บทที่ 136 ฉันเป็นลำดับที่ศูนย์ของเนเมซิส

ดูเหมือนว่าไทร์ ซัมเมอร์ จะพูดแทนความในใจของทุกคนที่นั่น แม้ว่าจะไม่มีใครตอบคำถามของเขา แต่ความเงียบของพวกเขาก็เพียงพอแล้วที่ไทร์จะเข้าใจ

"มิสเตอร์ซัมเมอร์” แม็กซ์ ชีเวอร์รู้สึกกังวลเล็กน้อย เขากังวลว่าคนที่ไม่เชื่อฟังเหล่านี้จะทำให้ไทร์ไม่พอใจ

“ไม่ต้องพูด นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ” ไทร์ อดไม่ได้ที่จะนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อหกปีก่อน

เมื่อหกปีที่แล้ว ชายขอทานชราคนหนึ่งได้พาเขาไปที่เรย์น หลังจากนั้นเขาก็ได้สร้างตำหนักราชันย์ ขึ้นมาด้วยตัวเอง

แน่นอนว่าไทร์ไม่ได้เริ่มต้นจากศูนย์เมื่อมาถึงเรย์น ขอทานชราได้มอบเงินจำนวนมหาศาลให้กับเขารวมถึงโรงเลี้ยงอีกสุนัขด้วย สุนัขที่เขาเลี้ยงในเรย์น เหมือนกับที่นี่ตอนนี้ คนที่ไม่ยอมจำนนกว่าร้อยคนอยู่ในสภาพที่สิ้นหวังที่สุด เขาได้รับโอกาสครั้งที่สองในชีวิตด้วยความเอื้ออาทรจากขอทานชราผู้นั้น ตั้งแต่นั้นมา โรงเลี้ยงสุนัขก็กลายเป็นบ้านหลังเดียวของพวกเขา

ในเวลานั้นไทร์ไม่ได้อยู่ที่นั่นเพื่อดูแลโรงเลี้ยงสุนัข แต่เขาอยู่ที่นั่นเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวใหญ่ในโรงเลี้ยงสุนัข ในโรงเลี้ยงสุนัข เขาได้รับการฝึกฝนที่น่ากลัวที่สุดร่วมกับคนอื่น ๆ ทุกวันเขาต้องเผชิญกับการต่อสู้ที่เลวร้ายที่สุด ในตอนแรก ความคิดเดียวของเขาคือการมีชีวิตอยู่ เขาไม่เพียงต้องต่อสู้กับสัตว์ดุร้ายต่าง ๆ ในโรงเลี้ยงสุนัขเท่านั้น แต่เขายังต้องเผชิญกับการคุกคามจากสหายของเขาอีกด้วย แต่ละคนต่างก็คลั่งไคล้ในการทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น สิ่งที่คนเกิดใหม่เหล่านี้สนใจไม่ใช่เงินหรืออำนาจ แต่พวกเขาใส่ใจเกี่ยวกับความรุ่งโรจน์และความเคารพมากที่สุด

ในขณะเดียวกัน เฉพาะบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นที่จะได้รับความเคารพและยกย่องจากผู้อื่น ดังนั้นทุกคนในโรงเลี้ยงสุนัขจึงกระตือรือร้นที่จะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดที่ทุกคนเคารพนับถือ

ไทร์ใช้เวลาทั้งปีเพื่อเอาชนะทุกคนในโรงเลี้ยงสุนัขและกลายเป็นบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุด ดังนั้นเขาจึงได้รับตำแหน่งราชาแห่งคอกสุนัข

ต่อมา เขาได้นำสมาชิกกลุ่มหลักนี้ไปกับเขา และก่อตั้งตำหนักราชันย์ ในเมืองเรย์นขึ้นมา

ภายในสามปีตำหนักราชันย์ กลายเป็นองค์กรขนาดใหญ่ในเรย์น ตั้งแต่นั้นมาโรงเลี้ยงสุนัขก็ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า เนเมซิส! ไม่เพียงแต่เป็นกระดูกสันหลังของตำหนักราชันย์เท่านั้น แต่ยังเป็นแก่นแท้ของจิตวิญญาณและความมุ่งมั่นของตำหนักราชันย์อีกด้วย

จู่ ๆ ไทร์ก็นึกถึงการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่เมื่อปีที่แล้วขึ้นมา ระหว่างการต่อสู้ในครั้งนั้น ตำหนักราชันย์ชนะด้วยการสูญเสียสมาชิกเกือบทั้งหมดของทีมเนเมซิส เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับเรย์น ไทร์คิดเสมอว่าเขาจะสร้างทีมเนเมซิสขึ้นมาใหม่ เมื่อเขาเห็นคนกลุ่มนี้ต่อหน้าเขา เขาก็รู้สึกตื่นเต้นมาก ราวกับว่าเขากำลังเฝ้าดูการเกิดใหม่ของทีมเนเมซิส!

ชายที่มีโครงสร้างดีก้าวขึ้นมาในขณะนั้น ชายคนนั้นเปลือยกายตั้งแต่เอวขึ้นไป และมีรอยแผลเป็นที่เห็นได้ชัดทั่วร่างกายของเขา เขามีบาดแผลฉวัดเฉวียนและมีออร่าที่แข็งแกร่งตั้งแต่หัวจรดเท้า

“บราเธอร์ ไทร์ เราทุกคนสามารถมีโอกาสครั้งที่สองในชีวิตได้เพราะคุณ ดังนั้น เราจึงอยากจะขอขอบคุณจากก้นบึ้งของหัวใจของเรา ไม่ว่าคุณจะขออะไรจากพวกเรา เราจะทำทุกอย่างตามที่คุณต้องการเท่าที่พวกเราจะทำได้ อย่างไรก็ตาม ในโรงเลี้ยงสุนัขแห่งนี้ เราจะเคารพเฉพาะคนเข้มแข็งเท่านั้น ดังนั้นฉันหวังว่าคุณจะไม่สนใจทัศนคติของเราที่มีต่อคุณ!”

ชัดเจนว่าเขาพยายามจะพูดอะไร เขาหมายความว่าทุกคนที่นี่รู้สึกขอบคุณไทร์ ที่ให้โอกาสครั้งที่สองในชีวิตแก่พวกเขา ดังนั้น พวกเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อตอบแทนไทร์ อย่างไรก็ตาม โรงเลี้ยงสุนัขจะต้องมีกฎเกณฑ์ที่พัฒนาขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาหวังว่าไทร์จะไม่เข้าไปวุ่นวายกับพวกเขา นั่นเป็นเพราะว่า ทุกคนที่นี่ต้องการที่จะเป็นบุคคลที่แข็งแกร่งและยอมจำนนต่อบุคคลที่แข็งแกร่งกว่าเท่านั้น นี่คือสิ่งที่คล้ายกับทีมเนเมซิสในอดีตมาก นั่นเป็นเพราะว่า พวกเขาล้วนเป็นมนุษย์เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นโรงเลี้ยงสุนัขในปัจจุบันหรือในอดีต

"นายชื่ออะไร?" ไทร์สแกนชายคนนั้นขึ้นและลงอย่างใจเย็น

“เจมี่ ซันเดอร์! ฉันอายุยี่สิบห้าปีในปีนี้ ฉันเคยเปิดโรงยิมมวย แต่ผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์รายหนึ่งเข้ายึดที่ดินของฉันด้วยกำลัง พ่อของฉันอารมณ์เสียจึงไปเจรจากับพวกเขา แต่แล้วเขาก็ถูกฆ่าตายในที่สุด สองเดือนต่อมา ฉันได้พบกับโอกาสที่จะสามารถแก้แค้นนักพัฒนาคนนั้น”

“อืม…” ไทร์พยักหน้าเล็กน้อย “แล้วเกิดอะไรขึ้น?”

“จากนั้นฉันก็ถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อที่ต้องการและถูกตามล่านานเป็นเวลานับเดือน ครึ่งเดือนที่ผ่านมา เจ้านายชีเวอร์ได้ช่วยฉันไว้ ฉันรู้ว่าเจ้านายชีเวอร์ทำทั้งหมดนี้เพราะคุณบอกให้เขาทำ ดังนั้นฉันขอขอบคุณคุณจากก้นบึ้งของหัวใจ อย่างไรก็ตาม ตามกฎของโรงเลี้ยงสุนัข ฉันทำได้เพียงยอมจำนนต่อผู้แข็งแกร่งเท่านั้น…”