บทที่ 854 พลังบดขยี้

บทที่ 854 พลังบดขยี้

ท่ามกลางสายตาของสาธารณชน ไป๋เล่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

ไป๋เล่เดินออกมาต่อหน้าทุกคนและตรงไปที่เฉินเกอ

“นึกไม่ถึงว่านายจะเลือกฉัน ดูเหมือนว่าตำแหน่งลูกศิษย์คณบดีจะต้องเป็นของฉันแล้ว!”

ไป๋เล่มองเฉินเกอด้วยใบหน้ามั่นใจ

นี้ขนาดยังไม่ได้เริ่มประมือ ไป๋เล่ก็ยังหยิ่งผยองถึงขนาดนี้

เฉินเกอยังคงมีสีหน้าไม่จริงจัง ในสายตาเขาไป๋เล่ก็แค่ตัวตลกคนหนึ่งเท่านั้น ความหยิ่งผยองของเขาไม่ได้อยู่ในสายตาของตน

ผู้แข็งแกร่งมักถ่อมตน อีกทั้งยังไม่มีทางทำตัวกร่างอีกด้วย ท่าทางโง่เขลาแบบนี้ ก็คงมีแต่ไป๋เล่

“ทั้งสองฝ่ายโปรดเตรียมตัวให้พร้อม! "

ปรมาจารย์หยุนคงเอ่ยเตือนเฉินเกอและไป๋เล่

เมื่อได้ยินคำพูดของปรมาจารย์หยุนคง ไป๋เล่ก็เตรียมท่าโจมตีและรอการโจมตีตลอดเวลา ขอเพียงได้ยินคำสั่ง เขาก็จะโจมตีเฉินเกอทันที

เฉินเกอยังคงสงบอย่างยิ่ง ดวงตาทั้งสองหลับลงยืนอยู่ที่เดิม ท่าทางไม่มีการแสดงออกใดๆ

คนรอบข้างเห็นพฤติกรรมท่าทางเฉินเกอ ทุกคนก็คิดไปว่าหรือเฉินเกอกำลังยอมรับความพ่ายแพ้?

“เริ่มต้นประลอง!”

ไม่กี่วินาทีต่อมา ปรมาจารย์หยุนคงก็ออกคำสั่ง

ฉวบ!

สิ้นเสียง ไป๋เล่ก็ออกตัวทันที ดาบในมือพุ่งเข้าใส่เฉินเกอทันที

แต่เฉินเกอยังคงยืนอยู่บนที่เดิมอย่างสงบนิ่ง ไร้ความเคลื่อนไหว ราวกับกำลังรอให้ไป๋เล่แทงตัวเอง

เมื่อทุกคนกำลังคิดว่าเฉินเกอต้องพ่ายแพ้แน่ เฉินเกอก็ลืมตาขึ้น เขายกมือขึ้นชูสองนิ้ว จากนั้นก็จับดาบของไป๋เล่เอาไว้ทันที

ปลายดาบที่แหลมคมอยู่ห่างจากดวงตาของเฉินเกอออกไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร เป็นการกระทำที่หวาดเสียวอย่างยิ่ง

“อะไร!”

ไป๋เล่ตื่นตะลึงประหลาดใจ

เขาคิดจะดึงดาบกลับคืนมา แต่กลับพบว่าไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไร้หนทางนำมันกลับมาได้ ราวกับว่ามันถูกตรึงไว้ในอากาศ

“เพล้ง! ”

วินาทีถัดมา ดาบของไป๋เล่ก็ถูกนิ้วของเฉินเกอหักลง

ยังไม่ทันให้ไป๋เล่ได้ตอบสนองกลับมา เฉินเกอก็ใช้มืออีกข้างฟาดใส่ตีหน้าอกไป๋เล่

ไป๋เล่กระเด็นออกไปทันที หลังจากบินเป็นเส้นโค้งอย่างสวยงามในอากาศเขาก็ตกลงมาบนพื้น มุมปากมีเลือดไหลออกมา

ฝ่ามือนี้ของเฉินเกอไม่ได้คิดจะหมายเอาชีวิตของไป๋เล่ ยังไงเสียนี่ก็เป็นการประลอง มาถึงจุดนี้เขาก็หยุดลง อีกทั้งยังไม่ใช่การสู้เอาชีวิต ดังนั้นเฉินเกอจึงยั้งมือเอาไว้ ไม่อย่างนั้นเกรงว่าในตอนนี้ไป๋เล่คงกลายเป็นศพเย็นชืดร่างหนึ่งไปนานแล้ว

“เฉินเกอชนะ!”

ปรมาจารย์หยุนคงตะโกนบอกทันที

“แปะแปะแปะ! "

ในเวลานี้ ใบหน้าของสวีหมีแสดงรอยยิ้มมีความสุข และปรบมือขึ้นมา

เมื่อเห็นสวีหมีปรบมือ ปรมาจารย์ทั้งสี่และนักเรียนด้านล่างต่างก็ทำตามๆ กัน ถัดมาทั้งลานประลองก็ดังก้องไปด้วยเสียงปรบมืออย่างอบอุ่น

เฉินเกอได้รับชัยชนะ ชนะอย่างไม่ต้องสงสัย

ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่าเฉินเกอนั้นมีความแข็งแกร่งจริงๆ ไม่ใช่แค่คำพูดเท่านั้น และยังมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเป็นศิษย์ของคณบดี

“ฉันไม่ยอม ฉันต้องการสู้กับเขา! "

ในเวลานี้ มีเสียงดังขึ้นจากกลุ่มชั้นระดับเยี่ยม

“เป็นคุณชายเหลย! ”

"คุณชายเหลยออกโรงแล้ว เห็นทีจากนี้จะต้องมีเรื่องสนุกๆ ให้ดูแน่! "

"ใช่ คุณชายเหลยยังคงแข็งแกร่งเช่นอย่างมาก ย่อมต้องไม่เต็มใจที่จะประนีประนอมแน่! "