ตอนที่ 549

The Novel’s Extra – ตอนที่ 549 บทที่ 549 ความจริงเหมือนมีความจริง (5)

พวกเราซ่อนตนเองอย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ รถซีดานล้อมรอบไปด้วยความมืดมิดของยามค่ำคืน ในไม่ช้าประตูด้านหลังก็เปิดออกมาชายและหญิงก็ลงจากรถ บอสค่อยๆเดินไปหาพวกเขาอย่างประหม่า

หลังจากนั้นผมก็ได้รับข้อความของยูจินฮยอก

== [ข้อความของยูจินฮยอก] ==

[ชายและหญิงคู่นี้เป็นพ่อแม่ของเด็กผู้หญิงผู้หญิงคนนี้]

===

ผู้ชายคนนี้เป็นคนแรกที่เห็นบอส เขาหยุดอยู่ตรงหน้าหญิงสาวและขมวดคิ้ว

– …ฉันบอกแกแล้วว่าอย่าออกมาข้างนอก

ผมรู้อยู่แล้วในเรื่องนี้เพราะมันอยู่ในเนื้อเรื่องของผม

– ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?

แม้จะเจอท่าทางเย็นชาจากพ่อของเธอ แต่บอสก็ยังยิ้มเล็กๆเธอดูเหมือนจะมีความสุขที่ได้เห็นเขา

– …คือ สิ่งนี้

บอสหยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋าของเธอ มันเป็นสร้อยข้อมือที่ทำจากดอกไม้และเงา เธออาจทำเอง อย่างไรก็ตามพ่อของเธอก็กำกำปั้นของเขาและ…

เพี๊ยบ!

…ตบ สร้อยข้อมือ

– …ฉันไม่ต้องการของที่เกิดขึ้นจากพลังคำสาปของแก

“ไอ้ สารเลวมัน-”

ผมจับข้อมือของ ชอคจุนกยอง และพยายามทำให้เขาใจเย็น

“ชู่ว มันเป็นแค่ของเสมือนจริงไม่ใช่ความจริง”

ในขณะนั้นแม่ของเธอก็ออกมาข้างหน้า เธอมองบอสด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรังเกียจและเดาะลิ้นของเธอ

– แกมันเป็นเด็กต้องสาป ฉันยังไม่ได้บอกให้แกออกมาแถมนี้ทำอะไรไปจับดอกไม้แบบนี้เดียวมันก็พัง! แกรู้สึกไม่ดีต่อดอกไม้งั้นหรือ?

ความโหดร้ายของพวกเขาทำให้ผมสงสัยว่าพวกเขาเป็นพ่อแม่ของเธอจริงๆหรือเปล่า ทั้งคู่เหยียบย่ำบนสร้อยข้อมือของบอสและมุ่งหน้าไปยังโรงเรือน บอสจ้องมองที่ด้านหลังขณะที่พวกเขาจากไป แต่บอสไม่ได้ร้องไห้จริงๆแล้วใบหน้าของเธอไม่เปลี่ยนแปลงเธอหยิบสร้อยข้อมือของเธอขึ้นมาจากพื้นดินและบ่นกับท้องว่างๆของเธอแล้วเริ่มเดินไปที่

โรงเรือน

“…หืมมม”

“ไอ้พวกนั้น ฉันจะฉีกท้องพวกมันแล้วเอาไส้พวกมันมาใช้กระโดดเชือกต่อหน้าพวกมัน”

“ใจเย็นได้แล้ว”

ผมยกมือปิดปากของ ชอคจุนกยอง และลุกขึ้น แน่นอนผมรู้สึกไม่ดี แต่นี่เป็นเพียงความจริงเสมือน ผมรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นและแล้วตอนนั้นผมก็ได้รับข้อความอีกฉบับ

== [ข้อความของ ยูจินฮยอก] ==

[ค้นหาว่าพ่อแม่ของเธอว่ามาจากไหน คุณจะพบ ยียอนจุน ที่นั่น]

===

ข้อความเหล่านี้ที่ยูจินฮยอกทิ้งไว้มีประโยชน์มากจริงๆ

ซ่าาา

“…?”

และแล้ว

ซ่าาา

ผมรู้สึกว่ามีอะไรอยู่หลังพุ่มไม้ข้ามทุ่ง ไม่มันไม่ใช่แค่การปรากฏตัว

[ผู้ใช้]

ผมเห็นเครื่องหมาย – ‘ผู้ใช้’

“…ผู้ใช้?”

‘นั่นคืออะไร?’

ดวงตาผมเบิกกว้างตาและเปิดใช้งานพรสวรรค์

[การสังเกตการณ์และการอ่าน]

[ผู้ใช้ – รหัส GreasyPaper] [เวลาเล่น 7236 ชั่วโมง]

“ทำไมถึงมีผู้ใช้ที่นี่…?”

ทันใดนั้นการรับรู้ทำให้ผมรู้สึกราวกับว่าถูกค้อนกระแทกอยู่ในหัว

ความคิดที่ปรากฏเข้ามาในความคิดของผมทำให้ผมขนลุก

“อืม ผมเห็น 2-3 คนตรงนั้น พวกเขาไม่ใช่ศัตรู”

แม้แต่เสียงของ ชอคจุนกยอง ก็ยังห่างไกล ผมเริ่มคิดเช่นเดียวกับ

ร้านแคปซูลที่ [แคปซูลเดอมาร์ส] ใช้เครือข่ายสาธารณะที่ใช้ร่วมกัน และในเวลานั้นมีลูกค้าที่ร้านกาแฟมากกว่า 1,000 คนบางทีเมื่อผมเชื่อมต่อแฟลชไดรฟ์กับแคปซูลทุกคนที่ร้านกาแฟ …

“เอ่อ รอเราคิดว่าพวกเรามีปัญหาใหญ่”

ผมเกาที่หลังคอ นอกเหนือจากเครื่องหมาย ‘ผู้ใช้’ ข้อมูลเกี่ยวกับ

‘เวลาเล่น 7236 ชั่วโมง’…ถ้าประโยคนั้นเป็นจริงนั่นหมายความว่ามีปัญหากับแกนเวลา

“เอ่อ…..ฉันว่า”

ผมเพิ่งรู้ตัวว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมาใหญ่ขนาดไหน ผมตื่นขึ้นมาและขยี้ผม

“…ชอคจุนกยอง?”

“ว่า.”

“นายเห็นคนพวกนั้นไหม”

“นายอยากให้ฉันจับพวกเขาเหรอ?”

ชอคจุนกยอง ยิ้มแล้วก็ส่ายหัว

“ไม่ จับไม่ได้ไปหาพวกเขาอย่างสุภาพ”

ชอคจุนกยอง วิ่งไปทั่วทุ่งเหมือนสัตว์ร้ายก่อนที่ผมจะพูดจบ

*************************************************************************

[โรงแรมในเขตซูวอน A]

เช้าตรู่ท้องฟ้าที่ส่องแสงสีฟ้าสลัวไม่ช้าดวงอาทิตย์ก็จะขึ้น แต่บรรยากาศภายในโรงแรมยังคงเงียบงัน

“ฉันต้องไป…ฉันต้องไป….”

“เฮ้ออออออออออ….”

ยูยอนฮา กำลังเกาที่ผนังด้วยความเจ็บปวดขณะที่ คิมซูโฮ และ

ยุนซึงอา ถอนหายใจด้วยความคิดแบบเดิมรอบที่ 3 ซึ่งจะเป็นบ่อยๆในช่วง 3 วันที่ผ่านมาและชินจงฮักกำลังปลอบใจ แชนายอน

“…”