บทที่ 73 หมัดของคุณไม่อันตราย

เมื่อได้ยินความคิดเห็นที่หยาบคายของไทร์ มาร์คัสก็เริ่มเดือดด้วยใบหน้าที่มีเหงื่อเย็นเยียบ เพราะไอรอนนั้นเป็นคนที่เขาพยายามอย่างมากที่จะจ้างมา หากไอรอนถูกทำให้ขุ่นเคืองด้วยคำพูดของไทร์และตามมาด้วยความโกรธแล้วล่ะก็ ครอบครัวคอลลินส์จะมีปัญหาใหญ่ในวันนี้อย่างแน่นอน

“หนุ่มน้อยซัมเมอร์ นายไม่ควรหยาบคายกับท่านไอรอน” มาร์คัสกล่าว

เมื่อถึงจุดนี้ ไม่มีเหตุผลใดที่มาร์คัสจะต้องปฏิบัติต่อไทร์ด้วยความเคารพ เนื่องจากเขาไม่ได้นึกถึงและให้ความสำคัญกับไทร์มากนักตั้งแต่แรกอยู่แล้ว จึงมีน้ำเสียงข่มขู่และตำหนิอของเขาออกมาจากคำพูด ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่เจด เขาคงจะไล่ ไทร์ออกจากบ้านไปแล้ว

ในทางกลับกัน เจดเริ่มตัวสั่นและมีเสียหายใจแรงด้วยความกลัว ‘ไทร์ ซัมเมอร์ เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์เหมือนพระเจ้า นายพูดกับเขาแบบนี้ได้ยังไงกัน มาร์คัส?’ เธอคิดในใจกับตัวเอง

เธอพูดเสียงดังออกมา “พี่ใหญ่ หุบปาก! นายไม่สามารถดูหมิ่นมิสเตอร์ซัมเมอร์ได้”

มาร์คัสรู้สึกเหมือนกับว่าเจดปกป้องไทร์มากเกินไป มาร์คัสขมวดคิ้ว ในขณะเดียวกัน ไอรอนเริ่มหัวเราะอย่างดังออกมา เขาเดินไปหาไทร์และมองลงมาที่เขาอย่างเย่อหยิ่ง

“หนุ่มน้อย นายเพิ่งบอกว่าฉันใจแคบและหยิ่งเหรอ? นายคิดมากเรื่องฉันไปหน่อยไหม?”

“ผมแค่พูดความจริง” ไทร์ตอบ “คุณบอกว่าสามารถทุบกระสอบทรายขนาด 360 กิโลกรัมด้วยกำปั้นเหล็กได้งั้นเหรอ? แล้วคุณก็สามารถทำลายโต๊ะกาแฟไม้นี้ได้งั้นเหรอ? พวกมันเป็นเพียงวัตถุที่ไม่มีชีวิต แต่ทว่า เป็นมนุษย์ที่มีชีวิต เหมือนคนอย่าง แพทริค เรย์โนลด์ จ้างให้ก็ไม่หยุดอยู่นิ่ง ๆ ง่าย ๆ ได้หรอกนะ และคงไม่ยอมให้คุณทำร้ายเขาตามที่คุณต้องการง่าย ๆ แบบนี้ได้หรอก”

“นอกจากนี้ หมัดเดียวของคุณยังไม่ถึงตาย เนื่องจากชายคนนั้นสามารถทำลายล้างทั้งสามตระกูลมาได้ เขาจึงไม่ใช่คนที่มีพื้นฐานการต่อสู้แบบเรียบง่าย ผมแน่ใจว่าคนอย่างคุณไม่อาจรับการโจมตีจากเขาได้แม้แต่ครั้งเดียว”

“ระยำเอ๊ย!” ไอรอนตะโกนอย่างโกรธจัด “กล้าดียังไงมาด่าฉัน ไอ้สารเลว? เมื่อฉันจัดการกับศัตรูเสร็จแล้ว ฉันจะสอนบทเรียนที่เหมาะสมให้นาย ฉันจะตอบแทนให้นายอย่างสาสมสำหรับความเย่อหยิ่งของนาย!”

ทันใดนั้น ความเย็นก็พัดเข้ามาจากด้านนอกของคฤหาสน์ มาร์คัสและเจดอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสั่นที่คออย่างกับกลืนน้ำลายไม่ลง ได้ยินเสียงการต่อสู้และผู้คนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอยู่ข้างนอก หลังจากผ่านไปเกือบ 20 วินาที เสียงดังเหล่านั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความเงียบ

ผู้ชายที่ดูเย็นชาและผมสั้นแสดงตัวออกมา มีแหวนเหล็กบนนิ้วของเขา และมีรอยแผลเป็นบนหน้าผากของเขา เขาเริ่มเดินเข้าไปในคฤหาสน์ และมีเลือดที่ยังคงหยดจากแหวนเหล็กบนนิ้วของเขา เห็นได้ชัดว่าเลือดเป็นของบอดี้การ์ดที่ประจำการอยู่ด้านนอก

“ใครคือ มาร์คัส คอลลินส์ ?” เขาถาม เสียงของเขาเย็นชาและแหบแห้ง เกือบจะฟังดูเหมือนเป็นเสียงของปีศาจจากนรก

การได้ยินเสียงของเขาเพียงคนเดียวก็เพียงพอแล้วที่มาร์คัสและเจดจะรู้สึกขนลุกไปทั่วหนังศีรษะของพวกเขา เมื่อพิจารณาจากท่าทางอันโอ่อ่าของชายผู้นี้แล้ว เขาไม่ใช่คนธรรมดาที่คนทั่วไปสามารถต่อสู้ได้

บางที มีเพียงนักรบที่เคยอยู่ในสนามรบจริงและฆ่าคนอื่นเท่านั้นที่มีท่าทางสง่างามเช่นนี้ด้วยซ้ำ ทันใดนั้น แม้แต่หัวใจของไอรอนเองก็เริ่มเต้นแรง เพียงมองชำเลืองไปที่ชายผู้นี้ ความมั่นใจก่อนหน้านี้ของไอรอนก็ลดลงอย่างมาก นี่ไม่ใช่แค่การแข่งขันศิลปะการต่อสู้ มันเป็นการต่อสู้ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตและความตายเลยทีเดียว!

ไม่นานจากนั้น ชายคนนั้นก็สบตากับมาร์คัส ขณะทำเช่นนั้น เขาก็ยิ้มเผยฟันที่หมองคล้ำของเขาอย่างเห็นได้ชัด “ขออนุญาตแนะนำตัวเองก่อนเลยแล้วกัน ฉันชื่อ ลีโอ เกรนเจอร์ ฉันเดินทางมาจากทางเหนือ วันนี้ฉันมาที่นี่ตามคำขอของ มิสเตอร์เรย์โนลด์ ให้ตามหา มาร์คัส คอลลินส์ และเพื่อล้างแค้นเหล่าอาชญากรรมเมื่อหลายปีก่อน”

“ฉันได้ยินมาว่าในสี่ตระกูลนั้น นาย มาร์คัส คอลลินส์ เป็นหนึ่งในผู้นำกลุ่มพันธมิตร ดังนั้น มิสเตอร์เรย์โนลด์จึงกำหนดชีวิตให้นายต้องสูญเสีย ยิ่งไปกว่านั้น ลูกหลานทุกคนในตระกูลคอลลินส์จะต้องเสียแขนขาคนละข้าง ตอนนี้ โปรดเรียกลูกหลานทั้งหมดในครอบครัวของนายมาด้วย”

ชายผู้นี้ ลีโอ เกรนเจอร์ บ้าไปแล้วจริง ๆ แม้ว่าเขาจะทำตัวชัดเจนว่าเขามาที่นี่เพื่อฆ่ามาร์คัส เขายังคาดว่ามาร์คัสจะเต็มใจเรียกลูกหลานของเขาให้ถูกเฆี่ยนตีอีก นี่เป็นกรณีรุนแรงอย่างบ้าคลั่งจริง ๆ

มาร์คัสเริ่มตกใจและเหงื่อออกไปทั่ว มาร์คัสวางความหวังทั้งหมดไว้กับท่านไอรอนของเขา มาร์คัสร้องเรียกชื่อเขาอย่างสิ้นหวัง

ไอรอนได้ก้าวไปข้างหน้าและเผชิญหน้ากับลีโอโดยตรง “ฉันคือไอรอนแห่งเมืองริเวอร์วิลล์ หนุ่มน้อย นายช่วยกรุณายอมจากไปง่าย ๆ เพื่อเห็นแก่ฉันได้ไหม?”

ลีโอได้ยินแบบนั้นถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง เขามองไปที่ไอรอนและถามอย่างเย็นชาว่า “นายอยากตายหรือไง?”

“จองหอง!” ไอรอนตะโกนอย่างโกรธ ก่อนที่จะยกกำปั้นไปทางลีโอ

ไอรอนได้ใช้พลังทั้งหมดของเขาในการชกออกไป เขาพูดกับลีโอเพียงเพื่อพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของคู่ต่อสู้ก็เท่านั้น เพื่อทำให้ลีโอมีจิตวอกแวก เขาอยากจะมุ่งฆ่าลีโอด้วยการโจมตีทีเผลอเพียงครั้งเดียว

อย่างไรก็ตาม ลีโอตอบสนองกลับอย่างรวดเร็วและสามารถหลบหมัดของไอรอนได้อย่างง่ายดาย ไอรอนตกใจทันที เขาได้นึกถึงสิ่งที่ไทร์ได้พูดถูกไว้จริง ๆ คู่ต่อสู้ของเขาจะไม่ยืนนิ่งและรอที่จะถูกโจมตีง่าย ๆ