ตอนที่ 46
TRICK 46
October 22, 2026
@CRUZ PUB
“ยัยทิชา!” เท้าเล็กหยุดเดินเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนตะโกนเรียกอยู่ไม่ไกลมากนัก ในขณะที่กำลังตบตีกับแฟนหนุ่มที่เอาแต่พูดเรื่องชุดที่เธอใส่มาเที่ยวในวันนี้
“มาคนเดียวเหรอ แล้วไข่มุกกับเอนจอยล่ะ”
“สองคนนั้นรออยู่ในผับตั้งนานแล้วย่ะ แล้วนี่ผัวแกเป็นอะไรทำหน้าบึ้งแบบนั้น” ประโยคหลังบีน่าเดินเข้ามากระซิบถามพร้อมกับเหลือบมองคนตัวสูงด้านหลังเพื่อนด้วยความสงสัย
“งี่เง่านิดหน่อย”
“ทะเลาก่อนมาเที่ยวจะสนุกเหรอ”
“ฉันปกติ…”
“แต่ผัวแกไม่ปกติทิชา”
“…” ทิชาเอี้ยวตัวมองแฟนหนุ่มที่กำลังสูบบุหรี่ปล่อยควันสีขาวคละคลุ้งเล็กน้อย พลางนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ไปด้วย
‘พร้อมแล้ว ไปกัน’
‘ไปเปลี่ยนชุด’
‘ฉันจะใส่ชุดนี้’
‘ชุดบ้าอะไรของเธอวะ โชว์อีกนิดนี่คือชุดนอนไม่ได้นอนแล้วนะ’
‘ลูแปงอย่าเวอร์ มันก็แค่เดรสปกติ’
‘แล้วนมตัวเองปกติเหมือนชาวบ้านเขาหรือไงฮะ ไปเปลี่ยนชุด ไม่งั้นไม่ให้ไป’
‘ขึ้นเสียงใส่ฉันเหรอ’
‘เออ บอกให้ไปเปลี่ยน’
‘ไม่เปลี่ยน อย่างี่เง่าก็แค่ชุดธรรมดา’ ทิชายังคงยืนกรานปฏิเสธไม่ทำตามที่อีกฝ่ายต้องการ มันก็แค่ชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำที่ใครๆ เขาก็ใส่กัน ไม่ได้โชว์สัดส่วนของเธอมากเลยด้วยซ้ำ ‘ถ้าจะไปก็ตามมา แต่ถ้าไม่ไปก็รออยู่นี่’
“เลิกทำหน้าบูดสักทีได้ไหม มาเที่ยวนะไม่ได้มางานศพ”
“ก็ใครแม่งพูดไม่ฟังล่ะ” ลูแปงตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์นัก แต่สุดท้ายเขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เพราะตอนนี้ทิชาเหนือกว่าทุกอย่าง
“รีบสูบให้เสร็จ จะได้เข้าไปข้างใน”
“อือ” ชายหนุ่มโยนบุหรี่ลงพื้นแล้วขยี้ดับมันด้วยรองเท้า ก่อนจะจูงมือเธอเดินเข้ามาในผับโดยมีเพื่อนเธอเดินตามมาข้างหลัง ลูแปงเริ่มหงุดหงิดกับสายตาของผู้ชายหลายๆ คนที่เริ่มมองทิชาอย่างให้ความสนใจ “พวกแม่งมองกันจนจะทะลุอยู่แล้ว เห็นไหม”
“มองแล้วเอาไปได้ไหมล่ะ คนที่เอาได้คือใครก็นายไง”
“แม่งหงุดหงิด”
“พี่ลูแปง~” และทันทีที่ลูแปงเดินมาส่งทิชาถึงโต๊ะวีไอพี ฟ้าใสก็ทักทายเขาอย่างสนิทสนมขึ้นมา เขาปรายตามองเธอด้วยสายตาเย็นชาแต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป
“ฉันไปนั่งโต๊ะนั้นกับเพื่อนนะ ดูแลตัวเองด้วย อยากกลับแล้วส่งข้อความมา เดี๋ยวฉันเดินมารับ” จากความเย็นชาที่ส่งผ่านทางดวงตาให้กับผู้หญิงอีกคน แปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นที่ส่งมาพร้อมกับคำพูดเป็นห่วงเป็นใยให้กับทิชา
“อือ”
“ครับ อย่ากินให้มันเมามาก อย่าอ่อยผู้ชายด้วย”
“ฉันไม่ใช่นายนะ”
“ไปก่อนนะ รักครับ” ลูแปงปล่อยมือออกจากมือของทิชา ก่อนที่เขาจะรั้งศีรษะเธอเพื่อจูบบนหน้าผากมนหนักๆ หนึ่งที หลังจากนั้นจึงเดินไปที่โต๊ะของตัวเอง
“อิจฉาคนรักกันจริงๆ เลยโว๊ยยย!”
“ไม่เอา ไม่อิจฉาดิ” ทิชาหันไปขยิบตาให้กับบีน่าที่เอ่ยกับเธอด้วยคำพูดประชดประชัน พร้อมกับหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับน้องรหัสตัวเองแล้วคลี่ยิ้มออกมาบางๆ
“เจ๊ หนูไม่ได้ถามเลยว่าไปคบกับพี่ลูแปงได้ยังไงอะ” ซอลน้องรหัสของทิชาหันมากระซิบถามด้วยน้ำเสียงสงสัย เพราะก่อนหน้านี้ลูแปงไม่เคยมีข่าวกับผู้หญิงคนไหนถึงขั้นคบหากันเลยสักครั้ง