บทที่ 137 คนจากเมืองไพร์ม

เสียงอันดังทำให้ทุกคนตกใจ สุนัขต่อสู้ในโรงเลี้ยงสุนัขเริ่มเห่าหอนด้วยความตื่นเต้น ไม่มีใครสามารถเห็นว่าไทร์ ซัมเมอร์โจมตีเจมี่ ซันเดอร์ได้อย่างไร อันที่จริง สิ่งที่พวกเขาเห็นคือ เจมี่ ถูกระเบิดออกจากโรงเก็บของจนกระทั่งเขาล้มลงกับพื้นฟาดเข้ากับกำแพงที่อยู่ห่างออกไปแปดเมตร ความเร็วและผลกระทบที่เกิดขึ้นทำให้ทุกคนอ้าปากค้าง ความแข็งแกร่งระดับนี้ไม่ควรเป็นของมนุษย์ด้วยซ้ำ

ในขณะเดียวกัน เจมี่ก็นอนราบกับพื้นโดยไม่เคลื่อนไหว เขาหมดสติไปแล้ว เห็นได้ชัดว่า ไทร์ได้ยับยั้งกำลังเอาไว้บ้าง มิฉะนั้น ชายผู้นี้จะไม่เพียงแค่หมดสติไปเท่านั้นแน่

หลังจากนั้น ไทร์ปัดฝุ่นในมือและมองไปรอบ ๆ ผู้คนที่อยู่รอบตัวเขา “จากนี้ไป ฉันคือที่ศูนย์แห่งโรงเลี้ยงสุนัข พวกนายทั้งหมดจะยอมจำนนต่อฉันหรือไม่?”

หลังจากความเงียบไม่กี่วินาที เขาก็ได้ยินคำตอบของพวกเขาดังและชัดเจน "ใช่!"

"ดีมาก" ไทร์พยักหน้าอย่างพอใจก่อนจะหันไปมองที่แม็กซ์ ชีเวอร์

ทันใดนั้น แม็กซ์ก็นึกขึ้นได้และเปิดกระเป๋าเอกสารหนังสองใบ มันเต็มไปด้วยเงินสด

“สองล้านเหรียญ”

ไทร์มองดูผู้คนรอบตัวเขาอย่างใจเย็น “คืนนี้ ฉันต้องการให้สองคนที่นี่ ไปทำภารกิจกับฉัน พวกนายจะได้รับเงินสดสองล้านเหรียญ พวกนายสามารถตัดสินใจกันเองได้ว่าใครจะไป”

หลังจากนั้นแม็กซ์ก็อุ้มเจมี่ที่หมดสติและออกไปกับไทร์ ก่อนจะปิดประตูตามหลังพวกเขา

ในขณะเดียวกัน การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ก็เริ่มขึ้นทันทีภายในโรงเลี้ยงสุนัข แมทธิว คอลลินส์ และมาร์ติน เจคแมน เดินออกจากโรงเก็บสุนัขด้วยเลือดกำเดาที่ไหลและใบหน้าที่บวม ในหนึ่งชั่วโมงต่อมา

“ท่านอาจารย์ ฉันไม่ได้ทำให้คุณผิดหวัง เพื่อนข้างในทั้งหมดนอนราบกับพื้น แม้แต่สตีเฟนเองก็ล้มลง”

ไทร์ไม่แปลกใจเลยที่แมทธิว จะสามารถยืนหยัดเป็นคนสุดท้ายได้ เขาเกิดมาพร้อมกับความแข็งแกร่งที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ อย่างไรก็ตาม ไทร์รู้สึกประหลาดใจที่มาร์ติน เจคแมน สามารถทำได้

“นายแน่ใจหรือเปล่า ว่านายไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่นนอกจากขนอิฐที่ไซต์ก่อสร้าง?” ไทร์ถาม

มาร์ติน เจคแมน ยิ้มอย่างเอาจริงเอาจัง ซึ่งดูมีความเชื่อมโยงจากตอนที่เขาฆ่าคนหลายคนในอดีต

“บราเธอร์ ไทร์ฉันไม่มีความสามารถอื่นใด ฉันเพียงแค่หยิบจับของได้อย่างรวดเร็ว เมื่อก่อนฉันสามารถเรียนรู้ทักษะการดัดเหล็กด้วยการสังเกตคนอื่นเพียงครั้งเดียว ตอนนี้ที่ฉันอยู่ที่คอกสุนัข ฉันได้เรียนรู้ทักษะจากสตีเฟนและเจมี่จากการสังเกตพวกมัน”

ไทร์ตกใจมาก ผู้ชายคนนี้สามารถเป็นอัจฉริยะในศิลปะการต่อสู้ได้จริงเหรอ?

ไทร์เดินนำแมทธิวและมาร์ตินเข้าไปในรถด้วยความยินดี จากนั้นไทร์ ก็ขับพาพวกเขาออกไปในตอนกลางคืน

“ท่านอาจารย์ ช่วยบอกเราหน่อยได้ไหมว่านี่คือภารกิจอะไร? นี่เป็นภารกิจแรกของเราในโรงเลี้ยงสุนัข มาร์ตินกับฉันตื่นเต้นมาก”

แมทธิวไม่ยอมหยุดพูดระหว่างการเดินทาง ถ้าไทร์ไม่ขับรถ เขาคงเตะแมทธิวลงกับพื้นเหมือนเมื่อก่อน

ในขณะเดียวกันนั้น รถแลนด์โรเวอร์ สองคันกำลังรีบเร่งไปตามทางหลวงจากเมืองไพร์ม มุ่งหน้าไปยังเมืองคานห์

ชายผมสีบลอนด์นั่งอยู่ที่เบาะหลังของรถแลนด์โรเวอร์คันที่สอง ชื่อของเขาคือ แลร์รี่ เฮนดริก เขาเป็นหนึ่งในนักสู้ผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการว่าจ้างจากตระกูลฟิชชเชอร์แห่งเมืองไพร์ม ระดับความสามารถของเขาไม่เคยมีการกำหนดไว้อย่างเฉพาะเจาะจง ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด นักสู้ผู้เชี่ยวชาญอย่าง แลร์รี่ เฮนดริกก็ยังแข็งแกร่งกว่าคนอย่างแซม ยีเกอร์ นอกจาก แลร์รี่แล้ว ยังมีนักสู้อีกแปดคน แต่ละคนผ่านการทดสอบการนองเลือดหลายครั้งและพวกเขาไม่เหมือนพวกอันธพาลใต้ดินอย่างคารีม แซครี

“มันไม่สนุกเลย ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตระกูล จะส่งพวกเราไปปฏิบัติภารกิจที่น่าเบื่อเช่นนี้ในเมืองคานห์” ชายคนหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ แลร์รี่ เฮนดริกกำลังบ่น เมื่อเขาหันมองออกไปนอกหน้าต่างเขาก็ขมวดคิ้ว “ฉันไม่อยากอยู่ที่นั่นสักวินาทีในสถานที่เช่นเมืองคานห์ ฉันได้กลิ่นของความอ่อนแอ”

แลร์รี่ขมวดคิ้ว "หุบปาก ถ้าคุณผู้หญิงได้ยินนายบ่น นายจะตายอย่างน่าอนาถ”