บทที่ 40 ไทร์คือซาตาน

เพี้ยะ!...อีธานตบหน้าเฮเลนอย่างหนัก ทันใดนั้น ลายนิ้วมือห้านิ้วสีแดงเลือด ก็ปรากฏขึ้นที่แก้มของเธอ

เฮเลนตกตะลึง เธอไม่เคยคิดว่าอีธานจะโจมตีผู้หญิงอย่างเธอ “ไอ้สัตว์ร้าย นายรู้สึกผิดแล้วใช่ไหม? ฉันจะเอาคืนอย่างสาสม!” เมื่อพูดจบ เฮเลนก็รีบวิ่งเข้าหาอีธาน ราวกับว่าเธอบ้าคลั่งไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม อีธานส่งยิ้มแปลก ๆให้เธอและก้าวถอยหลัง ข้างหลังเขา ทันใดนั้นชายร่างใหญ่สองคนก็ปรากฏตัวขึ้น

ผัวะ...

ชายที่แข็งแกร่งคนหนึ่งเตะเข้าที่ท้องของเฮเลน เธอล้มลงด้วยอาการปวดเกร็งทันที

ชายคนนั้นชี้มาที่เธอและด่าว่า “เธอมันอวดดี ไสหัวไปซะ ไม่งั้นฉันจะฆ่าเธอ!”

เฮเลนเริ่มรู้สึกกลัว ชายสองคนนี้ดูเหมือนพวกอันธพาล ซึ่งจริง ๆ แล้วพวกเขาก็เป็นอันธพาลอย่างที่คิด หลังจากที่อีธานรับสินบนของไอริสและใส่ร้ายวินนี่เฟรด เขารู้อยู่แล้วว่าจะมีคนมาที่บ้านของเขาเพื่อสร้างปัญหา ดังนั้นเขาจึงใช้เงินไปจ้างบอดี้การ์ดสองคนนี้ แน่นอน พวกเขาได้พิสูจน์แล้วว่าพวกเขาทำงานคุ้มเงิน

อีธานจุดบุหรี่ที่อยู่ในมือและจ้องเฮเลนอย่างโอหังพร้อมยิ้ม “เธอคิดว่าเธอเป็นใตน ถึงมาที่นี่และประณามฉัน? ก็ได้ฉันจะบอกให้ว่า ฉันเป็นคนใส่ร้ายวินนี่เฟรด แต่เธอจะทำอะไรฉันได้ จะกระโดดกัดฉันเหรอ”

“ฉันจะเอาคืนอย่างสาสม!” เส้นเลือดบนขมับของเฮเลนเต้นระรัวด้วยความโกรธเกรี้ยว แม้ว่าเธอจะกลัวชายร่างใหญ่สองคนนี้แต่เธอก็เต็มใจที่จะเดิมพันชีวิตบั้นปลายของเธอเพื่อลูกสาวของเธอ เธอรีบวิ่งเข้าไป และชายที่แข็งแกร่งคนหนึ่งก็ยกขาขึ้นเพื่อเตะเธออีกครั้ง

ทันใดนั้น ก็มีเงาพุ่งเข้ามาปกป้องเฮเลน ชายคนนั้นคว้าขาของชายร่างใหญ่และบิดอย่างแรง ด้วยเสียงหักอันดังสนั่น ขาของชายร่างใหญ่หลุดออกออกจากข้อต่อ และเขากรีดร้องออกมาอย่างทรมาน ก่อนที่จะล้มลงกับพื้น

“กล้าดียังไงมาตีแม่ยายของฉัน แกคิดว่าแกมีกี่ชีวิต?”

“ไทร์?” เฮเลนมองไปที่ไทร์อย่างตกใจ "นายมาทำอะไรที่นี่?"

ไทร์หันไปยิ้มให้แม่ยายของเขา แต่เมื่อเขาเห็นรอยนิ้วที่ประทับบนใบหน้าของเธอ ไทร์ก็โกรธจัด “แม่ ยืนตรงนี้อย่าขยับ ผมจะล้างแค้นให้คุณเอง วันนี้เราจะทวงความยุติธรรมให้วินนี่เฟรด!”

เฮเลนรู้สึกประหลาดใจ เธอไม่เคยคิดเลยว่า ไทร์จะปรากฏตัวในเวลาแบบนี้ เมื่อเธอมองดูเขาอีกครั้ง เธอก็ตระหนักว่าลูกเขยของเธอดูมีพลังมาก นี่คือ... ลูกเขยขอทานของเธอจริง ๆ เหรอ?

"ระวัง!"

ทันใดนั้น ชายร่างใหญ่อีกคนก็หยิบมีดพกออกมาและโจมตีไทร์ ทำให้เฮเลนหวาดกลัวจนเหงื่อไหลท่วมตัว ไทร์หลบไปด้านข้างและคว้าข้อมือของชายคนนั้นจากด้านหลัง มีเสียงร้องดังขึ้น และมีดพกก็แทงเข้าที่แขนของชายร่างใหญ่ เสียงร้องของเขาเหมือนเสียงหมูที่ถูกเชือด

เฮเลนตกตะลึงอีกครั้ง ทำไมลูกเขยของเธอถึงเก่งเรื่องการต่อสู้นัก? และเมื่อเขาโกรธเกรี้ยว เขาก็กลายเป็นเหมือนสัตว์ดุร้าย

หลังจากถูกโจมตีอีกสองสามครั้ง ชายทั้งสองก็ล้มลงกับพื้น ไทร์ก้าวเข้าไปในบ้าน สายตาที่เย็นยะเยือกของเขาทำให้ขนบนผิวหนังของอีธานตั้งขึ้น

“ไอ้...ไอ้ขอทาน...แกต้องการอะไร?”

“เมื่อกี้นายตีแม่ยายของฉันด้วยมือข้างไหน”

“แก...ออกไปเดี๋ยวนี้! ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ!”

“ไม่ตอบใช่ไหม? งั้นฉันหักมันทั้งคู่เลยก็แล้วกัน” เมื่อพูดจบ ไทร์ก็คว้าแขนทั้งสองข้างของอีธานและตามมาด้วยเสียงแตกหัก แขนของชายคนนั้นก็เริ่มบิดเบี้ยว

“อ๊ากกก!!” อีธานคร่ำครวญขณะจ้องมองแขนที่พิการของเขา เขากลัวมาก ไทร์ตอนนี้ดูเหมือนปีศาจไปแล้ว

“ใครสั่งให้นายทำแบบนี้?”