บทที่ 176 คุณชายน้อย คุณมีทักษะทางการแพทย์งั้นเหรอ

บุคคลสำคัญเหล่านี้แสดงความเคารพต่อไทร์ เช่นเดียวกับที่ผู้รับใช้ในสมัยโบราณแสดงความเคารพต่อจักรพรรดิของพวกเขา

ในชั่วพริบตา อากาศในร้านขายยาดูเหมือนจะกลายเป็นความเหน็บหนาว ฟอเรสต์เองก็ตกตะลึง ในขณะที่พนักงานร้านก็ตกใจ ผู้บริหารสองคนที่ทราวิสพามา และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็ตกตะลึงเช่นกัน

มีบางอย่างผิดปกติกับหูของพวกเขาหรือเปล่า? บุคคลสำคัญทั้งหมดของเมืองคานห์ กำลังเรียกไทร์ ซัมเมอร์ ว่า บราเธอร์ไทร์ ในขณะที่พวกเขามองดูบุรุษผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้ถ่อมตัวลงต่อหน้าไทร์ พ่อและลูกชายตระกูลเจนเซ่น ต่างก็รู้สึกประหนึ่งสายฟ้าฟาดใส่ที่ศีรษะของพวกเขาทันที

"เกิดอะไรขึ้น? ไทร์ ซัมเมอร์เป็นแค่ลูกเขยของตระกูลซีไม่ใช่เหรอ? หรือยังไง…”

ในขณะที่ทราวิสยังคงงุนงง โนอาห์ ลี ราชาใต้ดินของเมืองคานห์เดินเข้ามาหาทราวิส

ด้วยการยกขาขึ้นของเขา ทราวิสถูกโนอาห์เตะลงกับพื้นทันที “แกกล้าเรียกราชาแห่งเมืองคานห์ว่าขอทานและให้เขากินอาหารสุนัข แกคิดว่าแกมีกี่ชีวิต?”

ทราวิสตกใจมากในขณะที่ข้าง ๆ เขา ฟอเรสต์เองก็ตัวสั่นด้วยความตกใจเช่นกัน ด้วยความโกรธ เขาเตะลูกชายของเขาทันที “ไอ้ลูกเนรคุณ! แกกำลังพยายามทำร้ายตระกูลเจนเซ่นของเรางั้นเหรอ?”

หลังจากนั้น ฟอเรสต์ก็วิ่งเข้าไปหาไทร์และทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยเสียงอันดัง “บราเธอร์ไทร์ ลูกชายของผมตาบอดเกินกว่าจะจำชายผู้ยิ่งใหญ่อย่างคุณได้และทำให้คุณขุ่นเคืองใจ ได้โปรดอย่าสนใจเขาและยกโทษให้เราในครั้งนี้ด้วย”

ไทร์ยืนขึ้น แล้วชี้ไปที่เดรกและกลุ่มของเขา “มีเพียงพวกเขาเท่านั้น ที่มีสิทธิ์เรียกฉันว่าบราเธอร์ไทร์ ส่วนนายยังไม่คู่ควร”

ฟอเรสต์กลายเป็นน้ำแข็งทันที ใบหน้าของเขาซีดเซียวด้วยความหวาดกลัว

ปากของทราวิสเต็มไปด้วยเลือดในขณะที่เขาแสดงสีหน้าที่ไม่เชื่อสายตา เป็นไปได้ยังไงกัน? มีข้อผิดพลาดอะไรหรือเปล่า? สิ่งนี้มันไม่สมเหตุสมผลเลย ทราวิสรู้สึกว่าโลกของเขาได้รับความเสียหายอย่างมหาศาล เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ลูกเขยผู้น่าสงสารคนนี้ที่แต่งงานกับคนในตระกูลซีในฐานะขอทานนั่น จะเป็นราชาแห่งเมืองคานห์ที่ผู้คนซุบซิบเรื่องราวของเขามากมายในสังคมชนชั้นสูง

อย่างไรก็ตาม การได้เห็นก็คือความเชื่อ ฉากที่เขากำลังดูอยู่ตอนนี้ไม่สามารถปลอมแปลงได้ จู่ ๆ ทราวิสก็นึกถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในตระกูลซี ปราสาทท้องฟ้า งานลงทุนพ่อค้าในศูนย์กลางเมือง เงินกู้จากธนาคารโบตั๋นทองคำและการจัดตั้งขึ้นของของออทัมน์ฟิลด์... เหตุการณ์เหล่านี้ปรากฏขึ้นอีกครั้งในความคิดของเขา และเขาก็ต้องชะงักทันที

อันที่จริง บุคคลสำคัญเหล่านี้จากเมืองคานห์ ให้เกียรติไทร์ ซัมเมอร์มาตั้งแต่แรก เมื่อย้อนกลับไปในตอนนั้น ทราวิสและสมาชิกในตระกูลซี คิดว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่ใครจะรู้ว่าไทร์ ซัมเมอร์ ชายผู้นี้เป็นบุคคลที่โดดเด่นอย่างแท้จริงตั้งแต่แรกเริ่ม

เมื่อคิดถึงสิ่งที่เขาทำกับไทร์ครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายของเขาก็อ่อนแรงลง “ไทร์ ฉันขอโทษจริง ๆ มันเป็นความผิดของฉันทั้งหมด ฉันขอโทษ เหตุการณ์เหล่านั้นก่อนหน้านี้ที่เกิดขึ้นเพราะฉันหัวสูงเกินไปและฉันทำให้คุณขุ่นเคือง ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วย ฉันจะคุกเข่าลงกราบเพื่อขอโทษคุณ”

ทราวิสคุกเข่าลงบนพื้นและก้มลงกราบไทร์โดยที่หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ และเขาก็กระแทกศีรษะลงบนพื้นด้วยเสียงอันดังจนเลือดที่หน้าผากของเขาปรากฏขึ้น

ไทร์ยังคงเฉยเมยในขณะที่เขาพูดอย่างเย็นชา “รวบรวมสมุนไพรทั้งหมดในใบสั่ง สำหรับบัวเจ็ดกลีบ ฉันจะให้โอกาสศูนย์ยาสมุนไพรเซนจูรี่ของนายหนึ่งวันเพื่อค้นหามัน ถ้านายทำได้ ความคับแค้นที่ฉันมีต่อนายก็จบ แต่ถ้าหากนายทำไม่ได้ ศูนย์ยาสมุนไพรเซนจูรี่ของนายจะหายไปจากโลกใบนี้ทันที”

ในช่วงที่เหลือของวัน ไทร์ขับรถไปที่ตลาดยาแผนโบราณของจังหวัดริเวอร์เดลเพื่อค้นหาดอกบัวเจ็ดกลีบ อย่างไรก็ตาม ส่วนผสมนี้หายากเกินกว่าที่พ่อค้าสมุนไพรจะหามันได้ พวกเขายังกล่าวอีกว่า พวกเขาไม่เคยได้ยินถึงการมีอยู่ของมันเลยด้วยซ้ำ แม้ว่าตำหนักราชันย์จะระดมกำลังทั้งหมดเพื่อออกค้นหาทั่วโลก แต่ก็ยังไม่มีใครมีข่าวเกี่ยวกับดอกบัวเจ็ดกลีบเลย

เป็นเวลาประมาณบ่ายสามโมง โทรศัพท์ของไทร์ดังขึ้น

"มิสเตอร์ซัมเมอร์ ผมฟอเรสต์ เจนเซ่นนะครับ เรามีข่าวเกี่ยวกับบัวเจ็ดกลีบที่คุณกำลังมองหาแล้วครับ”

แค่ประโยคเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้หัวใจของไทร์เต้นระรัว พูดตามตรง เขาไม่เคยมีความหวังใด ๆ กับศูนย์ยาสมุนไพรเซนจูรี่เลย แต่ใครจะรู้ ว่าเมื่อต้องเผชิญกับภัยพิบัติเช่นนี้ ศูนย์ยาสมุนไพรเซนจูรี่จะเป็นผู้ที่แสดงศักยภาพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดได้

"มันอยู่ที่ไหน?" ไทร์ถามทันที

"มิสเตอร์ซัมเมอร์ มันค่อนข้างซับซ้อน ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน? ผมจะไปพบคุณเอง”

“ไม่จำเป็น ฉันจะไปที่สาขาหลักของร้านยาสมุนไพรเซนจูรี่ในไม่ช้านี้”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ไทร์มาอยู่ที่ร้านสาขาหลักของร้านยาสมุนไพรเซนจูรี่ ฟอเรสต์รีบออกไปรับเขาทันที