บทที่ 31 ความสุขทวีคูณ

วินนี่เฟรดเสียใจกับคำพูดนั้นมาก ก่อนที่สัญญาจะได้รับการลงนามทำไมไม่ให้ไอริสจากฝ่ายธุรกิจเป็นคนจัดการล่ะ? แล้วตอนนี้ปลอดภัยแล้ว แต่คุณกลับใช้แผนกมาเป็นข้ออ้าง คุณลำเอียงได้แค่ไหนกัน จอร์จ ซี?

ไอริสมองวินนี่เฟรดอย่างหน้าด้าน “ได้ยินแล้วใช่ไหมว่าคุณปู่ให้โครงการนี้กับฉัน”

วินนี่เฟรดไม่มีคำพูดใด ๆ จะตอบโต้

แต่แล้วในขณะนั้น ไทร์ก็หัวเราะออกมาดัง ๆ “ช่างน่าตลกสิ้นดี”

“แกหัวเราะอะไรของแกไอ้ขอทาน? แกไม่มีสิทธิ์ที่จะพูด” ไอริสจ้องเขม็งไปที่ไทร์ด้วยท่าทางเยาะเย้ย

ไทร์ยิ้มเยาะ “ฉันกำลังหัวเราะให้กับความโง่เขลาของเธอไง วินนี่เฟรดและฉันเป็นคนไปที่สมิธกรุ๊ป เพื่อลงนามสัญญานี้ ลองดูที่เงื่อนไขหมายเลขแปดเสียก่อน เงื่อนไขได้ระบุไว้อย่างชัดเจนแล้วว่า ตราบใดที่วินนี่เฟรดไม่ได้ทำข้อผิดพลาดที่ร้ายแรง เธอจะเป็นคนจัดการโครงการนี้ และถ้าหากเปลี่ยนผู้รับผิดชอบ สัญญาจะเป็นโมฆะโดยอัตโนมัติทันที”

“อะไรนะ!?” สีหน้าของไอริสเปลี่ยนไปทันที เธอพลิกดูสัญญาอย่างรวดเร็ว และเธอก็ได้เห็นความจริง เงื่อนไขในข้อสุดท้ายของสัญญานั้น ตรงตามที่ไทร์กล่าวมาทุกประการ นั่นคือสมิธกรุ๊ปได้ชี้แจงอย่างชัดเจนแล้วว่า มีเพียงวินนี่เฟรด ซี เท่านั้น ที่จะสามารถจัดการโครงการนี้ได้

“วินนี่เฟรด ซี เธอมันสารเลว! เธอกล้าดียังไงมาเล่นตลกกับพวกเรา!”

วินนี่เฟรดรู้สึกสับสน เพราะว่าเธอไม่รู้เลยว่ามีเงื่อนไขแบบนั้นอยู่ในสัญญา แต่ไทร์รู้ได้ยังไง?

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากในสัญญานั้นได้ระบุไว้ชัดเจนแล้ว และไม่มีใครที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงกฎนั้นได้ สุดท้ายแล้ว จอร์จทำได้เพียงประกาศว่า วินนี่เฟรดจะเป็นผู้รับผิดชอบโครงการนี้

หลังจากที่ออกมาจากบริษัทแล้ว ไอริสที่นั่งอยู่บนรถเบนซ์ของทราวิส ก็ทุบตีรถอีกครั้ง

“นังสารเลวนั่นทำตัวโง่และอ่อนหวานอยู่ตลอด ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอจะฉลาดขนาดนี้ นังเจ้าเล่ห์นั่นทำให้ฉันแทบจะเป็นบ้า!”

ทราวิสที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ไอริส ปลอบโยนไอริส ไม่ใช่เพราะเขาห่วงสุขภาพจิตของไอริส แต่เพราะเขากังวลว่าไอริสจะทุบตีรถอันเป็นที่รักของเขาอีก

“ไม่ ฉันไม่ยอม วินนี่เฟรดจะต้องไม่ได้ทำโครงการนี้ ฉันทำงานหนักเพื่อไล่เธอไป ฉันจะไปยอมให้เธอฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งได้ยังไง? ฉันจะต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อที่จะให้ได้โครงการนี้กลับคืนมา”

ทราวิสที่กำลังคาบบุหรี่และจุดมัน “ฉันมีวิธี”

ไอริสเบิกตากว้าง “วิธีอะไร? บอกฉันมา”

ทราวิสพูดต่อ “ในสัญญาระบุไว้ไม่ใช่หรอ ว่าถ้าหากวินนี่เฟรดไม่ได้ทำผิดพลาด เธอเป็นคนเดียวที่จะดูแลโครงการนี้ได้ แต่ถ้าเธอทำผิดพลาดล่ะ?” ทราวิสเอนตัวเข้าหาไอริส และพูดบางอย่างกับเธอเบา ๆ

หลังจากที่เขาพูดจบ ดวงตาของไอริสก็เบิกกว้างขึ้นอีก “ศูนย์ยาสมุนไพรเซนจูรี่ของคุณสามารถผลิตยาแบบนั้นได้ไหม?”

ทราวิสพ่นควันบุหรี่ออกมาและยิ้มเยาะ “ครอบครัวของฉันเป็นเจ้าของศูนย์ยาสมุนไพรที่ใหญ่ที่สุดในเมืองคานห์ ถ้าหากเราไม่สามารถทำแบบนั้นได้ เราจะรักษาสถานะของเราภายในเมืองไว้ได้ยังไง?”

จู่ ๆ ไอริสก็เริ่มรู้สึกกังวล “แต่ถ้าเราทำแบบนั้นจริง ๆ ดาบสองคมนี้จะส่งผลเสียต่อบริษัทของเราไหม?”

ทราวิสตอบเธอ “นี่มันใช่เวลาที่ต้องใส่ใจเรื่องทั้งหมดหรอ? ถ้าวินนี่เฟรดกลายเป็นผู้มีอำนาจในบริษัทขึ้นมาจริง ๆ คุณจะดึงเธอลงมาอีกครั้งได้ยากนะ หรือคุณอยากเห็นวินนี่เฟรดปีนขึ้นไปเหนือหัวคุณอีก? ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหากเราเลือกไพ่ถูก ผลกระทบที่ตามมาจะไม่เลวร้าย”

ไอริสรู้สึกว่าที่ทราวิสพูดมีเหตุผล เธอจะไม่มีวันยอมให้วินนี่เฟรดปีนขึ้นไปเหนือหัวของเธอได้อีก “ก็ได้ เราจะทำตามวิธีของคุณ คราวนี้เราต้องเหยียบนังสารเลววินนี่เฟรดนั่น หึ! แต่เราจะใจร้อนไม่ได้ เราต้องวางแผนให้รอบคอบ”

***