บทที่ 130 ผู้หญิงไม่ควรทำเรื่องให้ยุ่งยากต่อผู้หญิงคนอื่น

อันที่จริง วินนี่เฟรดเดาตัวตนของชาร์ล็อทได้ตั้งแต่เริ่มต้น อย่างไรก็ตาม เมื่อชาร์ล็อทประกาศด้วยตัวเอง วินนี่เฟรดก็ยังคงรู้สึกประหม่า ออทัมน์ฟิลด์และตระกูล ฮิลล์ อยู่ในจุดที่มีเพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะสามารถแก้ไขแความแตกต่างนี้ได้ เนื่องจากชาร์ล็อทมาที่นี่เป็นการส่วนตัวเพื่อประณามวินนี่เฟรด คงไม่ใช่สัญญาณที่ดีสำหรับเรื่องนี้

“เธอไม่จำเป็นต้องประหม่ามาก ถ้าฉันต้องการทำอะไรเธอ ฉันจะทำก่อนหน้านี้ก็ได้” ขณะที่เธอพูด ชาร์ล็อทก็ชี้ไปยังที่นั่งด้านหลังโต๊ะ “ไปนั่งคุยกันเถอะ”

ตอนนี้ มันเหมือนกับว่าชาร์ล็อทเป็นเจ้าของสำนักงานแห่งนี้ เธอได้กดขี่ออร่าของวินนี่เฟรดอย่างสมบูรณ์

วินนี่เฟรดนั่งลงในขณะที่เหงื่อก่อตัวขึ้นบนหน้าผากของเธอ "เธอต้องการอะไร?"

“เธอคิดว่าฉันต้องการอะไร?” ชาร์ล็อทถามกลับ ก่อนจุดบุหรี่ในมือของเธอและสูบมัน “ผู้ชายของเธอทำให้สามีของฉันพิการและยังฆ่าลุงของเขาที่เป็นเหมือนครอบครัวของฉัน คาร์ล ฮิลล์ พ่อตาของฉันบอกว่า ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะผู้ชายของเธอ สั่งให้เธอเกลี้ยกล่อมสามีของฉัน เพื่อที่เธอทั้งคู่จะได้ใช้ประโยชน์จากเขา! แต่สามีของฉันไม่เต็มใจ และนั่นเป็นเหตุผลที่พวกเธอทำให้เขาพิการ”

เมื่อถึงตอนนั้น วินนี่เฟรดก็ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนกทันที “ไร้สาระ!”

“หึ หึ ไม่ต้องโมโหขนาดนั้นก็ได้” ชาร์ล็อทพ่นควันออกมาเป็นวงกว้าง ทำให้วินนี่เฟรดยิ้มเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว “ฉัน ชาร์ล็อท ฟิชเชอร์ ไม่ใช่คนโง่เง่า ฉันรู้นิสัยของสามีของฉันที่น่าขยะแขยงดีกว่าพ่อของเขา และฉันรู้ว่าเธอเป็นคนแบบไหนจากไฟล์ของเธอ ดังนั้น ฉันขอเดาว่า สามีของฉันเข้าหาเธอก่อน และพยายามทำให้เธอตกเป็นของเขา ตอนลับหลังฉัน แต่เธอไม่เต็มใจให้คริส ฮิลล์ ทำแบบนั้น ไอ้เลวนั่น รังแกเธอด้วยอำนาจของเขา อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้ว่าผู้ชายของเธอ ไทร์ ซัมเมอร์ คือหมาป่าระดับอัลฟ่า ระดับของจ่าฝูง”

ชาร์ล็อทเป็นผู้หญิงที่ฉลาด เธอได้รู้ถึงแผนการของคาร์ลแล้ว เธอรู้ทุกอย่างแต่เธอเลือกที่จะไม่แสดงให้ชายชราเห็น บางทีนี่อาจเป็นความเคารพครั้งสุดท้ายที่ลูกสะใภ้จะสามารถแสดงให้พ่อของสามีเห็นก่อนที่จะแยกทางกัน!

“แต่ วินนี่เฟรด คริส ฮิลล์นั่น เป็นไอ้สารเลวจริง ๆ บอกตามตรง ฉันอยากหย่ากับเขามานานแล้ว เขาไม่คู่ควรกับฉัน เขาไม่คู่ควรกับเธอ แต่เธอทั้งสองก็ได้มอบในสิ่งที่ฉันต้องการ อย่างไรก็ตาม มีคำกล่าวที่เรียกว่า 'คุณต้องแสดงความเคารพต่อเจ้าของสุนัข ก่อนที่จะทุบตีมัน' เธอ…เข้าใจที่ฉันพูดไหม?”

บรรยากาศในสำนักงานถึงจุดเยือกแข็งทันที ชาร์ล็อทมีออร่าที่โดดเด่นและกดดัน

วินนี่เฟรดนั่งลงและพูดว่า “ถ้ามีอะไรที่เธออยากจะพูด ก็แค่พูดออกมา ไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อม”

“ก็ได้ ฉันจะพูดตรง ๆ” ชาร์ล็อทลุกขึ้นยืน “ที่คริสไล่ตามเธอลับหลังฉัน นั้นเป็นเพราะว่าเธอสวยกว่าฉัน ดังนั้น ฉันจึงเกลียดใบหน้าอันสวยงามนี้ของเธอ”

เมื่อพูดอย่างนั้น ชาร์ล็อทก็หยิบมีดพกเล่มเล็กออกมาจากรอบเอวของเธอแล้วโยนมันลงบนโต๊ะของวินนี่เฟรด “ฉันเป็นผู้หญิง ดังนั้นฉันจะไม่ทำให้เรื่องมันยุ่งยากสำหรับผู้หญิงคนอื่น หยิบมีดเล่มนี้แล้วแกะสลักสามบรรทัดบนใบหน้าของเธอเอง แล้วความบาดหมางระหว่างเราจะได้รับการพิจารณาให้คลี่คลาย และอีกอย่าง ให้คนของเธอที่ชื่อไทร์ ซัมเมอร์ มาหาฉันเดี๋ยวนี้ และทำให้ตัวเองพิการต่อหน้าฉัน เพื่อเป็นการขอโทษ! เมื่อทั้งสองคนทำสิ่งนี้เสร็จสิ้น มันจะไม่มีความแค้นระหว่างเราอีกต่อไป”

วินนี่เฟรดรู้สึกเหมือนถูกแช่แข็งทันที เงื่อนไขเหล่านี้มันอะไร? ถ้าชาร์ล็อทบอกให้วินนี่เฟรดทำให้ตัวเองเสียโฉม แล้วจะสามารถแก้ไขความแค้นนี้ได้ มันคงจะเป็นไปได้อยู่บ้าง แต่เธอยังขอให้ไทร์ ทำให้ตัวเองพิการ ผู้หญิงคนนี้ไม่มีเหตุผลได้มากถึงเพียงนี้เลยเหรอ?

"อะไร? เธอไม่เต็มใจที่จะปฏิบัติตามอย่างนั้นเหรอ?” ชาร์ล็อทนำบุหรี่ในมือออกแล้วยิ้ม “เธอจะไม่ต้องทนทุกข์ทรมานจากเงื่อนไขเหล่านี้ เพราะฉันกำลังให้โอกาสเธอ แต่ถ้าเธอไม่ทำ ฉันก็จะให้เธอได้ชดใช้มันอย่างสาสม!”

นี่ไม่ใช่การเจรจาอีกต่อไป แต่เป็นภัยคุกคามที่ชัดเจน และในฐานะที่เป็นคนของตระกูลฟิชเชอร์แห่งเมืองไพร์ม ชาร์ล็อทรู้ดีว่าเธอสามารถรับมือกับภัยคุกคามเหล่านี้ได้

ในขณะที่วินนี่เฟรดทำอะไรไม่ถูก ประตูสำนักงานก็ถูกเปิดออก ไทร์เดินเข้ามาด้วยท่าทางที่เป็นลางไม่ดี “เธอคิดว่าเธอเป็นใคร ถึงกล้าคิดที่จะทำให้ภรรยาของฉันเสียโฉมและบังคับให้หักแขนขาของตัวเอง”