ตอนที่ 9 ใครบอกว่าข้าอยากจะยกเลิกพันธะ?

"ซุปหมดแล้ว แต่มีน้ำผลไม้ เอามั้ย?" อาร์เดเนียถามพลางหยิบน้ำลูกหม่อนที่คั้นไว้เมื่อกี้ออกมา

หลังจากตั้งทิ้งไว้ ตะกอนก็จมนอนก้นหมดแล้ว เธอก็ทำงานมาทั้งเช้า คอแห้งผาก... ได้เวลาดื่มพอดี

"เจ้าจะบอกว่าไอ้น้ำสีดำๆ นี่คือน้ำผลไม้เหรอ? อาร์เดเนีย เจ้าใส่อะไรลงไปอีกรึเปล่า? บอกมาตรงๆ ข้าสัญญาว่าจะไม่ตบเจ้า!" โทเบียสระแวงทันที แต่ที่เขาคาดไม่ถึงคือฮาลเดนคว้าแก้วไปกระดกทีเดียวหมดครึ่งแก้ว

"ไง? เป็นไงบ้าง?" อาร์เดเนียเมินโทเบียส หันไปถามฮาลเดน

"อร่อย เจ้าทำมาจากอะไร?"

คำว่าอร่อยยังน้อยไป มันหวานอมเปรี้ยวกำลังดี ให้ความรู้สึกเย็นสดชื่นซาบซ่าน เขาไม่รู้ว่าเธอทำยังไง แต่มันสดชื่นสุดยอด

"ลูกหม่อน"

ฮาลเดนขมวดคิ้ว "คืออะไร?"

"เห็นต้นไม้พวกนั้นมั้ย?" อาร์เดเนียชี้ไปที่ดงไม้ใกล้ๆ "เต็มต้นเลยนั่นน่ะ"

"พวกนั้นอะนะ? ข้านึกว่าเป็นอาหารนก ลูกนิดเดียวไม่อิ่มท้อง เจ้าเอามาทำน้ำได้ด้วยเหรอ?"

"แน่นอน ไม่ใช่แค่อร่อยนะ สารอาหารเพียบ แถมมีสารต้านอนุมูลอิสระด้วย"

ที่สำคัญคือช่วยให้นอนหลับสบาย อาร์เดเนียกะว่าจะซัดอีกแก้วก่อนนอน คืนนี้จะได้ไม่ต้องทนนอนฟังเสียง 'กิจกรรมเข้าจังหวะ' ของชาวบ้านเขา เพิ่งมาแค่สองวัน ขอบตาเธอจะดำเป็นหมีแพนด้าอยู่แล้ว

โทเบียสฟังไม่รู้เรื่อง จับใจความได้แค่ว่าอร่อย พอเห็นฮาลเดนกินแล้วไม่ตาย เขาก็รีบคว้าอีกแก้วมากระดกรวดเดียวหมด ไม่ได้ล้อเล่น... มันอร่อยจริง เปรี้ยวหวานชื่นใจ

"อาร์เดเนีย คราวหน้ามีงานอะไรก็เรียกข้านะ" เขาตบกอกผางอย่างภูมิใจ

"ได้ เดี๋ยวเรียกแน่" เธอยิ้มมุมปาก แล้วหันกลับไปทำงานต่อ

เธอใช้พลั่วอันเล็กขีดเส้นร่างแบบบนพื้น แล้วเริ่มลงมือก่อสร้าง มีหม้อใบเดียวก็ทำเตาหัวเดียวพอ แต่เธอวางแผนจะทำเคาน์เตอร์ข้างๆ สองฝั่ง... ฝั่งหนึ่งไว้ล้างจาน อีกฝั่งไว้หั่นผัก เชื่อมต่อกันจะได้สะดวก ข้างล่างแบ่งช่องไว้เก็บของด้วย

พอวางแผนเสร็จก็ลุย

เธอฉาบก้อนโคลนด้วยส่วนผสมปูนขาวแล้วก่อขึ้นเป็นชั้นๆ ส่วนที่ยื่นออกมาก็ใช้เกรียงปาดออกให้เรียบ ท่าทางทะมัดทะแมงคล่องแคล่ว... ขัดกับรูปร่างตุ้ยนุ้ยสุดๆ

ระหว่างทำงาน เธอก็เดินพลังธาตุไม้ไปด้วย ให้เหงื่อช่วยขับพิษออกจากร่าง แสงสีเขียวจางๆ ห่อหุ้มตัวเธอ... แวบหนึ่งฮาลเดนแอบคิดว่าเธอก็ดูไม่ได้แย่ขนาดนั้น

"ให้ช่วยมั้ย?" เขาถาม

พอเห็นฮาลเดนขยับ โทเบียสก็เอาด้วย "ข้าช่วยด้วย"

อาร์เดเนียกลั้นยิ้ม นึกงานที่เหมาะกับสองหนุ่มนี้ออกพอดี

"ขุดหลุมตรงนี้ให้หน่อย" เธอชี้จุด "เอาให้ตรงๆ กว้างประมาณนี้ ขุดเป็นวงกลมนะ ขุดจนกว่าจะเจอชั้นน้ำ... แต่อย่าตื้นเกินไปล่ะ"

ถึงแม่น้ำจะดูใส แต่เธอไม่อยากใช้น้ำกินน้ำใช้จากแม่น้ำที่มีปลิงยั้วเยี้ยแบบนั้น และในฐานะผู้หญิง การจะไปอาบน้ำตอนกลางคืนมันไม่สะดวกเลย แต่ถ้ามีบ่อน้ำส่วนตัว... นั่นก็คงจะเป็นคนละเรื่อง

เอาจริงๆ อาร์เดเนียแอบขอบคุณความดราม่าของเจ้าของร่างเดิม ถ้าไม่เล่นใหญ่ พ่อคงไม่ส่งมาอยู่โดดเดี่ยวแบบนี้