ลิฟท์...โซฮอต NC

“อื้อ...” หญิงสาวตาเหลือก มือทุบไหล่กว้างรัวๆ เพราะเธอกำลังขาดอากาศหายใจอยู่รอมร่อ จนสุดท้ายเขาจึงยอมถอนริมฝีปากออกเพื่อให้เธอตะครุบเอาออกซิเจนเข้าปอดเฮือกใหญ่

ไม่ได้การแล้ว ขืนไม่ทำอะไรซักอย่าง เธอคงโดนปล้ำในแท็กซี่นี้แน่ มองออกไปนอกหน้าต่างรถก็เห็นว่าใกล้ถึงที่หมายเต็มที

“พี่คะ เหยียบให้ไวสุดๆ เลยได้ไหม หนูไหว้ล่ะ”

หญิงสาววิงวอนปากคอสั่น แต่มือต้องคอยปัดป้องริมฝีปากร้ายๆ ที่กำลังจะโน้มลงมาหาอีกรอบ แต่ไม่ได้ช่วยอะไรมาก สภาพเธอตอนนี้ใช่ว่าสติจะเต็มร้อย ก็จัดหนักมาไม่น้อยเหมือนกัน ถ้ารู้แบบนี้จะไม่ดื่มก่อนมา แต่คิดตอนนี้มีประโยชน์ที่ไหน ในเมื่ออีกฝ่ายรุกหนักจนเธอเริ่มจะหมดแรงต้าน จูบเมื่อกี้ก็ทำเอาใจเหลวไปหมดแล้วเนี่ย

กว่ารถแท็กซี่จะมาจอดเทียบหน้าที่พักสุดหรูของบอสหนุ่ม นพรดาก็เกือบจะเสียผีให้เขาในรถโชว์หนังสดอวดคนขับเสียแล้ว ทั้งกอด ทั้งหอมแก้ม ทั้งจูบ ทั้งไซ้ จะโดดลงรถหนีก็กลัวเสียโฉมอีก

“บอสคะ ถึงแล้วรีบลงไปสิคะ” กะว่าจะดีดเขาให้พ้นตัวแล้วชิ่งหนี แต่ฝ่ายนั้นก็ดันรู้ทันกระชากตัวเธอลงจากรถมาด้วยกันเสียนี่

“เดี๋ยวค่ะบอส ค่าแท็กซี่ยังไม่ได้จ่าย”

หญิงสาวละล่ำละลักบอก พลางหยิบโทรศัพท์มาแสกนจ่ายอย่างไม่มีทางเลือก ไม่รู้ว่าจะเบิกจ่ายได้ไหม ช่างหัวมันก่อนตอนนี้เอาเขาไปเก็บเข้ากรุก่อนดีกว่า

ภาวนาอย่าให้ใครที่บริษัทมาเห็นภาพนี้เลยเชียว ไม่งั้นภาพลักษณ์ทุกอย่างของอีกฝ่ายคงป่นปี้หมดก็คราวนี้

นพรดากัดฟันประคองตัวภาระลากลู่ถูกังกันเข้าไปในตึกเพนท์เฮ้าส์ท่ามกลางสายตาของพนักงานที่รีบมาปิดประตูอำนวยความสะดวกให้ลูกค้าระดับวีวีไอพี

แม้จะเคยมาเยือนเพนท์เฮ้าส์สุดหรูของเขานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ทุลักทุเลเท่าคราวนี้ เลขาสาวต้องทุ่มแรงทั้งหมดลากคนตัวโตเข้าลิฟท์ก่อนกดไปที่ชั้นบนสุด อีกมือก็ต้องแบกคนตัวโตที่มือไม้เกเรอยู่ไม่สุข

“นั่นบอสจะทำอะไรน่ะ” หญิงสาวแหวลั่นลิฟท์ เมื่อเห็นเขาเริ่มถอดสูทปาลงพื้น พร้อมกับปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออก ไม่ทันใจก็กระชากจนกระดุมหลุดกระจาย

“ผมร้อน...” ริมฝีปากหยักได้รูปสวยเกินชายตอบเสียงพร่า พลางเลียริมฝีปากตัวเอง เป็นคนอื่นคงดูทุเรศทุรังไม่น่ามอง แต่พอเป็นเขาคนนี้ ทำไมนะ มันช่างดูเซ็กซี่เหลือล้นดาเมจทำลายล้างสูงขนาดนี้ มิน่า สาวๆ ถึงติดกรอถึงขั้นตบกันแย่งอีตานี่ เซ็กแอปพีลสูงปรี๊ดขนาดนี้

“ร้อนก็ทนหน่อย จะถึงห้องคุณแล้วเนี่ย” คนพูดก้มลงเก็บเศษซากที่เขาโยนทิ้งทีละชิ้นๆ พลางเหลือบตามองตัวเลขที่บอกชั้นอย่างร้อนใจ ทำไมต้องขึ้นไปอยู่ชั้นเสียสูงขนาดนี้เนี่ย แล้วเมื่อไหร่ลิฟท์จะถึงเสียทีวะ