บทที่ 138 ดินแดนต้องห้ามของพระเจ้า

ประตูของรถทั้งสองคันเปิดออก เมื่อนักสู้ผู้เชี่ยวชาญแปดคนจากตระกูลฟิชเชอร์แห่งเมืองไพร์มกระโดดออกมา เช่นเดียวกับฝูงหมาป่าที่หิวโหย พวกเขาพุ่งเข้าใส่แมทธิว คอลลินส์และมาร์ติน เจคแมน

ทันใดนั้นแมทธิวและมาร์ติน รู้สึกว่าเส้นเลือดของพวกเขาเริ่มเดือด ช่วงเวลานั้นทำให้พวกเขานึกถึงตอนที่ฝึกในโรงเลี้ยงสุนัข อะดรีนาลีนในร่างกายของพวกเขาพุ่งกระฉูดทันที

“นี่เป็นการต่อสู้ครั้งแรกของเราที่ต่างจากในโรงเลี้ยงสุนัข เราต้องทำหน้าที่ให้ดี เราไม่สามารถปล่อยให้ท่านอาจารย์ดูถูกเราได้” แมทธิวตื่นเต้นมากจนตาแดงก่ำ เขาพุ่งเข้าใส่คู่ต่อสู้เหมือนวัวบ้า

ในเวลาเดียวกัน มาร์ตินส่งเสียงคำรามต่ำ ๆ และเข้าร่วมอย่างสนุกสนาน

ทันทีที่การต่อสู้เริ่มขึ้น เสียงร้องของความเจ็บปวดก็ดังขึ้น แมทธิวและมาร์ตินกำลังเอาชนะนักสู้ผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลฟิชเชอร์แห่งเมืองไพรม์ อันที่จริง นักสู้เหล่านั้นแทบจะไม่มีโอกาสได้โต้กลับ

แลร์รี่ตกใจกับสิ่งที่เขาเห็น

“สองคนนี้เป็นใคร? ทำไมสถานที่เล็ก ๆ อย่างเมืองคานห์ถึงมีนักสู้ที่แข็งแกร่งเช่นนั้น?”

ภายในหนึ่งนาที คนของแลร์รี่ครึ่งหนึ่งพ่ายแพ้ ในขณะนั้น มาร์ตินกำลังต่อสู้กับคู่ต่อสู้สามคน แต่เขาก็ยังได้เปรียบอย่างแน่นอน

ทางด้านของ แมทธิว เขาตั้งข้อหาไปที่แลร์รี่

“ไอ้สวะ”

แลร์รี่รู้สึกทันทีว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่เขาก็ไม่ได้หันหลังกลับ เขาดึงมีดขนาดเล็กยาวหนึ่งนิ้วออกมาและเริ่มเคลื่อนเข้าหาแมทธิว

แลร์รี่ดูเหมือนจะเคลื่อนไหวได้เร็วกว่าแซม ยีเกอร์ในอดีต ถ้าเขาต่อสู้กับแมทธิวเมื่อเดือนที่แล้ว แมทธิวอาจจะไม่สามารถป้องกันตัวเองได้เลย อันที่จริงแมทธิวและสตีเฟน ก็ไม่สามารถสู้กับแซม ยีเกอร์ได้ด้วยซ้ำในตอนที่พวกเขาทำงานร่วมกันเมื่อเดือนที่แล้ว

อย่างไรก็ตาม วันนี้ แมทธิวเป็นเหมือนคนละคน ที่มาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เขาสามารถคาดเดาการเคลื่อนไหวของแลร์รี่และแนวทางของเขาได้อย่างชัดเจน หลังจากฝึกฝนอย่างหนักเป็นเวลาหนึ่งเดือนในโรงเลี้ยงสุนัข ซึ่งสามารถเทียบได้กับการฝึกที่อันตราย จึงเป็นเหตุผลให้แมทธิวแข็งแกร่งขึ้นหลายเท่า

สวบ…

ทันใดนั้นเอง แลร์รี่เร็วเกินไป แม้ว่าแมทธิวจะสามารถคิดออกว่าต้องทำอะไรในใจ แต่ร่างกายที่ใหญ่โตของเขาไม่สามารถตอบสนองได้ทันเวลา มีดของแลร์รี่ฟันเข้าที่ไหล่ของแมทธิว เลือดเริ่มไหลออกมาจากบาดแผลที่เปิดอยู่ คนธรรมดาทั่วไปคงจะร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวดหลังจากถูกฟันด้วยมีดแบบนั้น แต่เพื่อความประหลาดใจของแลร์รี่ แมทธิวทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อันที่จริง แมทธิวแทบไม่ได้ขมวดคิ้วด้วยซ้ำ แต่เขาหันหลังกลับและเริ่มโจมตีแลร์รี่ด้วยหมัดของเขา เมื่อใดก็ตามที่แมทธิวพลาดชก แลร์รี่จะโต้กลับด้วยการฟัน

ภายในไม่กี่วินาทีแลร์รี่ ทิ้งบาดแผลด้วยมีดแปดรอยไว้บนร่างของแมทธิว แต่แมทธิวไม่ได้สนใจบาดแผลของเขาเลย กลับกลายเป็นว่าเขาดูร้ายกาจยิ่งขึ้นไปอีก

หลังจากผ่านไปหนึ่งนาที มาร์ตินก็เอาชนะคนที่เหลือของแลร์รี่และหักแขนขาของพวกเขาทั้งหมดได้

ในขณะเดียวกัน แลร์รี่ก็ได้ฟันเข้าที่ร่างของแมทธิวไปแล้วสิบครั้ง แลร์รี่เริ่มตื่นตระหนกในขณะที่เขาสงสัยว่า ทำไมชายร่างใหญ่คนนี้จึงไม่ได้รับผลกระทบจากบาดแผลเลย

ผัวะ…

ทันใดนั้น แมทธิวก็ชกเข้าที่หน้าอกของแลร์รี่ เมื่อเขาถูกความคิดฟุ้งซ่านครอบงำ ซี่โครงสามซี่ของแลร์รี่ถูกหักทันทีในขณะที่เขากระอักเลือดออกจากปากของเขา

"แก…"

แลร์รี่รู้สึกสิ้นหวังเมื่อสังเกตเห็นแมทธิวซึ่งมีเลือดไหล เดินไปหาเขาด้วยสีหน้าที่ดุร้าย

“นายไม่สามารถทำอะไรฉันได้ แม้จะฟันฉันถึงสิบครั้ง ในทางกลับกัน ฉันสามารถชกนายให้ล้มได้ด้วยหมัดดียว”