บทที่ 162 พลบค่ำ ภาคสาม

พูดตามตรง พลูโตรู้สึกผิดหวัง คนงี่เง่าอย่างชาร์ล็อท ฟิชเชอร์ไม่คู่ควรกับการเป็นพันธมิตรทางธุรกิจของเขาเลย

แต่เมื่อเขาจำได้ว่า จุดประสงค์ของพวกเขาเองก็คือจัดการกับไทร์ ซัมเมอร์ ดังนั้น การทำงานร่วมกันกับชาร์ล็อท ก็เป็นเพียงเรื่องบังเอิญเท่านั้น พลูโตจึงไม่สนใจที่จะอธิบายมันอีก แต่สามสิบล้านเหรียญก็ไม่ใช่เงินจำนวนเล็กน้อย เขารู้สึกวิตกกังวลเล็กน้อยที่ผู้คนในจักรวรรดิเซเลสเชียลร่ำรวยถึงเพียงนี้

ชาร์ล็อทครุ่นคิด "มิสเตอร์พลูโต ฉันไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่คุณพูด คุณบอกว่าข้อมูลของฉันมีจำกัดอยู่แค่นี้ นั่นหมายความว่าคุณไม่พอใจกับข้อมูลของฉันหรือเปล่า?”

“คุณรู้จักอดีตของไทร์ ซัมเมอร์ หรือเปล่า? คุณรู้จักตัวตนของบุคคลที่คุณพยายามจะกำจัดหรือไม่?” พลูโตตอบ

“อดีต?” ชาร์ล็อทตกตะลึงเป็นเวลาสองวินาที “อดีตของเขา… เขาเป็นแค่ขอทานไม่ใช่เหรอ?”

“ขอทาน?” พลูโตแทบจะพ่นเหล้าครึ่งขวดที่เขาเพิ่งกระดกเข้าไป

ผู้หญิงที่โง่เขลาคนนี้เพิ่งจะพูดว่า นายแห่งตำหนักราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่เป็นขอทาน เธอบ้าหรือยังไง?

“อ้อ มิสเตอร์พลูโต จู่ ๆ ฉันก็จำได้ว่าไทร์ ซัมเมอร์ นั้นไม่ได้ทรงพลังเพราะเขาแข็งแกร่ง แต่เพราะเขามีคนบ้ามากมายอยู่รอบตัวเขา”

พลูโตขมวดคิ้ว “คนแบบไหน?”

“ชนิดที่แข็งแกร่งมาก” ชาร์ล็อทตอบ “ก่อนหน้านี้ ฉันส่งนักสู้ผู้เชี่ยวชาญจากครอบครัวของฉันไปจัดการกับเขา แต่ก่อนที่พวกเขาจะเข้าสู่เมืองคานห์ คนของฉันก็พ่ายแพ้ให้กับคนสองคนที่ติดตามเขามา หลังจากนั้น ฉันจึงส่งคนไปตรวจสอบไทร์ ซัมเมอร์ และได้พบว่าไทร์ ซัมเมอร์ได้ซื้อฟาร์มสุนัขต่อสู้ไว้ในเขตชานเมืองคานห์ และสร้างโรงเลี้ยงสุนัขขึ้นที่นั่น และที่นั่นก็มีกลุ่มคนที่ดุร้ายอาอยู่ในโรงเลี้ยงสุนัข”

พลูโตที่ก่อนหน้านี้สงบนิ่งตลอดเวลา เริ่มรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นแรง “นายท่านกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่าในตอนนั้นตำหนักราชันย์ มีทีมที่ทรงพลังอย่างเนเมซิส แม้แต่นายท่านก็เกือบตายด้วยน้ำมือของคนเหล่านั้น และเนเมซิสเหล่านั้นก็เกิดขึ้นมาจากโรงเลี้ยงสุนัขเช่นกัน หรือมันอาจจะเป็น…"

พลูโตส่ายหัวก่อนจะพึมพำกับตัวเองต่อไป “ไม่สิ นายท่านบอกว่าเนเมซิสเกือบจะถูกกำจัดในการต่อสู้เมื่อหนึ่งปีก่อน ดังนั้นคนเหล่านั้นจึงไม่สามารถมาจากเนเมซิสได้ แต่…"

ทันใดนั้น สีหน้าท่าทางดุร้ายที่หายากก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาทันที “เฮ้ ไทร์ ซัมเมอร์ ช่างทุ่มเทอะไรเช่นนี้ อย่าบอกนะว่า แกกำลังพยายามสร้างทีมเนเมซิสขึ้นมาอีกครั้ง? แต่นานแค่ไหนแล้วที่แกกลับมา? เด็กเหลือขอพวกนั้นจะเติบโตได้มากแค่ไหนในเวลาเพียงแค่ไม่กี่เดือน? ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่เป็นเซอร์ไพรส์ที่วิเศษมาก”

ชาร์ล็อทรู้สึกสับสนในขณะที่ฟัง "มิสเตอร์พลูโต เนเมซิสที่คุณพูดถึงคืออะไร?”

พลูโตมอบสายตาเย็นชาให้ชาร์ล็อทอย่างรวดเร็วชาร์ล็อทจึงหุบปากทันที เขาหยิบขวดดินเผาเล็ก ๆ ออกมาแล้วยื่นให้กับเธอ

“นี่”

ชาร์ล็อทตะลึง “นี่อะไร?”

“พิษ” พลูโตตอบอย่างใจเย็น

สีหน้าของชาร์ล็อทเปลี่ยนไป พลูโตเสริมว่า “นี่ไม่ใช่สำหรับคุณ ถือมันไว้ก่อน แล้วฉันจะบอกคุณว่าต้องทำยังไงในภายหลัง”

หลังจากนั้นพลูโตก็กวักมือเรียกลูกน้องสองคนของเขาที่กำลังกินข้าวอยู่ ชายทั้งสองวางช้อนส้อมในมือลงแล้วเดินเข้ามา

“คุณจะเป็นที่รู้จักในนามชาร์ล็อท ไวรัส พาพวกเขาไปที่โรงเลี้ยงสุนัขนั่น!”

ชาร์ล็อทในตอนแรกที่ตกตะลึง ในไม่ช้าเธอก็เข้าใจความหมายของดาวพลูโต ช่วงเวลานั้นความตื่นเต้นเกิดขึ้นในใจเธอ เธอไม่เคยเห็นนักสู้ชั้นยอดเช่นนี้มาก่อนในชีวิตของเธอ