ตอนที่ 505

The Novel’s Extra – ตอนที่ 505 บทที่ 505 มองย้อนกลับไป (1)

หลังจากการโจมตีคฤหาสน์ทำให้เกิดความวุ่นวายใน ลูพิตัน เหล่ายามส่วนใหญ่ที่ไม่ได้ตระหนักถึงการบุกรุกถูกขับไล่และถูกแทนที่ด้วยอสูรที่แข็งแกร่งและถูกส่งมาโดยเจ้าหน้าที่ระดับสูง ผลของเหตุการณ์นั้นยิ่งใหญ่มากจน ราชามอนสเตอร์ออร์เดน ส่งจดหมายส่วนตัวถึง เพร์รอน ในนั้นเขากล่าวคำให้กำลังใจและยกย่อง เพร์รอน สำหรับการตอบโต้อย่างรวดเร็วของเธอ ผู้รับใช้คนใดจะได้รับเกียรติได้รับจดหมายเช่นนี้จากกษัตริย์ของพวกเขา

“…อืม แล้วไง?”

ชอคจุนกยอง ท่ามกลางความโกลาหลทั้งหมดเขาได้เข้ามาในคฤหาสน์ไม่มีใครหยุดเขาได้แม้แต่คนเดียว

“การระเบิด เธอพูด….ชิ พวกเธอนี้ใช่ไม่ได้เลยนะ ดีนะที่ฉันมาที่นี่”

ชอคจุนกยอง พึมพำและมองไปที่บอสที่กำลังนอนอยู่บนเตียง

“ไม่ใช่ว่าพวกเราอ่อนแอ” เจนพูดอย่างขมขื่น “เบลล์แข็งแกร่งเกินไป”

ผู้คนสาธารณะถือว่า แชจูชึล หรือ เฮย์เนค ในฐานะผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคปัจจุบัน แต่นั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่ทราบเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง เบลล์ กับ ‘ชินมยองชุล’ ซึ่งได้รับการเคารพจากทุกคนว่าเป็นฮีโร่ที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของ มนุษยชาติ.

“ยังไงก็ตามเพื่อนคนนี้เขียนเก่งมาก เขาเขียนให้กับข้ารับใช้ของเขาเลยงั้นเหรอ?”

เจนยิ้มเล็กน้อยขณะที่เธออ่านจดหมายของออร์เดน ในช่วงเกิดระเบิดเจนสูญเสียสติไปชั่วครู่หนึ่ง แต่การปลอมตัวของเธอไม่เปลี่ยนแปลง

ไม่เพียงเพราะเธอเป็นคนที่ไกลที่สุดจากผลกระทบ แต่ยังเป็นเพราะพรสวรรค์ของเธอไม่ได้ถูกยกเลิกอย่างง่ายดายตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

“นั้นฮาจินเลยนะ ดังนั้นฉันมั่นใจว่าเขาจะจัดการปัญหานี้ได้อยู่แล้ว”

เจน วางจดหมายของ ออร์เดนและเปลี่ยนกลับไปเป็น เพร์รอน เธอชอบปีกน้ำแข็งที่สามารถควบคุมได้อย่างอิสระนี้มาก

“…เธอใจเย็นจังนะ”

ตรงกันข้ามกับพฤติกรรมที่ไร้ความกังวลของ เจน ชอคจุนกยอง ก็พูดขึ้นมาด้วยความไม่พอใจ

“งั้นเธอจะให้ทำยังไง?”

“แน่นอน. ทุกคนคิดว่าเบลล์เป็นผู้ก่อการร้าย ฉันบอกพวกเขาว่าเบลล์มาคนเดียว ฉันได้กระจายข่าวเพื่อความถูกต้องไปแล้ว~” เจนยิ้ม

เพร์รอน เจ้าของหมู่บ้าน ลูพิตัน กำลังถูกขังอยู่ในคุกการ์ดของ

คิมฮาจิน ดังนั้นตอนนี้ทั้งหมู่บ้านจึงเป็นของ เจน

“ฉันมีภาพประกอบให้ด้วย ข้ารับใช้ของฉันจะตามหาเขาได้ไม่นานหรอก~”

“….อัก”

เจนยืนยันด้วยรอยยิ้มทันใดนั้นบอสก็ส่งเสียงออกมา

“อ๊ะ บอส!”

“บอส คุณตื่นแล้วเหรอ?”

ชอคจุนกยอง และ เจนมองไปที่บอสก่อนที่เธอจะลืมตา

“… !”

ทันใดนั้นร่างกายส่วนบนของบอสก็เด้งขึ้นเหมือนสปริง

“แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก….”

บอสอ้าปากเพื่อหายใจและเจนเข้าหาบอสอย่างกังวล

“บอส คุณโอเคไหม”

“…เธอ….เจนงั้นเหรอ”

บอสขมวดคิ้วมองเจนที่ปลอมตัวเป็น เพร์รอน

“ใช่. ฉันเอง.”

เจนไม่ได้เปลี่ยนใบหน้าของเธอ

“ฉันเข้าใจแล้ว…แปบนะ.”

บอสหลับตาและนึกถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่เธอจะหมดสติ เธอรีบนึกเหตุการณ์ทั้งหมดที่นำไปสู่สถานการณ์ปัจจุบันของพวกเธอ พวกเธอโจมตี เพร์รอน และถูกเบลล์ซุ่มโจมตีพร้อมลักพาตัวคิมฮาจินไป

เธอรู้สึกถึงความโกรธแค้นจากความจำครั้งสุดท้ายนั้นได้เป็นอย่างดี

“…เบลล์.”

บอสกัดฟันแน่น เส้นเลือดพองขึ้นในดวงตาสีขาวของเธอมันกำลังจะระเบิดจากความโกรธ

“เบลล์. ไอ้สวะนั้นอยู่ที่ไหน “

“พวกเรากำลังตามหาเขาอยู่”

“…แล้วฮาจินเหรอ?”

“ฮาจินก็เหมือนกัน”

ในขณะนั้นบอสก็แสดงสีหน้าแปลกๆออกมา

ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ความกลัวและความทรมาณ มันแทนที่ความโกรธในดวงตาของเธอ เธอเป็นห่วงเขาอย่างแท้จริง เจนไม่เคยเห็นบอสแบบนี้มาก่อน

“ไม่ต้องห่วง~ เขาเป็นคนประเภทที่จะเอาตัวรอดได้ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน~”

แม้ความพยายามของเจนจะทำให้เธอสบายใจ แต่สีหน้าของบอสก็ยังคงเหมือนเดิม สถานการณ์แย่ลงทันทีเมื่อบอสเริ่มตำหนิตัวเอง เจนรู้สึกเสียใจกับบอส เธอจ้องมองไปที่ที่ ชอคจุนกยอง

“บอส~ ชอคจุนกยอง บอกว่าเขาพบ ‘หมู่บ้านใต้ดิน’”

ชอคจุนกยอง สะดุ้งและบอสก็เงยหน้าขึ้นมามองเจน

“ หมู่บ้านใต้ดินเหรอ”

“ใช่มันเป็นหมู่บ้านที่ประกอบด้วยสมาชิกของกลุ่มต่อต้านหรืออะไรสักอย่าง คิมซูโฮ จินเซยอนและคนอื่นๆก็อยู่ที่นั่น~”

บอสมักจะไม่สนใจในฮีโร่ แต่ คิมซูโฮ เป็นข้อยกเว้น ผู้คนต่างพูดกันว่าเขาเป็นนักดาบแห่งปาฏิหาริย์และจะกลายเป็นฮีโร่อันดับต้นๆที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์

“คุณอยากไปเยี่ยมพวกเขา~ หรือเปล่า” เจนถาม

หัวหน้าขมวดคิ้วและคิด ทันใดนั้นเธอก็คิดอะไรบ้างอย่างออก

“….ไปกันเถอะ”

ในที่สุดเธอก็พยักหน้า

*************************************************************************

ในขณะเดียวกันในหมู่บ้านใต้ดินใน ลูพิตัน

“…พวกเราได้รับข้อมูลเกี่ยวกับเส้นทางการเดินทางของ ไทกริส”

ภารกิจของพวกเขากำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น

แม้ว่าการเฝ้าระวังของ ลูพิตัน จะเพิ่มขึ้นหลังจากเหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมาจำนวนสมาชิกกลุ่มต่อต้านก็เพิ่มขึ้นตามสัดส่วน พวกเขารู้สึกว่าไม่มีอะไรต้องกังวล