TRICK 16

@คอนโดลูแปง

“ลูแปงฉันบอกนายไปแล้วนี่ว่าวันนี้ฉันมีสอน” ทิชารีบหันไปย้ำเตือนกับคนตัวสูงทันทีที่รถยนต์กำลังจะเลี้ยวเข้าไปในคอนโดของเขาเอง

“อ้าวเหรอ ฉันจำไม่ได้น่ะ” เจ้าของดวงตากลมโตจ้องอีกฝ่ายเขม็งหลังจากที่เขาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ทำเหมือนกับว่าเธอดูไม่ออกว่ามันคือการแสดง

“เอกการแสดงเหรอ”

“ไม่เนียนเหรอ” ริมฝีปากหนากระตุกยิ้มมุมปากให้กับคำพูดกระแนะกระแหนของคนตัวเล็ก พลางเหยียบคันเร่งเคลื่อนรถมาจอดบริเวณประตูหน้าคอนโด

“นายกำลังทำฉันเสียเวลานะลูแปง ฉันต้องไปสอน” เสียงหวานเริ่มแข็งขึ้นเมื่ออีกฝ่ายกำลังตีมึนไม่สนใจคำพูดของเธอ แถมยังไม่ยอมขับรถต่อเพื่อไปส่งเธออีกต่างหาก

“รู้แล้วครับคุณครู ผมก็แค่มาเอาชุดว่ายน้ำของผมก็แค่นั้นเอง”

“ชุดว่ายน้ำของนาย? เอาไปทำไม”

“ก็ในเมื่อเธอมีสอน ฉันก็จะไปรอให้เธอสอนที่นั่นไง”

“หยุดความคิดนั้นของนายเลย เดี๋ยวฉันมาที่นี่เอง” ไม่มีทางที่ทิชาจะให้ลูแปงไปเหยียบที่สระว่ายน้ำของเธอเด็ดขาด หากเขาทำอะไรประเจิดประเจ้อคงมีสายรายงานไปถึงพ่อกับแม่เธอภายในห้านาทีแน่ๆ

“ฉันเคยเชื่อคำพูดเธอมาแล้วครั้งนึง”

“ครั้งนี้ฉันพูดจริง”

“ก็ถ้าเธอโกหกฉันอีกครั้ง รอบนี้ก็คงจะไม่ใช่คลิปที่เราจูบกัน” สำหรับคลิปจูบที่ใช้แบล็กเมลคนตัวเล็กมันคงไม่มีประโยชน์อะไรถ้าเทียบจะคลิปใหม่ที่กล้องวงจรปิดเพิ่งจับได้เมื่อคืน

“หมายความว่ายังไง”

“เสียงครางในคลิปมันดังมากเลยนะ ถ้าไม่อยากให้ใครได้ยินก็อย่าริอ่านจะโกหกฉันอีกรอบล่ะ”

“ไหนนายบอกจะลบคลิปบ้าๆ นั้นทิ้งไง โกหกฉันเหรอฮะ!” คำตอบที่ได้ยินจากปากร่างสูงตรงหน้าทำทิชาโกรธจนควันออกหู มือเล็กกำแน่นอยากจะรั้งลำคอหนามาบีบให้ตายกันไปข้างนึง แต่ก็ทำได้แค่นั่งนิ่งๆ รอคำตอบจากเขา

“จุ๊ๆ ไม่เอาสิครับ ไม่เสียงดัง” ร่างสูงยกมือแตะกลีบปากบางทั้งสองพร้อมกับโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ๆ จนได้ยินเสียงลมหายใจถี่ๆ ของคนตัวเล็ก

“ฉันไม่ตลกด้วยนะ ถ้าคลิปมันหลุดออกไปจะทำยังไง”

“เธอก็กลายเป็นนางเอกเอวีน่ะสิ”

เพียะ! ทิชาฟาดฝ่ามือลงบนปากของลูแปงอย่างแรงด้วยความโมโหที่เขายังพูดกวนประสาทไม่เลิกราวกับว่ามันเป็นเรื่องที่เอามาล้อเล่นกันได้ หากสิ่งที่เขาเอามาแบล็กเมลเธอมันเกิดผิดพลาดเธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

“ลบมันให้หมด อย่าให้ฉันต้องพูดหลายรอบ”

“นี่เธอกล้าทำร้ายฉันเหรอ”

“ทำไมนายจะตีฉันคืนหรือไง” หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นมองหน้าอีกฝ่ายกลับไป ทั้งที่หัวใจดวงน้อยกำลังสั่นไหวเมื่อสายตาขี้เล่นของอีกฝ่ายเปลี่ยนไปเป็นดุดัน

“ฉันไม่ตีผู้หญิงหรอก แต่ถ้าอย่างอื่นก็ไม่แน่” พูดจบลูแปงก็จัดการคว้าศีรษะทุยจับยึดไว้แน่นพร้อมกับโน้มเข้าไปประกบจูบแนบชิดอย่างรวดเร็วจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว แรงจูบค่อยๆ ทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น เขี้ยวคมขบลงบนกลีบปากเต็มแรงเพื่อลงโทษที่กล้าลงไม้ลงมือกับเขา

“อื้ออออออ~” นานหลายนาทีที่ทิชาดีดดิ้นให้หลุดจากพันธนาการป่าเถื่อนของลูแปง แต่ยิ่งดิ้นอีกฝ่ายก็ยิ่งเพิ่มแรงควบคุมช่วงชิงลมหายใจเธอมากกว่าเดิม สุดท้ายเรี่ยวแรงก็อ่อนลงระทวยเมื่อเริ่มรู้สึกว่าลมหายใจใกล้จะหมดเต็มที

“ทีหลังอย่าทำฉันเจ็บ ถ้าไม่อยากโดนทำโทษ”

“อะ…ไอ้บ้า” ร่างเล็กอยากจะต่อว่าเขามากกว่านี้ แต่หากพลั้งปากเผลอพูดออกไปอาจจะทำให้เขาโกรธจนลงโทษเธออีกครั้งเท่ากับว่าเธอกำลังฆ่าตัวเองทางอ้อม ทิชาจึงเลิกที่จะหลีกเลี่ยงคำพูดหยาบคายที่ไม่เคยคิดจะด่าทอใคร แต่กลับอยากพ่นมันใส่เขาทุกคำที่คิดได้เลย