บทที่ 786 พิธีกรรมสุดท้าย

บทที่ 786 พิธีกรรมสุดท้าย

กล่องไม้ห่อแน่นมาก

แต่มองผ่านผ้าโปร่งสีขาวด้านนอก คุณจะเห็นได้ไม่ชัดว่า ข้างใน มีผู้หญิงคนหนึ่ง และยังเป็นผู้หญิงผมยาว

“มันน่ารำคาญจริงๆ ไม่ได้คาดคิดว่าคุณชายโถ้ป๋าคนนี้จะโหดเหี้ยมถึงขนาดนี้ แม้แต่ผู้หญิงยังต้องประมูล!”

ทันใดนั้น เถียนเสี่ยวฝางพูดด้วยความโกรธ

ไม่เพียงแต่เธอ แม้แต่กับสาวๆคนอื่นๆ ก็รู้สึกทนไม่ได้

ยังไงแล้ว ทุกคนต่างก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน แม้ว่าบางคนจะรักเงิน บางคนรักอำนาจ หรือชีวิตที่รักความสนุก

แต่ส่วนใหญ่ก็ต้องมีขอบเขต

เมื่อเห็นว่ามีเพื่อนร่วมชาติหญิง ถูกทำร้ายด้วยวิธีนี้ บางคนก็ทนไม่ได้

ถ้าคุณเป็นผู้หญิงที่อยู่ในกรงนี้ และถูกประมูลโดยคนจำนวนมาก คุณจะรู้สึกอย่างไร?”

อย่างไรก็ตามบางคนมีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน

หลงเฟยเฟยบ่นพึมพำ “พวกคุณจะรู้อะไร ต่อหน้าคุณชายทั้งหลาย สิทธิมนุษยชนถูกลิดรอนอย่างไม่มีจำกัด นอกจากนี้

อาจเป็นไปได้ว่าสภาพแวดล้อมของคุณชายโถ้ป๋าแตกต่างกัน จึงได้กระทำสิ่งเหล่านี้ออกมา พอมาคิดดู เป็นสิ่งที่เข้าใจได้!”

“เฟยเฟย ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้ เขาเหยียดหยามและเลือกปฏิบัติต่อผู้หญิงด้วยวิธีนี้ และคุณยังพูดแทนเขา ทำไมปกติ

คุณไม่ใช่คนแบบนี้?”

เถียนเสี่ยวฝางรู้สึกประหลาดใจกับมุมมองของหลงเฟยเฟย

มีเพียงเฉินเกอที่นิ่งเฉย จ้องมองหญิงสาวที่มีผมกระเซิงอยู่ในกรง

“เอาล่ะ ฉันเห็นสายตาของพวกผู้ชายทั้งหลาย เหมือนจะมีไฟพ่นออกมา ฮ่าๆ โอเค ฉันจะไม่ให้เดาอีกแล้ว มานี่ เปิดผ้า

ออก ให้ทุกคนได้เห็นชัดๆ!”

โถ้ป๋าเจ๋ยิ้มเยาะและโบกมือ

มีชายสี่คน ค่อยๆดึงผ้าคลุมสีขาวและดึงรถเข็นไปข้างๆ

กรงถูกเปิดออกอย่างช้าๆ

ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งในชุดสีขาวราวกับหิมะ นั่งอยู่ในกรงแขนสีขาว แขนสองข้างของเธอ โอบรอบเข่าของเธอ

เธอก้มศีรษะลงในหัวเข่าของเธอ

เธอร้องไห้.

ไม่รู้ว่าสาเหตุเป็นเพราะไม่มีเรี่ยวแรง สะอื้นเบาๆ เพียงแค่เผยไหล่ ที่กำลังสั่นเล็กน้อย

“ฮึ่ม เงยหน้าขึ้น ให้ช่างภาพเห็นคุณ เพื่อที่จะได้เห็นใบหน้าของคุณบนหน้าจอขนาดใหญ่!”

โถ้ป๋าเจ๋ตะโกน

“แม่งเอ้ย คำพูดที่คุณชายเจ๋พูดไป เธอไม่ได้ยินหรือ?”

ชายทั้งสี่คนโกรธ และจับผมของหญิงสาวขึ้นทันที ให้ใบหน้าของเธอ เปิดเผยต่อสายตาทุกคน

น้ำตาไหลออกมาสองทาง ไหลลงสู่ใบหน้าของเธอ

แต่ใบหน้าที่งดงามนี้ กลับทำให้คนดูสงสาร

และทำให้ผู้ชายทุกคนหลงใหล

แม้แต่สาวๆบางคน ยังอิจฉาในรูปลักษณ์ของเธอ

ในมุมหนึ่งของสถานที่

นอกจากนี้ยังมีผู้หญิงสองคนเฝ้าดูฉากนี้

ผู้หญิงคนหนึ่งเหมือนมีเปลวไฟปรากฏขึ้นในดวงตา “ให้ตายเถอะ ทำไมถึงกล้ารังแกผู้หญิงขนาดนี้ ฉันจะไปฆ่าคุณชายคน

นี้!"

“ฉันคิดว่า เธออย่าไปก่อปัญหาเลย คุณชายคนนี้ คิดว่าอาจจะไม่รอด!

“อ๊ะ? ทำไมเหรอพี่สาว?”

หญิงสาวสงสัย

“เธอดูสิ!”

หญิงสาวยกคางขึ้น

แต่ในสถานที่นี้ มีคนหนึ่ง ที่โกรธมากในขณะนี้

คนนี้คือเฉินเกอ

สำหรับหญิงสาวที่อยู่บนเวที พอได้เปิดเผยใบหน้า เฉินเกอก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว

ฉินหยา!!!

ตอนนั้นฉันได้พาฉินหยาไปที่ตระกูลเฉินเพื่อพักฟื้น เธอคงถูกคนตระกูลเฉินจับตัวไป

สิ่งที่เฉินเกอไม่คาดคิดก็คือ ฉินหยาผู้ซึ่งสวยบริสุทธิ์ดุจนางฟ้า ตอนนี้ถูกทรมานในรูปลักษณ์เช่นนี้?”

โกรธ เกลียดแค้น!”

ในขณะนี้หัวใจเฉินเกอลุกเป็นไฟ

“ฉินหยา!”

เฉินเกอก้าวเดินไปข้างหน้า และตะโกน

ผู้หญิงคนนี้เธอทำผิดอะไร? เธอไม่ได้ทำอะไรผิด?

ทำไม? ทำไมคุณถึงทำร้ายทารุณเธอแบบนี้?

ฉินหยาซึ่งอยู่บนเวทีได้ยินเสียงตะโกนนี้

ร่างกายที่บอบบางและอ่อนแอ ก็ตกตะลึง

ฉันหูฝาดหรือเปล่า?