บทที่ 175 เขาเป็นขอทาน

สิบนาทีต่อมา รถเบนซ์คันหนึ่งก็มาหยุดที่หน้าร้านยาสมุนไพร์เซ็นจูรี่ ผู้บริหารสองคนเดินเข้ามาในร้าน

พนักงานร้านทักทายเขาทันที “นายน้อย คุณมาแล้ว แขกคนนั้นรออยู่ข้างใน”

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ทราวิสถาม “ชายผู้นั้นกำลังพยายามที่จะกวาดล้างสมุนไพรเซนจูรี่ของฉันหรือยังไง?”

พนักงานร้านตอบว่า “บางทีเขาอาจจะแค่แกล้งเล่น เขาบอกว่าบัตรของเขามีมูลค่าหมื่นล้านดอลลาร์ แต่ฉันไม่เคยเห็นการ์ดสีดำแบบนั้นมาก่อน”

“คุณพูดอะไรกับเขาหรือเปล่า?”

“ไม่” พนักงานร้านส่ายหัวทันที “ฉันไม่กล้าพูดเรื่องไร้สาระ ดังนั้นฉันจึงโทรหาตระกูลเจนเซ่นของคุณก่อน”

"เข้าใจแล้ว " ทราวิสหาว “นี่มันเช้ามาก ถ้าหากตระกูลเจนเซ่นของเราสามารถหาลูกค้าจำนวนมากได้ มันก็คุ้มค่าที่จะมาเร็วกว่านี้ แต่ชายขี้ยาผู้นั้นมาหลอกหลอนแต่เช้า อย่าโทษถ้าฉันจะหักขาของเขา”

ขณะที่เขาพูด ทราวิสก็จัดแจงเสื้อผ้าของเขาและเดินเข้าไปข้างใน

ในขณะนั้น ไทร์กำลังนั่งดื่มชา เขาสามารถรอถึงสิบนาทีได้เพราะในเมืองคานห์ทั้งหมด นอกจากบัวเจ็ดกลีบแล้ว มีเพียงศูนย์สมุนไพรเซนจูรี่ของตระกูลเซ่นเท่านั้นที่สามารถรวบรวมส่วนผสมอื่น ๆ ที่เขาต้องการได้

“สวัสดี ขอโทษที่ให้รอนาน ฉันเป็นนายน้อยของร้านยาสมุนไพรเซ็นจูรี่ของตระกูลเจนเซ่น ถ้าคุณต้องการซื้อหุ้นของเรา เราสามารถพูดคุยได้อย่างเหมาะสม…ไทร์ ซัมเมอร์…”

เมื่อทราวิสพูดจบ ไทร์ยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น ทันใดนั้น สีหน้าของทราวิสก็มืดลง "ใครก็ได้! มาหักขาไอ้โง่คนนี้และโยนมันออกไป!”

ทุกคนต่างก็ตกตะลึง เจ้าของร้านรีบเข้าไปถามทันที “นายน้อย เกิดอะไรขึ้น?”

“มันเป็นขอทาน” ทราวิสชี้ไปที่ไทร์พร้อมตะโกน “ไอ้เศษสวะ คงเป็นเพราะว่าซีกรุ๊ปล่มสลาย แกคงจะไม่มีที่อื่นให้ไปขออาหาร ดังนั้น แกจึงมาที่ร้านยาสมุนไพรเซ็นจูรี่ของฉันอย่างนั้นเหรอ? หึ หึ! มันเยี่ยมมาก! เมื่อก่อนนี้นายต่อต้านฉัน แต่วันนี้แกมาที่นี่เพื่อขออาหารที่บนสนามหญ้าของฉัน ได้เลย ฉันจะป้อนแกเป็นอย่างดี!”

เมื่อพูดอย่างนั้น ทราวิสก็หันไปหาเจ้าของร้านและสั่งว่า “ให้คนนำอาหารสุนัขข้างนอกประตูมาให้เขากินทุกอย่างที่เขาต้องการ”

พนักงานร้านเข้าใจทันที ดูเหมือนว่าเขาจะเดาถูกว่าผู้ชายคนนี้มาเพื่อหลอกลวงจริง ๆ การ์ดสีดำอะไร? สิบล้านเหรียญอะไร? ไร้สาระ!

พนักงานร้านเรียกคนของร้านให้รีบนำอาหารสุนัขถังใหญ่จากข้างนอกประตูเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ทราวิสหัวเราะอย่างเย็นชา “ไทร์ ซัมเมอร์ ฉันไม่มีอารมณ์จะเล่นกับแกในตอนเช้าตรู่เช่นนี้ รีบเก็บอาหารสุนัขในถังกินให้เสร็จแล้วมาให้ฉันหักขาของแกอย่างเชื่อฟัง หลังจากนั้นฉันจะปล่อยแกไป ไม่เช่นนั้น ฉันจะหักแม้กระทั่งแขนของแกด้วย เนื่องจากว่าแกเป็นขอทาน ดังนั้น แกจึงไม่จำเป็นต้องมีแขนมีขา”

ไทร์ดื่มชาในถ้วยเสร็จจากนั้นก็ลุกขึ้นยืน เขาอารมณ์ไม่ดี เขามีอารมณ์ที่แย่มาก

เพี๊ยะ! ไทร์ตบเข้าที่ใบหน้าของทราวิสอย่างแรงจนเขาบินออกไป

“ทราวิส เจนเซ่น วันนี้ฉันตั้งใจมาซื้อยาจากร้านยาสมุนไพรเซนจูรี่ของนาย ฉันไม่มีเวลามาเล่นกับนาย ถ้านายกล้าดูหมิ่นฉันอีกครั้ง ฉันจะทำให้ศูนย์ยาสมุนไพรเซนจูรี่ของนายหายไปจากเมืองคานห์ทันที”