บทที่ 795 เริ่มต้น

บทที่ 795 เริ่มต้น

หลินเฟยและพวกไม่อยากตาย ขณะนั้น ทำได้เพียงทำใจไปดื่มน้ำในบ่อ

บนใบหน้าของเสี้ยวชางเซิงนั้น ได้เผยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายออกมา

เช้าวันรุ่งขึ้น

ประเทศหนานเยว่ บริเวณใกล้เคียงหอสยบมังกร ได้แออัดไปด้วยผู้คน

หอสยบมังกรนี้ เมื่อหลายพันปีก่อน ก็ได้ถูกสร้างขึ้นมาแล้ว

สูงประมาณสามร้อยเมตร

ทะยานสู่ท้องฟ้า

ตอนนี้บนหอสูง มีคนถูกควบคุมตัวไว้หลายคน

เป็นญาติของเฉินเกอทั้งหมด

รวมทั้งซูมู่หาน ก็ได้ถูกมัดอยู่บนเสาหิน

เฉินเตี๋ยนชางได้เล่าเรื่องทั้งหมดให้ซูมู่หานฟังแล้ว

แม้ว่า ตอนนี้ซูมู่หานจะยังสูญเสียความทรงจำ

แต่เธอเข้าใจเป็นอย่างดี มีผู้ชายคนหนึ่ง ได้ตามหาตัวเองมาเป็นเวลาสี่ห้าปีแล้ว

เธออยากรู้มาก ว่าชายคนนี้ จะเป็นชายที่เลือนรางอยู่ในหัวของเธอหรือเปล่า?

“เฉินเตี๋ยนชาง เพื่อเฉินเกอแกได้วางกับดักตั้งมากมาย แกก็รู้ เสี่ยวเกอนั้นไม่มีความแค้นใดๆกับแก ทำไมแกต้องทำกับพวกเราแบบนี้ ทำกับเสี่ยวเกอแบบนี้? ต้องการฆ่าเสี่ยวเกอให้ตายถึงจะพอใจใช่มั้ย?”

ชีวิตของเฉินจิ้นตงนั้นผันผวนมามากพอแล้ว เวลานี้ กลับยังมาขอร้องเฉินเตี๋ยนชาง

“ไม่มีประโยชน์แล้ว บางที มันอาจจะเป็นชะตากรรมของพวกแกมั้ง พวกแกเกิดมา ก็มีคุณค่าแบบนี้ ก็เพราะคุณค่าแบบนี้ ได้ผลักพวกแกมาถึงทางตัน!”

เฉินเตี๋ยนชางส่ายหัวแล้วหัวเราะเจื่อนๆ

“เฉินเตี๋ยนชาง แกห้ามลืมเด็ดขาด ก่อนหน้าแก ยังมีกองกำลังมากมายจับจ้องแกอยู่ ถึงแม้ฉันจะจำไม่ได้ว่าเฉินเกอกับฉันเคยเกิดเรื่องอะไรขึ้น และไม่รู้ว่าแกต้องการอะไรจากตัวเฉินเกอ แต่ฉันจะบอกแกให้ชัดเจน แกจะไม่มีวันได้ในสิ่งที่แกต้องการอย่างแน่นอน!”

เวลานี้ซูมู่หานก็กล่าวอย่างโมโห

ฮ่าๆๆ พวกแกผิดแล้ว วันนี้ที่ฉันทำลายล้างเฉินเกอ เธอคิดว่า ฉันยังจะเห็นโลกยู่อยู่ในสายตาอีกเหรอ

เฉินเตี๋ยนชางเงยหน้าหัวเราะเสียงดัง

ขณะนั้น สายตาของเขาจู่ๆก็เยือนเย็นขึ้นมา

มองไปด้านล่าง: “รีบดูสิ เขามาแล้ว!”

เฉินเตี๋ยนชางหัวเราะเย็นชาแล้วกล่าว

ในเวลาเดียวกันสายตาแฝงด้วยความกลัวที่รุนแรง

อย่างไรเสียวรยุทธ์ของเฉินเกอ เขาเคยสัมผัสมาแล้ว แข็งแกร่งจนไม่มีใครเทียบได้ หากไม่ใช่ค่ายกลเม่ยหลงอยู่ตรงนี้ เฉินเตี๋ยนชางคงกลัวมากกว่านี้

............................

“แกก็ตรงเวลาดีนะ!”

เฉินเกอมองเฉินเตี๋ยนชางที่นั่งไขว่ห้างอยู่ อดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างเรียบเฉย

วันนี้ ก็ต้องมาตัดสินความเป็นความตายกับคนที่เคยเคารพนับถือมาก่อน ในใจเฉินเกอรู้สึกแปลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“เฉินเกอ เมื่อวานที่ต่อสู้กัน ทำให้ฉันสูญเสียพลังและเลือด ในหนึ่งรอบ ฉันเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบมาก สามารถพูดได้ว่า การต่อสู้ในวันนี้ จะเป็นการต่อสู้ครั้งใหญ่!”

เฉินเตี๋ยนชางลืมตาขึ้น มองเฉินเกอแล้วพูดต่อ “เพียงแต่ อย่าคิดว่าตัวเองมีพลังที่เหนือกว่าคนอื่น ก็จะสามารถทำทุกสิ่งที่ต้องการได้ เหมือนอย่างที่ฉันเคยบอกแก โลกใบนี้ใหญ่มาก มันจะมีด้านที่แกมองไม่เห็นเสมอ วันนี้ ฉันไม่เพียงแต่จะฆ่าแก ฉันยังจะเอาชีวิตของคนในสำนักสวนหยางเตี้ยนและคนในตระกูลเฉินทั้งหมด! ~การเดิมพันครั้งนี้ แกกล้าหรือไม่? หากแกไม่กล้า ตอนนี้ก็ฆ่าตัวตายต่อหน้าฉัน ฉันจะปล่อยคนในสำนักสวนหยางเตี้ยนทั้งหมด!”

มีความเย็นชาในดวงตา ราวกับว่าไม่มีความโกรธเคืองใดๆ คำพูดของเฉินเตี๋ยนชาง ทำให้บรรยากาศรอบๆด้านหนาวเย็นขึ้นมาเล็กน้อย

“อ่อ? การนัดหมายของเราสองคน คือมาสะสางความแค้น อีกอย่างเมื่อวานแกก็ไม่ได้อะไรไปจากตัวของฉัน แน่นอน ฉันคิดถี่ถ้วนดีแล้ว การมาครั้งนี้ แกก็ต้องเตรียมพร้อมมาอย่างดี!”

เฉินเกอกล่าวอย่างเบาๆ “หากแกแพ้ ฉันไม่เพียงแต่จะเอาชีวิตแก ยังจะให้ผู้ฝึกตนตระกูลเฉินทั้งหมดฝังเป็นเพื่อนแก แกจะมีปัญหามั้ย?”

เฉินเตี๋ยนชางที่ฟังแล้ว แววตาแวววับ

กล่าวอย่างเยือกเย็น “ได้ วันนี้ฉันจะคอยดู แกมันจะแน่สักแค่ไหนเชียว!”

สิ้นเสียงพูด สายตาของเฉินเตี๋ยนชางหรี่ลงเล็กน้อย

ทันใดนั้นมีแท่งสีดำปรากฏอยู่ในมือของเขา เหมือนกับไม้เท้า ได้กวาดมาทางเฉินเกอ

แท่งยาวนี้ เดิมทียาวแค่ครึ่งเมตร เฉินเตี๋ยนชางเพียงแค่กวาดทีเดียว จู่ก็เกิดภาพซ้อนขึ้น มันสามารถยื่นขยายออกไปได้มากกว่า 20 เมตร

และมีเสียงแหวกอากาศดังขึ้น

ตรงเข้ามาที่เฉินเกอ

การต่อสู้ ได้เริ่มขึ้นทันที!!!!

เฉินเกอสองเท้ากระโดด ลอยขึ้นจากพื้นโดยตรง