บทที่ 33 มันกำลังลอย

”พี่ชาย สร้อยคอของคุณดูไม่ปลอมไปหน่อยเหรอ? มันมีมูลค่าเพียงสามสิบเหรียญเท่านั้น ดูสิ มันเริ่มจะซีดแล้วด้วย”

ชายร่างใหญ่ตกตะลึงและโกรธจัดในทันที

การได้รับความเคารพเป็นสิ่งสำคัญที่นักเลงควรจะมี และวิลเลียมก็โรยเกลือลงบนบาดแผลของชายคนนั้นอย่างโจ๋งครึ่ม

ชายร่างใหญ่หันกลับมาและคว้าคอเสื้อของวิลเลียม “เมื่อกี้แกพูดว่าอะไรนะ?”

“สร้อยคอของคุณมันเป็นของปลอม แต่ของฉันเป็นของแท้แน่นอน และมันก็มีมูลค่าถึงหนึ่งแสนแปดหมื่น มาแลกกันเถอะ”

ชายร่างใหญ่ก็มึนงง

หลังจากที่เขาสวมสร้อยคอปลอมบนคอของเขาแล้ว วิลเลียมก็รู้สึกเบาจนแทบจะลอยได้ เขากลับมายังพื้นที่ด้านล่างเวที พร้อมกับใบหน้าของเขาที่ยังคงซีดเซียว

เฮเลนรีบถามด้วยความเป็นห่วงว่า “วิลล์ คุณเป็นอะไรไป? คุณรู้สึกไม่สบายเหรอ? เร็วเข้านั่งลงและดื่มชาก่อน”

“ผมไม่เป็นอะไรครับป้า” วิลเลียมส่ายหัว เขาจ้องมองไปที่ไทร์ด้วยความกลัว ไทร์ที่ยังคงจุ่มชิ้นเนื้อลงในหม้อ

ไทร์บังเอิญเหลือบมองกลับไปที่เขาอย่างเย็นชา จนทำให้ขนบนผิวหนังของวิลเลียมลุก

“ป้าครับ ผมว่าบราเธอร์ไทร์กับวินนี่เฟรดเข้ากันได้ดีเลยทีเดียว”

เฮเลนอึ้งไปเลย

“จริงครับป้า ดูสิ ว่าพวกเขารักกันและเข้ากันได้มากแค่ไหน คุณจะแยกพวกเขาออกจากกันได้ยังไง? ผมคิดว่ามันไม่ถูกต้องที่คุณป้าจะทำแบบนั้น บราเธอร์ไทร์เป็นลูกเขยที่ยอดเยี่ยม คุณอยากจะให้เขาหย่ากับวินนี่เฟรดได้ยังไง”

“วิลล์ ตอนที่คุณไปเข้าห้องน้ำก่อนหน้านี้ คุณไม่ได้ลื่นล้มหัวฟาดใช่ไหม?” เฮเลนรู้สึกงุนงง ที่บนเวที พวกเขามีโชว์เปลี่ยนหน้าของจีน เฮเลนมีความรู้สึกว่า ทักษะการเปลี่ยนหน้าของวิลเลียมนั้นเร็วกว่านักแสดงเสียอีก “วิลล์ ให้ฉันจับหน้าผากของคุณหน่อย คุณไม่ได้มีไข้ใช่ไหม?”

วิลเลียมปัดมือของเฮเลนออกไป “คุณป้า ผมมีสติมาก คุณอยากให้ผมแต่งงานกับวินนี่เฟรดก่อนหน้านี้ เพราะคุณคิดว่าตระกูลของผมรวยมากใช่ไหม? แต่ผมต้องบอกความจริงกับคุณ แท้จริงแล้วตระกูลของผมนั้นล้มละลาย และตอนนี้ผมก็แค่แกล้งทำทุกอย่าง”

เฮเลนอึ้งไปเลย ส่วนวินนี่เฟรดก็เริ่มงุนงง

วิลเลียมถอดแหวนออกจากนิ้วของเขาอีกครั้ง “คุณป้าดูสิ นี่ไม่ใช่หินโมราสีแดงดินแดนใต้ แต่เป็นกรวดสีแดง ส่วนนี่ไม่ใช่มรกต แต่เป็นขวดเบียร์แปรรูป โดยรวมแล้วพวกมันไม่มีค่าแม้แต่ร้อยเหรียญด้วยซ้ำ!”

หลังจากนั้นวิลเลียมก็รีบถอดสร้อยคอทองคำออกจากคอ แล้วโยนมันลงในหม้อที่กำลังเดือด “คุณป้า ดูสิ มันกำลังลอย มันกำลังลอย! และสร้อยเส้นนี้ก็เป็นของปลอมเหมือนกัน!”

มีความสับสนที่ชัดเจนบนใบหน้าของเฮเลนและวินนี่เฟรด แต่ไทร์ยังคงเฉยเมย แน่นอนว่าเขารู้ดี ว่าทำไมวิลเลียมถึงเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเจน ตั้งแต่ตอนที่ไทร์เห็นความกลัวที่แสดงออกมาของวิลเลียม เมื่อตอนที่เขาจ้องมองไปที่หัวใจของนางฟ้า เขาก็คาดเดาได้แล้ว

“วิลล์ นี่มันไม่ถูกต้อง คุณ..."

“คุณป้า หยุดพยายามที่จะกิ่งทองกับใบหยกออกจากกันเถอะ วินนี่เฟรดและบราเธอร์ไทร์ ฉันวิลเลียม คอลลินส์ ขอให้ทั้งคู่มีลูกที่น่ารักและอยู่ด้วยกันตลอดไป ถ้าหากคุณมีเวลา มาที่เมืองริเวอร์วิลล์ แล้วฉันจะพาคุณทัวร์รอบ ๆ ฉันยังมีเรื่องที่ต้องจัดการ ดังนั้นฉันขอตัว ลาก่อน” หลังจากนั้น ท่าทางของเขาราวกับเห็นผี วิลเลี่ยมหนีออกมาด้วยความตื่นตระหนก

เฮเลนวิ่งตามเขาไปอย่างกังวล “วิลล์ คุณเป็นอะไรไป? คุณถูกสาปเหรอ? วิลล์ เราสามารถพูดคุยเรื่องนี้ใหม่ได้นะ!” อย่างไรก็ตาม เฮเลนไม่สามารถคว้าวิลเลียมเอาไว้ได้ อย่าดูถูกขาที่สั้นและอวบอ้วนในตอนที่วิลเลียมวิ่ง เขาเร็วเหมือนลมเลยทีเดียว