บทที่ 858 แดนหนานฮวง

บทที่ 858 แดนหนานฮวง

“เฉินเกอ ไม่ว่านายจะไปที่ไหน ฉันยินดีที่จะไปกับนาย! "

วินาทีถัดมา ก็ได้ยินเสียงของโจวโน่ที่เอ่ยพูดกับเฉินเกอ

"ใช่ พี่เฉิน ฉันเองก็จะไปกับนายด้วย! "

“พวกเราทุกคนยินดีที่จะไปกับนาย! "

ท่าทีของโจวโน่ หลินจื่อหลันและเกาจื่อเฉิงรวมถึงเล๋ยเล่ ล้วนแต่แสดงความเต็มใจที่จะติดตามเฉินเกอไปเพื่อค้นหาผนึกสวนหลิง

เมื่อได้ยินคำตอบของทั้งสี่คน เฉินเกอก็รู้สึกอบอุ่นในใจ

อันที่จริง เฉินเกอก็เคยคิดเช่นกันว่าพวกเขาอาจจะไม่ติดตามตนไป นั่นเพราะอย่างไรก็ตามพวกเขาก็เพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่นาน ดังนั้นการขอให้พวกเขาติดตามตนเองออกไปเสี่ยง จึงเป็นเรื่องที่ไม่มีเหตุผลอยู่บ้าง

แต่ในตอนนี้ พวกโจวโน่ทั้งสี่ล้วนตอบรับอย่างเห็นพ้องต้องกัน นี่แสดงให้เห็นว่าพวกเขาถือว่าเฉินเกอเป็นเพื่อนอย่างแท้จริง อีกทั้งยังแสดงถึงความไว้วางใจที่มีต่อเฉินเกออย่างยิ่ง

“ดี ฉันเฉินเกอขอขอบคุณพวกนายทุกคน พวกเราจะเก็บกระเป๋า และออกเดินทางในอีก 1 ชั่วโมง"

เฉินเกอมองไปที่พวกโจวโน่ทั้งสี่คนอย่างรู้สึกขอบคุณและเอ่ยกำชับ

เนื่องจากพวกโจวโน่ทั้งสี่คนล้วนเต็มใจที่จะไปตามเขาไป อย่างนั้นย่อมต้องรีบที่เตรียมตัวเพื่อจะออกเดินทางโดยเร็ว

ทุกวินาทีที่ผ่านไป ก็คือระยะห่างในการค้นหาผนึกสวนหลิงให้เจออีกขั้น

อย่าได้มองว่ายังเหลืออีกสามร้อยวัน แต่แท้จริงแล้ววันเวลานั้นผ่านไปอย่างรวดเร็ว เฉินเกอรู้ดีว่าตนต้องรีบทำเวลาแล้ว

นั่นเพราะท้ายที่สุดแล้วเขาไม่มีเบาะแสของมัน อีกทั้งยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าจะต้องเริ่มค้นหาร่องรอยของผนึกสวนหลิงได้จากที่ไหน

หลังจากได้ยินคำสั่งของเฉินเกอแล้ว พวกโจวโน่ทั้งสี่คนก็แยกย้ายกันไปเตรียมข้าวของทันที

หนึ่งชั่วโมงต่อมา พวกเฉินเกอทั้งห้าคนก็ได้เตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย จากนั้นจึงไปที่ห้องโถงเพื่อบอกลาสวีหมี และปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ แล้วออกจากสถานศึกษาหลิงคงทันที

หลังจากออกจากสถานศึกษาหลินคง พวกเฉินเกอทั้งห้าคนก็ไปหาซื้ออาหารและเครื่องดื่มไว้มากมายเพื่อเตรียมตัวสำหรับการเดินทางครั้งต่อไป

หลังจากซื้อทุกอย่างที่จำเป็นเสร็จสิ้น เฉินเกอก็ออกเดินทาง

“พวกเราจะไปไหนก่อนดี?”

โจวโน่มองไปที่เฉินเกอและถาม

เฉินเกอไม่ได้บอกพวกเขาว่าจะไปตามหาจากที่ไหน ดังนั้นในตอนนี้พวกเขาทั้งสี่จึงสับสน

หลังจากได้ฟัง เฉินเกอก็เปิดแผนที่ดู

หลังจากดูสักพัก เฉินเกอก็ชี้ไปที่ตำแหน่งบนแผนที่และเอ่ย "ที่นี่ พวกเราจะเริ่มค้นหาจากที่นี่! แดนหนานฮวง! "

แดนหนานฮวง เป็นสถานที่แห้งแล้งซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของดินแดนรกร้าง อาจกล่าวได้ว่ามันไม่มีผู้คนอาศัยอยู่อีกทั้งยังมีเพียงไม่กี่คนที่กล้าเข้าไปเสี่ยง

อย่างไรก็ตามในเมื่อเฉินเกอได้ทำการเลือกแล้ว พวกโจวโน่ทั้งสี่ก็ไม่มีความเห็นใดๆ ต่อ พวกเขาทั้งหมดเห็นด้วย

ทันทีที่ตัดสินใจ คนทั้งห้าก็มุ่งหน้าไปยังแดนหนานฮวงทันที

พวกเขาใช้เวลาเดินทางครึ่งวัน

จนกระทั่งใกล้ค่ำ พวกเฉินเกอทั้งห้าก็มาถึงเขตแดนระหว่างแผ่นดินหลิงคงและดินแดนหนานฮวง

เมื่อมาถึงชายแดน ที่นี่ไม่มีสิ่งปลูกสร้างหรือมนุษย์ใดอาศัยอยู่ ทั้งหมดมีเพียงความรู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้าง บวกกับเมื่อมาถึงเวลาใกล้ค่ำก็ยิ่งขับเน้นความมืดมนอย่างที่สุดออกมา จนทำเอาให้คนที่เห็นอดรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้

แต่ถึงกระนั้น ไม่มีอะไรมาหยุดยั้งพวกของเฉินเกอทั้งห้าได้

เฉินเกอไม่กลัวเรื่องพวกนี้

ทั้งห้าคนเข้าสู่ดินแดนหนานฮวงทันที

หลังจากเดินไปได้สักพัก จนกระทั่งท้องฟ้ามืดสนิทลง ทั้งห้าคนถึงค่อยหยุดฝีเท้าลงที่ใต้กำแพงหินสีเหลืองและพักผ่อน

“พวกนายดูสิ ดวงจันทร์ไม่สามารถส่องแสงมายังดินแดนหนานฮวงได้เลย มันหยุดลงแค่ที่ฝั่งของแผ่นดินหลิงคง! "

ในตอนนี้เอง โจวโน่อุทานขึ้นมาและชี้ไปยังดวงจันทร์ที่กำลังส่องสว่างอยู่บนท้องฟ้าในระยะไกล