บทที่ 34 รอชมการแสดงที่ยอดเยี่ยมได้เลย

อีธานโบกมืออย่างไม่เต็มใจ และแสดงท่าทีที่จะไม่ปฏิบัติตามอย่างชัดเจน “คุณไอริส ฉันรู้ว่าคุณไม่เห็นด้วยกับคุณวินนี่เฟรด แต่ให้ฉันพูดเถอะ ได้โปรดอย่าคิดที่จะลองทำอะไรตลก ๆ กับโครงการนี้เลย หากมีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้น คุณจะไม่สามารถรับผลที่ตามมาได้”

หลังจากนั้น อีธานหันหลังเพื่อที่จะเดินจากไป “ฉันจะแสร้งทำเป็นว่าวันนี้ไม่ได้ยินเรื่องนี้ แต่ฉันไม่อยากเห็นสิ่งนี้เกิดขึ้นอีก มิฉะนั้น อย่าโทษถ้าหากว่าฉันจะรายงานเรื่องคุณกับท่านประธาน”

อีธานจากไปโดยไม่หันกลับมามอง แต่แล้วเมื่อเขาไปถึงทางออก ไอริสก็เริ่มหัวเราะตามหลังเขา เสียงหัวเราะของเธอทำให้อีธานรู้สึกเหมือนมีหนามทิ่มแทงเข้าไปที่หนังศรีษะของเขา

“อีธาน ลินซ์ ตาแก่งี่เง่า อย่าปฏิเสธข้อเสนอที่อ่อนโยนเพื่อบทลงโทษที่โหดร้ายจะดีกว่า ฉันรู้ดีว่าคุณทำอะไรในบริษัทมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา หยุดพยายามทำตัวชอบธรรมต่อหน้าฉัน ถ้าฉันไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับคุณ ฉันจะมาขอความช่วยเหลือจากคุณทำไม”

อีธานแสดงท่าทีลังเลในขณะที่เขาหันไปมองไอริส เขาตระหนักว่าผู้หญิงคนนี้เป็นเหมือนวิญญาณชั่วร้าย หากใครไม่ทำชั่วในระหว่างวัน พวกเขาจะไม่กลัวผีมาเคาะประตูบ้านในตอนกลางคืน และอีธานก็กลัวผีอย่างเห็นได้ชัด

“อีธาน คุณจะอายุห้าสิบเร็ว ๆ นี้ใช่ไหม? คุณมีผู้สูงอายุและเยาวชนที่ต้องดูแลที่บ้าน ถ้าฉันเปิดโปงให้คุณออกจากตำแหน่งเรื่องที่คุณรับสินบนตลอดหลายปีที่ผ่านมา คุณคิดว่าคุณจะต้องไปนอนในคุกไหม”

“ไอริส ซี อย่าให้มันมากไปกว่านี้เลย”

“เฮอะ! คุณเริ่มกลัวแล้วเหรอ?” ไอริสหรี่ตาและหยิบเช็คออกมา ก่อนจะเดินไปหาอีธานแล้วโยนมันใส่หน้าเขา “นี่คือห้าแสน และเมื่อสินค้าของฉันเข้าสู่บริษัทเป็นที่เรียบร้อย คุณจะได้รับอีกห้าแสน ด้วยเงินหนึ่งล้านนี้ คุณสามารถเกษียณอายุก่อนกำหนดและสนุกกับวันที่เหลืออย่างสบาย ๆ ได้เลย”

อีธานรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วร่างกายของเขา ไม่มีแล้วความมั่นใจที่เขาได้แสดงให้เห็นก่อนหน้านี้ “ไอริส ซี ท่านประธานและวินนี่เฟรดไว้ใจฉันมาก อย่าบังคับฉันเลย”

“หยุดพูดเรื่องไร้สาระต่อหน้าฉันได้แล้ว จะทำหรือไม่เลือกมา! คุณจะรับเช็คนี้และทำตามที่ฉันพูด หรือฉันจะรายงานคุณในวันพรุ่งนี้”

แม้ว่าอีธานจะลำบากใจอย่างมาก แต่เขาเลือกที่จะประนีประนอมในที่สุด เขาก้มตัวลงไปหยิบเช็คก่อนจะกลับลงมายังชั้นล่าง

ทราวิสที่ซ่อนตัวอยู่ ออกมาจากหลังคาแล้วยิ้ม พร้อมกับพูดว่า “เป็นอย่างไรบ้างไอริส? ความคิดของฉันยอดเยี่ยมใช่ไหม”

ไอริสหัวเราะคิกคัก “เสื้อผ้าที่ทำจากผ้าที่รมควันด้วยสารเคมีที่เป็นพิษ มันจะเป็นฝันร้ายที่ได้สวมใส่! วินนี่เฟรด เธอยังคงไร้เดียงสาเกินกว่าที่จะมาแข่งขันกับฉัน รอชมการแสดงที่ยอดเยี่ยมได้เลย!”

***

ในตอนเย็น ไทร์ทำอาหารเย็นเสร็จแล้ว และครอบครัวที่ประกอบด้วยสมาชิกห้าคน กำลังรับประทานอาหารอยู่ หลังจากที่ใช้เวลาร่วมกันมาสักพัก มุมมองของเฮเลนที่มีต่อไทร์ก็เปลี่ยนไปมากทีเดียว ในช่วงเวลาอาหารเย็น เธอไม่ได้พูดเรื่อยเปื่อย โดยบอกว่าอาหารของไทร์ เป็นอาหารหมูอีกต่อไป แบลร์ชอบอาหารที่ไทร์ทำ ดังนั้นเธอจึงสวาปามอาหารของเธอตั้งแต่แรกเริ่ม

เฮเลนจ้องไปที่แบลร์และพูดว่า “เธอ สัมภาระส่วนเกิน ทำไมเธอกินเร็วจัง เธอตัวเล็กนิดเดียว แต่กินเยอะ อาหารในบ้านเราใกล้จะหมดแล้ว ต้องขอบคุณเธอสินะ”

แบลร์กินช้าลงและแสดงสีหน้าไร้เดียงสา ไทร์กลั้นอารมณ์ที่จะยิ้ม เขารู้ว่าเฮเลนแค่กังวลว่าแบลร์อาจจะสำลักจากการกินเร็วเกินไป

หลังจากนั้น เฮเลนก็หยิบซี่โครงหมูตุ๋นบาง ๆ ใส่ลงในจานของแบลร์ “ซี่โครงหมูชิ้นนี้แย่ที่สุด มันไม่ฉ่ำและติดฟันเธอเสมอ สัมภาระส่วนเกินอย่างเธอกินควรกินของแบบนี้เท่านั้น”

ไทร์และวินนี่เฟรดพูดไม่ออกเพราะการกระทำของแม่ ทุกคนรู้ว่าเธอรักแบลร์อย่างสุดซึ้ง แล้วทำไมเธอถึงไม่แสดงออกให้ชัดเจนกว่านี้ล่ะ?

ในขณะนั้น ไทร์ยื่นตะเกียบของเขาไปที่ซี่โครงหมูตุ๋น เฮเลนปัดมันทิ้ง “พูดก็พูดเถอะ หลายคนก็เป็นลูกเขย แต่ทำไมลูกเขยของคนอื่นเขาถึงเก่งนัก? ดูนายสิ รู้แค่เรื่องงานบ้าน ทำแต่งานบ้านทั้งวันไม่อายบ้างเหรอ?”