บทที่ 785 รายการประมูลพิเศษ

บทที่ 785 รายการประมูลพิเศษ

“วันนี้เป็นงานเลี้ยงที่ริเริ่มโดยโถ้ป๋าเจ๋ ตระกูลฐานะโถ้ป๋าเจ๋ในประเทศหนานเยว่ ดำรงอยู่ในฐานะตระกูลยิ่งใหญ่มาหลาย

ร้อยปี โดยครองสัดส่วนครึ่งหนึ่งของ GDP ทั้งหมดของประเทศหนานเยว่ แต่ว่า อิทธิพลมีมากมายมหาศาล

งานเลี้ยงที่เขาริเริ่ม แน่นอนก็จะสามารถดึงดูดคนดังจากทั่วประเทศ!”

เมื่อทุกคนมาถึงสถานที่มีแต่เสียงวุ่นวาย เจียงยงก็เหมือนคนที่บ้าอำนาจ แนะนำสิ่งต่างๆด้วยความหยิ่งยโส

ในเวลาเดียวกัน ขณะที่พูด เจียงยงก็มองไปที่สาวสวยสองสามคน และดูอาการที่ค่อนข้างประหลาดใจของพวกเธอ ทำให้

รู้สึกพึงพอใจมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับหลงเฟยเฟยที่สวยงามที่สุด เจียงยงก็ยิ่งจ้องมอง

ดูเหมือนว่าเขาสังเกตเห็นการจ้องมองที่แตกต่างของเจียงยง หม่าปินที่อยู่ด้านข้าง อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหึงหวง เพราะเมื่อ

เทียบกับเจียงยง เขาจะดูแย่กว่าเขามาก และรู้สึกว่าเขาจะอยู่ในโลกเดียวกับหลงเฟยเฟย

เลยรีบเปลี่ยนเรื่องไปทันที

“ถ้าอย่างนั้นคุณชายเจียง โถ้ป๋าเจ๋คนนี้ ดูเหมือนจะเป็นบุคคลอันดับหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาอยู่บนเวที ราวกับว่าเขา

กำลังประมูลอะไรบางอย่าง หึหึ คุณชายในระดับนี้ คงไม่ใช่ขาดเงิน?”

หม่าปินหาเรื่องมาถาม

“อืม เป็นบุคคลอันดับหนึ่งอยู่แล้ว ดูเหมือนว่า อยู่ในประเทศหนานเยว่ มีบางเรื่องที่พวกคุณยังไม่เข้าใจชัดเจน ฉะนั้น

เรื่องบางอย่างก็อย่าไปพูดเรื่อยเปื่อย สำหรับงานประมูล คุณชายโถ้ป๋าเจ๋จะขาดเงินได้อย่างไร หึหึ มันเป็นแค่ความสนุก

อย่างหนึ่งของเขา!”

“ใช่สิ ยังจำได้ไหมว่าเมื่อสองสามปีก่อน ฉันขอให้พ่อของนายช่วยครอบครัวของเราหาสมบัติล้ำค่ามาหลายชิ้น? หึหึ

บอกนายตามตรง ฉันรู้ว่าคุณชายโถ้ป๋ามีความชอบเช่นนี้ พ่อของฉันต้องการที่จะประจบคุณชายโถ้ป๋า ฮ่าฮ่า ตอนนี้ฉัน

สามารถมีตั๋วได้มากมายขนาดนี้ สามารถดูได้จากงานชิ้นนั้น!”

เจียงยงยิ้ม

“ฮ่าฮ่า ฉันคิดไม่ถึงว่าตระกูลหม่าของเรา จะมีส่วนช่วยเหลือตระกูลเจียงมากขนาดนี้! เฮ้อ ฉันไม่รู้ว่าคุณชายโถ้ป๋าจะ

ประมูลอะไรในครั้งนี้!”

หม่าปินยังยิ้มจางๆ รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย ถ้ารู้เป็นแบบนี้ โอกาสสานความสัมพันธ์แบบนี้ มาทำด้วยตัวเองดีที่สุด

มิเช่นนั้น คนที่ได้หน้าตอนนี้ ก็คือตัวเอง

“ได้นำสมบัติล้ำค่าของหัวเซี่ยออกไปให้ชาวต่างชาติเหล่านี้ คุณชายหม่าไม่รู้สึกละอายใจ แต่มีความเสียใจที่เขาไม่ได้

ทำผลงานให้กับตัวเอง?”

เฉินเกอขมวดคิ้วอยู่ข้างๆ และพูดเบาๆ

ประโยคนี้ออกมา

ทำให้หม่าปินและเจียงหยงก็ขมวดคิ้วในเวลาเดียวกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คำพูดของเฉินเกอ พูดแทงใจดำหม่าปิน ทำให้หม่าปินหน้าแตก

“แม่งเอ้ย ไอ้ขี้บ่น กูจะทำอะไร เกี่ยวอะไรกับมึง!”

หม่าปินพูดด้วยความโกรธ และความโกรธที่มีต่อเจียงยงและหลงเฟยเฟยระบายใส่เฉินเกอจนหมด

“ฮึ่ม เฉินเกอเขาก็พูดถูกแล้วนี่ หม่าปิน สุภาพบุรุษที่เรียนจบจากต่างประเทศ ทำไมคุณหยาบคายขนาดนี้!”

เมื่อเถียนเสี่ยวฝางได้ยินคำพูดของหม่าปิน เธอก็ย่อมจะเข้าข้างเฉินเกอทันที

เหมือนจะมีเรื่องทะเลาะวิวาท

“เอาล่ะๆ พวกคุณจะจบได้หรือยัง พวกเรามางานเลี้ยงที่นี่เพื่อพักผ่อนจิตใจ หรือมาฟังพวกคุณการทะเลาะกัน ไปกันเถอะ

ดูเหมือนการประมูลจะเริ่มขึ้นแล้ว พวกเราไปใกล้ๆ หน่อย!”

ไม่เหมือนกับคนอื่นๆ สายตาของหลงเฟยเฟย ในขณะนี้มองไปบนเวที ร่างของคุณชายโถ้ป๋าซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยแสงหลากสี

คุณปู่บอกว่าให้คว้าโอกาสไว้ หรือจะบอกเป็นนัยว่า ให้เธอคว้าโอกาสนี้กับคุณชายโถ้ป๋าคนนี้?”

เนื่องจากในสถานที่นี้ทั้งหมด เมื่อเทียบกับเจียงหยง มีเพียงคุณชายโถ้ป๋าเท่านั้นที่มีพลังอำนาจเหนือกว่า

สำหรับหม่าปิน เหมือนไม่ใช่มนุษย์

มันหาที่เปรียบมิได้

ตระกูลโถ้ป๋า ดูเหมือนฉันจะเคยได้ยินท่านปู่พูด นี่เป็นตระกูลที่มีอำนาจในประเทศหนึ่ง และเห็นได้ชัดถึงอิทธิพลของมัน

นอกจากนี้ยังทำให้หลงเฟยเฟยชื่นชมโถ้ป๋าเจ๋มากขึ้น

ตอนนี้อยากเข้าไปใกล้ๆ ให้เห็นชัดๆ

หม่าปินกลอกตาให้เฉินเกอ จากนั้นหลายคนมาถึงตำแหน่งด้านหน้า

เดิมทีเฉินเกอต้องการถามเจียงยงเกี่ยวกับสถานการณ์ของตระกูลเฉินในประเทศหนานเยว่

แต่บรรยากาศตอนนี้ โดยเฉพาะบริเวณที่อยู่ใกล้กับเวทีสูง สถานที่นี้ยิ่งเสียงดังมากขึ้น เฉินเกอเลยไม่ได้พูด

ในเวลานี้ จู่ๆมีเสียงของสาวสวยแว่วเข้ามาที่หู