บทที่ 102 ความจริงเมื่อหกปีที่แล้ว

การจำใบหน้าของคนแปลกหน้าที่เพิ่งพบกันเมื่อหกปีที่แล้วนั้นเป็นเรื่องยาก แต่ดวงตาที่เป็นเอกลักษณ์ของงไฮเดนกลับทำให้ใครบางคนจดจำเขาได้ตลอดไป

ย้อนกลับไปเมื่อไทร์ถูกไล่ออกจากครอบครัวซัมเมอร์ เขาถูกทิ้งให้เดินไปตามถนนในเมือง คานห์ และกลายเป็นขอทาน อยู่มาวันหนึ่ง ขณะที่เขากำลังจะนอนอยู่ใต้สะพาน จู่ ๆ เขาก็ถูกใครบางคนทุบด้วยไม้ตีจากด้านหลัง

ก่อนที่เขาจะหมดสติ ไทร์หันกลับไปเพื่อดูว่าใครเป็นคนทำร้ายเขา ไทร์ลืมรูปลักษณ์ที่แท้จริงของชายผู้นี้ไปแล้ว แต่เขาจำลูกแก้วในเบ้าตาซ้ายได้อย่างชัดเจน! คนที่ทุบเขาด้วยไม้ตีคือ ไฮเดน เยตส์!

“ลืมไปแล้วจริง ๆ เหรอ?” เมื่อไทร์เห็นไฮเดนจ้องมาที่เขาด้วยสีหน้าว่างเปล่าอยู่นาน เขาจึงถามอีกครั้ง

“คุณดูค่อนข้างคุ้นเคย มันเหมือนกับว่าผมเคยเห็นคุณที่ไหนมาก่อน แต่ผมจำไม่ได้ว่าที่ไหน”

ไทร์ยักไหล่และหยุดถาม

แซคเคอรี่พูดอย่างรวดเร็วว่า “ไฮเดนเมื่อหกปีที่แล้ว นายเป็นนักสู้ของตระกูลฮิลล์หรือเปล่า?”

ไฮเดนตกตะลึงและพยักหน้าทันที “ใช่แล้ว นายท่านแซคเคอรี่ ผมเป็นลูกศิษย์ของ คารีม แซครี่ลุงของตระกูลฮิลล์ แต่หลังจากที่ครอบครัวฮิลล์เติบโตในธุรกิจและคารีมเติบโตขึ้นอย่างมีเกียรติ เขาก็ดูถูกพวกเราลูกน้องที่ต่ำต้อย ดังนั้นเขาจึงไล่พวกเราออกไป”

แซคเคอรี่ถอนหายใจและถามต่อไปว่า “เมื่อหกปีที่แล้ว มีคนบังคับให้นายจับขอทานจากใต้สะพาน หลังจากนั้น นายได้วางยาขอทานคนนั้นและจับตัว มิสวินนี่เฟรด ซี ของตระกูลซีให้ไปนอนกับขอทาน ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้ยังไง? คริส ฮิลล์ นายน้อยของตระกูลฮิลล์เป็นคนสั่งให้นายทำอย่างนั้นใช่ไหม?”

เมื่อเขาได้ยินเรื่องนี้ จิตใจของไฮเดนก็ระเบิดเสียงดัง ทันใดนั้น ความรู้สึกไม่ดีก็ปะทุขึ้นในร่างกายของเขา และไฮเดนก็ถอยหลังไปสองสามก้าวโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้น เขาก็หันไปเปิดประตู

อย่างไรก็ตาม เมื่อประตูเปิดออก ชายร่างใหญ่สองคนสวมชุดสีดำอยู่ข้างนอก ขวางทางเฮย์เดนไว้ “กลับเข้าไปในนั้น”

ไฮเดนตัวสั่น เมื่อเขาหันกลับมามองไทร์อีกครั้ง ดูเหมือนว่าเขาจะนึกอะไรบางอย่างได้

“คุณ… คุณเป็นขอทานใต้สะพานในตอนนั้น!”

ไทร์จิบชาในมืออย่างอ่อนโยนและนิ่งเงียบ

ไฮเดนตัวสั่นอีกครั้งและพูดอย่างรวดเร็วว่า “พี่ใหญ่ เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นนานเกินไปแล้ว ผมเลยลืมไปส่วนใหญ่ อย่าถามอะไรผมเลย ผมจำไม่ได้แล้ว”

โครม! ชายร่างใหญ่คนหนึ่งเข้ามาและเอามือคล้องคอของไฮเดน เขากระแทกเข่าเข้าไปที่ท้องของไฮเดน ไฮเดนรู้สึกเจ็บและทรุดตัวลงคุกเข่า กุมท้องของเขาไว้

แซคเคอรี่เดินเข้าไปและกระชากผมของไฮเดน “แกลืมสิ่งที่ฉันเพิ่งบอกแกไปหรือเปล่า? พูดความจริงออกมา และหนึ่งล้านก็จะเป็นของแก แต่ถ้าแกกล้าโกหก ชีวิตของแกก็จะสูญสิ้น”

เมื่อพูดแบบนั้นไป ชายอีกคนในชุดดำก็นำกระเป๋าเอกสารมา กระเป๋าเอกสารถูกเปิดออกเพื่อแสดงเงินสดหนึ่งล้านเหรียญที่จัดเรียงไว้อย่างดีภายใน

ไฮเดนคุกเข่าลงด้วยเสียงอันดัง เมื่อเขาเห็นเงินหนึ่งล้านเหรียญ ผู้ชายที่รักเงินมากกว่าชีวิต กลับกลายเป็นหวาดกลัวแทน

“นายท่านสมิธ โปรดอย่าทำให้มันเป็นเรื่องยากสำหรับผมเลย เรื่องนี้เป็นความลับ ถ้าผมพูดออกไป ชีวิตของผมจะตกอยู่ในอันตราย”

ไทร์วางถ้วยในมือลง น้ำเสียงของเขาเย็นชาราวกับสัตว์ป่าพร้อมที่จะโจมตี “ถ้านายไม่พูดออกมา ชีวิตของนายจะตกอยู่ในอันตรายตั้งแต่ตอนนี้เลย”

หลังจากพูดอย่างนั้น ชายร่างใหญ่คนหนึ่งก็เริ่มจับมีดที่คมกริบในมือของเขา