ตอนที่ 11

ฝากนิยายอีกเรื่องด้วยนะครับ ชื่อเรื่องว่า พ่อค้าต่างภพ เป็นเรื่องที่ได้คะแนนจากเว็บ wuxia เยอะ ……………………………………………..

เหล่าศิษย์ของนิกายหมื่นดาบอมตะมองไปที่นิมิตสวรรค์และอุทานด้วยความตื่นเต้น

“ เจ้านิกายฝ่าด่านแล้ว!”

“ระดับึวามว่างเปล่าแม้ว่าเราจะเผชิญหน้ากับ ปีศาจดาบ เราก็ไม่จำเป็นต้องแพ้!”

“ฝ่าด่านก่อนดวล สวรรค์ประทานพร!”

จากขอบเขตต่ำไปสูงขอบเขตของการฝึกตนแบ่ง ออกเป็น กลั่นฉี, สร้างรากฐาน, แก่นทองคำ, หยวนหยิง, ความว่างเปล่า, มรสุม, หลอมรวม, ทัณฑ์สวรรค์และ มหายาน

เมื่อเจ้าไปถึงขอบเขตหยวนหยิงเจ้าจะถูกยอมรับในตำแหน่งของผู้แข็งแกร่งและเจ้าสามารถเริ่มสร้างนิกายและครอบครองพื่นที่ใดพื้นที่หนึ่งได้ เหนือหยวนหยิงมีสัตว์ประหลาดเก่าแก่ความว่างเปล่าที่มักอยู่อย่างสันโดษ

ตลอดทั้งคืนท้องฟ้าเหนือ นิกายหมื่นดาบอมตะเต็มไปด้วยกลิ่นอายของดาบซึ่งทำให้ผู้คนที่มองต้องกลั้นหายใจและมอ

ด้วยความกลัว

ชายชราคนหนึ่งยืนนิ่งไม่ไหวติงร่างกายของเขาตั้งตรงและดูเหมือนดาบที่แหลมคมเมื่อจากระยะไกล!

เมื่อแสงอาทิตย์แรกส่องลงมาเงาดำก็ก้าวขึ้นไปในอากาศ

“มันน่าสนใจที่เจ้าฝ่าด่านก่อนการต่อสู้! นิกายหมื่นดาบอมตะ ไป่หวู่เฉินชื่อของเจ้ามีคุณสมบัติพอให้ข้าจดจำ

ปีศาจดาบ…!

เก่ง เก้งง!

ดาบยาวสีดำที่เดิมฝังอยู่บนพื้นดูเหมือนจะได้ยินเสียงเรียกบางอย่าง มันจึงทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าและบินไปที่เท้าของปีศาจดาบ

สีหน้าเคร่งขรึมบนใบหน้าของไป่หวู่เฉิน เขายกมือขึ้นชี้ ก่อนดาบยาวที่อยู่ข้างหลังเขาจะลอยออกมาจากฝัก

บนใบหน้าของเขาไม่มีร่องลอยของความสุข แม้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จ แต่โอกาสในการเอาชนะ ปีศาจดาบก็ไม่มากนัก

“ยูเจียน เฟยเสียน!”(ชื่อท่า)

ไป่หวู่เฉินก้าวขึ้นไปบนดาบและทั้งคนและดาบกลายเป็นสายรุ้งพุ่งทะยาน ทั่วทั้งร่างของเขาปกคลุมไปด้วยออร่าของดาบ ท้องฟ้าเป็นเหมือนผ้าผืนใหญ่ที่ไป๋หวูเฉินตัดตรงไปที่ปีศาจดาบ

ดวงตาของปีศาจดาบเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นและเขาถือดาบด้วยนิ้วของเขาแทนที่จะใช้ดาบ

ปีศาจดาบยักษ์สีดำขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ข้างหลังไป่หวูและออร่าอันทรงพลังราวกับสาราถทำลายโลกได้ แม้แต่ศิษย์ที่เฝ้าดูนิกายอมตะหมื่นดาบยังรู้สึกถึงความเจ็บปวดจากการถูกแทง

ตัดนภา!”

ความตั้งใจของดาบทั้งสองที่แตกต่างกันได้ปะทะกันกระตุ้นปราณในอากาศและเสียงปะทะระเบิดราวกับเสียงฟ้า

หลังจากนั้นทุกคนก็ไม่สามารถมองเห็นการเคลื่อนไหวของทั้งสองฝ่ายได้อีกต่อไปและสามารถมองเห็นเพียงแสงกระพริบไปมาอยู่บนท้องฟ้าอย่างต่อเนื่องพลังดาบนับไม่ถ้วนซัดใส่อากาศภูเขาสูงและต้นไม้โดยรอบ

การต่อสู้ระหว่างทั้งสองฝ่ายดำเนินไปได้ไม่นาน ในขณะที่ปีศาจดาบส่งเสียงหัวเราะออกมา ดาบปีศาจที่ตกลงมาใต้เท้าของเขาก็พุ่งออกม ตัวดาบถูกปกคลุมไปด้วยชั้นชวิญญาณสีดำ ดาบสีดำดูดุร้ายและโจมตีไปทางไป่หวูเฉิน!

เก่ง!

ดาบชิวซุย ในมือของ ป่หวู่เฉินแตกออกมามีรอยดาบปรากฏขึ้นที่หน้าอกของเขาและบาดแผลก็ปรากฏเป็นสีดำ

“อี๊กกกก!”

ไป๋หวู่เฉินกระอักเลือดและร่างของเขาร่วงหล่นจากกลางอากาศ

ภาพวาดของหลี่เหนียนฟ่านก็ตกลงมาจากอกของเขาเช่นกัน

“ฮ่าฮ่าฮ่าวิชาดาบของข้าแข็งแกร่งที่สุดเและข้าจะกวาดล้างนิกายหมื่นดาบอมตะทั้งหมดในวันนี้!” ปีศาจดาบหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเล็กน้อย

ใบหน้าของไป๋หวู่เฉินซีดเซียวและเขามองไปที่ม้วนหนังสือบนพื้นด้วยรอยยิ้มเศร้า“ น่าเสียดายถ้าข้าสามารถเรียนได้อีกสามวันแม้ว่าข้าจะเชี่ยวชาญเพียงเจตนาดาบในคัมภีร์ม้วนนี้ก็ไม่แพ้”

“เจ้ากำลังพูดถึงอะไร” ปีศาจดาบตะโกนอย่างเย็นชาและคำราม: “ไม่มีใครในโลกนี้ที่สามารถทำได้ดีกว่าข้าในวีดาบ! ไม่!”

เขาติดตามการจ้องมองของ ไป่หวู่เฉินและร่างกายของเขาก็ถูกฟ้าผ่า

เจตนาดาบที่บ้าคลั่งแผ่ออกมาจากเขาและตัดต้นไม้รอบ ๆ ออกโดยตรง