประตูห้องนอนพวกเราก็ซ่อนตัวอยู่หลังกำแพง

ยาม 2 คนกำลังเฝ้าดูอยู่ บอสและผมมองหน้ากันและเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

ผมยิงลูกธนู 5 ดอกไปที่ดวงตา หัวใจ หัวเข่า ทั้ง 2 บอสจัดการยามพร้อมกับใบมีดจากเงาของเธอ

ผมเปิดใช้การ์ด 8 ดาว [เรือนจำที่แยกได้] ทันทีทั้ง 2 หายไปก่อนที่พวกเขาจะได้ส่งเสียงออกมา

“… สวัสดี ~”

เจนปรากฏตัวและปลอมตัวเป็นมอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์ พวกเรา 3 คนเข้าไปในห้องนอนของ เพร์รอน

เพร์รอน กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ของเธอ เจนเข้าไปหาเธออย่างระมัดระวังและแตะตัวเธอ

“สมบูรณ์แบบ”

“… ?”

เมื่อยินเสียงของเธอ เพร์รอน ก็ตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่เธอเห็นคือคนที่ดูเหมือนเธอ แน่นอนว่าเป็นเจนที่ปลอมตัว

“…หา! เธอคือใครกัน!”

เพร์รอน อุทาน พลังเวทมนต์ของเธอลอยออกมาและทำให้อุณหภูมิโดยรอบเย็นลง บอสตัวปีกของ เพร์รอน อย่างรวดเร็วด้วย

‘เคียวคุรุคุรุ’

“อาาาาาาาา!”

เพร์รอน กรีดร้อง แต่ [พื้นที่ไร้เสียง] ขัดขวางเสียงของเธอไม่ให้รั่วไหลออกมา ทุกอย่างเป็นไปตามแผน

“กรี้ดดดดดดดดดดด!”

บอสจัดการให้เธอบาดเจ็บสาหัสและผมเปิดใช้งาน [เรือนจำที่แยกได้] อีกครั้งด้วยวิธีนี้ เพร์รอน เลยถูกดูดเข้าไปในคุกโดยไม่ทิ้งร่องรอยเอาไว้

และผมก็เปิดใช้งาน ‘bullet time’ ในทันที

“… ?”

ทันใดนั้นโลกก็ช้า ผมรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวของอากาศรอบตัวผม

ผมกลอกตาและตรวจสอบตามสัญญาณผมใช้เวลาไม่นานนักก็เห็นกระแสพลังเวทมนต์ไหลลงมาจากเพดานอย่างช้าๆ

‘การระเบิดพลังเวทย์’ มันไม่ใช่การระเบิดตามปกติ มันเป็นการระเบิดที่ทรงพลังและเกิดจากการระเบิดพลังเวทมนต์อย่างไม่เป็นธรรมชาตินั้นเป็นสิ่งที่ผม บอสและเจน ไม่สามารถทนทานได้ง่ายๆ มันอันตราย